Koekoek hier! Alles goed daar bij jou in de Brievenfabriek? Warm zeker? Hier ligt Berwtje in een plasje aan mijn voeten. Hij kabbelt heel erg knap. Af en toe roept hij blub en borrelt hij een beetje over mijn tenen heen. Ik vermoed dat het zijn binnenpretjes zijn, want ze kriebelen nogal.
Tegenover me eet Verlanglijscht zijn drieëntwintigste zwartebessenijsco van vandaag. Hij kweekt een zwartebessenbaard, omdat hij serieus genomen wil worden ondanks dat hij tegenwoordig glimlacht en hij heeft ergens gelezen dat een baard ontzag opwekt. Ondertussen oefent hij het optrekken van zijn linkerwenkbrauw. Om het geheel af te maken, zegt ie.
Yep. Zo gaat het hier. Soms vraag ik me af waar ik het allemaal aan te danken heb, maar goed.
Hoe staat het inmiddels met het huisjemeteentuineneenboomerin? Dat wil je natuurlijk weten, hè Tjielp? Nou, wij weten het ook niet. Allemaal niet. En als ik ergens niet tegen kan, is het wel niks weten. Want ik weet altijd alles, als je dat maar weet! Hebben wij weer. Gaan we eindelijk bijna met ons eigen avontuur beginnen, is het een treuzelend avontuur.
Snotmiljaarse groeten,
Koekoek
Posts tonen met het label avontuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label avontuur. Alle posts tonen
dinsdag 18 juni 2013
zaterdag 1 juni 2013
Saluut Koekoek (#336),
oef, ik zie net dat ik je schabouwelijk lang niet heb geschreven. Sorry hoor, ik ben een schandelijk luie epistelier, dat blijkt maar weer. Nou moet ik zeggen dat ik ook heus wel wat te doen heb natuurlijk. Elke dag een brief schrijven is niet niks. Sjonge! Dat kun je je misschien niet voorstellen Koekoek, maar schrijven gaat niet zonder verschrikkelijk te lijden. En lijden kost nou eenmaal ontzettend veel tijd, dat weet iedereen.
Wel heb ik al je brieven met stijgende bewondering gelezen en dat wil wat zeggen, want daar hou ik niet eens van. Je bent een heuse held, Koekoek, ik ben trots op je.
Hoe ging het verder met het huisjemeteentuineneenboomerin? Is Verlanglijscht inmiddels uitgemonkeld of wat? Als hij nog steeds zit te zeuren over dat er te weinig van hem overblijft nu al die wensen aan de lopende band vervuld worden, dan moet je het maar zeggen. Verzin ik er gewoon een paar nieuwe bij.
Over Verlanglijscht gesproken: meneer Tjielp en ik hebben vandaag ge-guerillagardened of hoe zeg je zoiets? Wij kochten bloemetjes, togen naar een vergeten landje om de hoek, plantten daar, zonder aan iemand te vragen of het mocht, zo hup onze wildgroei in het gras, deden een pirouette tussendoor en voelden ons ongehoord rebels.
Kijk, zo zag het er uit:
Daarna struinden we door de boterbloemen, tuurden naar wat bootjes, de golven, de verte, de grond en dachten heel even aan alles wat lief was en voorbij.
Tjielp
ps. Wil je tegen Berwtje zeggen dat, ook al is er zo nu en dan wel eens een einde in zicht en lijkt soms plotseling alles op te houden met bestaan, er altijd en overal Berwtjes zullen zijn? Niet vergeten, hoor!
Wel heb ik al je brieven met stijgende bewondering gelezen en dat wil wat zeggen, want daar hou ik niet eens van. Je bent een heuse held, Koekoek, ik ben trots op je.
Hoe ging het verder met het huisjemeteentuineneenboomerin? Is Verlanglijscht inmiddels uitgemonkeld of wat? Als hij nog steeds zit te zeuren over dat er te weinig van hem overblijft nu al die wensen aan de lopende band vervuld worden, dan moet je het maar zeggen. Verzin ik er gewoon een paar nieuwe bij.
Over Verlanglijscht gesproken: meneer Tjielp en ik hebben vandaag ge-guerillagardened of hoe zeg je zoiets? Wij kochten bloemetjes, togen naar een vergeten landje om de hoek, plantten daar, zonder aan iemand te vragen of het mocht, zo hup onze wildgroei in het gras, deden een pirouette tussendoor en voelden ons ongehoord rebels.
Kijk, zo zag het er uit:
Daarna struinden we door de boterbloemen, tuurden naar wat bootjes, de golven, de verte, de grond en dachten heel even aan alles wat lief was en voorbij.
Tjielp
ps. Wil je tegen Berwtje zeggen dat, ook al is er zo nu en dan wel eens een einde in zicht en lijkt soms plotseling alles op te houden met bestaan, er altijd en overal Berwtjes zullen zijn? Niet vergeten, hoor!
Labels:
avontuur,
berwtje,
dansje,
herinneren,
huisjemeteentuineneenboomerin,
koekoek,
meneer tjielp,
verlanglijst,
wens
vrijdag 24 mei 2013
donderdag 16 mei 2013
Oehoe Tjiehielp (#320),
mag ik even? Ik hoor dat je tegenwoordig zit te miepen mijmeren over eindes en dat soort zaken. Ik weet niet precies wat je voor ogen hebt, want je hult je zoals gewoonlijk weer eens in stilzwijgen, maar ik ben nog láng niet aan mijn einde toe. Nondekei! Ik besta zelfs niet eens een heel jaar; ik ben nog lang niet uit-geavonturierd. Dat je het even weet.
Tjongejonge. En dan heb ik geeneens verteld hoe Berwtje op de geruchten heeft gereageerd! Het is dat ie maar één stokje heeft om vanaf te vallen, maar anders was ie nu nóg bezig.
Anyway. Ik laat me er niet door afschrikken. Nog in geen miljoenmiljard jaar. Ik ga onverdroten door. Zo ben ik.
Vandaag vond ik bijvoorbeeld een heel aardig huisjemeteentuineneenboomerin. Jaja. Dat je niet denkt dat ik me alleen maar met gebakken lucht bezig hou. Niks daarvan, beste Tjielp, kijk maar. Tadááá!
Berwtje viel bijna flauw van zo veel romantiek. Nou heeft ie daar blijkbaar toch al een handje van, maar goed. Wist je trouwens dat hij, behalve op binnenpretjes, ook erg dol is op brandladders? Hij durfde er niet op, maar hij kon niet ophouden er foto´s van te maken. Het zijn er 87 om precies te zijn. Het is wat.
Verlanglijscht is wat minder enthousiast. Als je heel goed kijkt, zie je ´m hier in de boomhut (ja, er is boomhut in de tuin, het is toch niet te geloven!) stuurs voor zich uit zitten te monkelen.
Ik weet niet wat het is met Verlanglijscht, maar die allereerste glimlach vorige week heeft iets bij hem los gemaakt. Levenslust of zoiets dergelijks. Ik betrapte hem gister op een pretoog, toen Berwtje achterover van de keukenstoel viel. Dit huisjemeteentuineneenboommètboomhuterin, in een andere stad nog wel, zou drie wensen ineen vervullen. Drie! Dan is er één klap een stuk minder Verlanglijscht op de wereld en ik heb het vermoeden dat hij nu net de wenselijkheid van zijn eigen bestaan aan het heroverwegen is. Of nou ja, Berwtje kwam met de theorie, maar die is al voor de derde keer 87 foto´s aan het herschikken, dus.
We zullen zien. Ik hou je op de hoogte natuurlijk. Dat zou iedereen eens moeten doen.
Nou. Ik ga een uiltje knappen. Je hebt geen idéé hoe het is om een hele dag rond te sjouwen met een brandtrapfanaat en een boomhutfluisteraar. Werkelijk.
Ajuus!
Koekoek
Tjongejonge. En dan heb ik geeneens verteld hoe Berwtje op de geruchten heeft gereageerd! Het is dat ie maar één stokje heeft om vanaf te vallen, maar anders was ie nu nóg bezig.
Anyway. Ik laat me er niet door afschrikken. Nog in geen miljoenmiljard jaar. Ik ga onverdroten door. Zo ben ik.
Vandaag vond ik bijvoorbeeld een heel aardig huisjemeteentuineneenboomerin. Jaja. Dat je niet denkt dat ik me alleen maar met gebakken lucht bezig hou. Niks daarvan, beste Tjielp, kijk maar. Tadááá!
Berwtje viel bijna flauw van zo veel romantiek. Nou heeft ie daar blijkbaar toch al een handje van, maar goed. Wist je trouwens dat hij, behalve op binnenpretjes, ook erg dol is op brandladders? Hij durfde er niet op, maar hij kon niet ophouden er foto´s van te maken. Het zijn er 87 om precies te zijn. Het is wat.
Verlanglijscht is wat minder enthousiast. Als je heel goed kijkt, zie je ´m hier in de boomhut (ja, er is boomhut in de tuin, het is toch niet te geloven!) stuurs voor zich uit zitten te monkelen.
Ik weet niet wat het is met Verlanglijscht, maar die allereerste glimlach vorige week heeft iets bij hem los gemaakt. Levenslust of zoiets dergelijks. Ik betrapte hem gister op een pretoog, toen Berwtje achterover van de keukenstoel viel. Dit huisjemeteentuineneenboommètboomhuterin, in een andere stad nog wel, zou drie wensen ineen vervullen. Drie! Dan is er één klap een stuk minder Verlanglijscht op de wereld en ik heb het vermoeden dat hij nu net de wenselijkheid van zijn eigen bestaan aan het heroverwegen is. Of nou ja, Berwtje kwam met de theorie, maar die is al voor de derde keer 87 foto´s aan het herschikken, dus.
We zullen zien. Ik hou je op de hoogte natuurlijk. Dat zou iedereen eens moeten doen.
Nou. Ik ga een uiltje knappen. Je hebt geen idéé hoe het is om een hele dag rond te sjouwen met een brandtrapfanaat en een boomhutfluisteraar. Werkelijk.
Ajuus!
Koekoek
Labels:
avontuur,
berwtje,
boom,
huisjemeteentuineneenboomerin,
koekoek,
verlanglijst,
vinden,
wens
vrijdag 3 mei 2013
Tjielp! (#307)
Even tussendoor en met de deur in huis: ik heb vandaag een weesding te vondeling gelegd. Tadááá!! Sjongejonge, wat was dat avontuurlijk zeg!
Ik kon er namelijk niet meer tegen. En guppie zelf ook niet. Dat slingerde hier maar mistroostig en ongewenst door het huis. Alsof het een lieve lust was. Daar moest iets mee.
Wees niet bezorgd. Het was zijn eigen idee. Avonden lang heeft hij peinzend voor zich uit gestaard en toen hij eindelijk zijn mond open deed, was het om te zeggen dat het zijn enige wens was om op avontuur te gaan. Nou, als er iemand is die weet hoe het voelt als er een avontuur in je buik begint te borrelen, dan ben ik het wel natuurlijk. Ik heb ´m stevig ingepakt, vrolijk aangekleed en met oren vol knopen en goede raad op reis gestuurd.
Hij heeft beloofd zo nu en dan een kaartje te schrijven, zodat we weten hoe het met ´m is.
Nou, dat was het weer voor vandaag. Ik heb hier een arm Berwtje te troosten. Hij houdt niet zo van afscheid nemen en zeker niet als het om weesguppies gaat.
Ajuus!
Koekoek
Ik kon er namelijk niet meer tegen. En guppie zelf ook niet. Dat slingerde hier maar mistroostig en ongewenst door het huis. Alsof het een lieve lust was. Daar moest iets mee.
Wees niet bezorgd. Het was zijn eigen idee. Avonden lang heeft hij peinzend voor zich uit gestaard en toen hij eindelijk zijn mond open deed, was het om te zeggen dat het zijn enige wens was om op avontuur te gaan. Nou, als er iemand is die weet hoe het voelt als er een avontuur in je buik begint te borrelen, dan ben ik het wel natuurlijk. Ik heb ´m stevig ingepakt, vrolijk aangekleed en met oren vol knopen en goede raad op reis gestuurd.
Hij heeft beloofd zo nu en dan een kaartje te schrijven, zodat we weten hoe het met ´m is.
Nou, dat was het weer voor vandaag. Ik heb hier een arm Berwtje te troosten. Hij houdt niet zo van afscheid nemen en zeker niet als het om weesguppies gaat.
Ajuus!
Koekoek
donderdag 2 mei 2013
Hoi Versje (#306),
tien kleine briefjes waaiden door de regen
eentje viel er in een plas
toen waren er nog negen
negen kleine briefjes snelden door de zwarte nacht
eentje durfde niet te kijken
toen waren er nog acht
acht kleine briefjes, met zoete woorden volgeschreven
eentje werd er misselijk van
toen waren er nog zeven
zeven kleine briefjes, ver van hun eindadres
eentje wist een kortere route
toen waren er nog zes
zes kleine briefjes, een vliegend postbedrijf
eentje wilde met de trein
toen waren er nog vijf
vijf kleine briefjes, o zo stout en fier
eentje kreeg het in zijn bol
toen waren er nog vier
vier kleine briefjes, waarheen gingen die?
eentje kon het niets meer schelen
toen waren er nog drie
drie kleine briefjes vlogen over zee
eentje viel achter de horizon
toen waren er nog twee
twee kleine briefjes keken om zich heen
beiden voelden ze de bui al hangen
en toen was er nog maar één
één klein briefje, het bibberde van schrik
bange woorden spookten door zijn hoofd:
dadelijk ben ik!
Tjielp
eentje viel er in een plas
toen waren er nog negen
negen kleine briefjes snelden door de zwarte nacht
eentje durfde niet te kijken
toen waren er nog acht
acht kleine briefjes, met zoete woorden volgeschreven
eentje werd er misselijk van
toen waren er nog zeven
zeven kleine briefjes, ver van hun eindadres
eentje wist een kortere route
toen waren er nog zes
zes kleine briefjes, een vliegend postbedrijf
eentje wilde met de trein
toen waren er nog vijf
vijf kleine briefjes, o zo stout en fier
eentje kreeg het in zijn bol
toen waren er nog vier
vier kleine briefjes, waarheen gingen die?
eentje kon het niets meer schelen
toen waren er nog drie
drie kleine briefjes vlogen over zee
eentje viel achter de horizon
toen waren er nog twee
twee kleine briefjes keken om zich heen
beiden voelden ze de bui al hangen
en toen was er nog maar één
één klein briefje, het bibberde van schrik
bange woorden spookten door zijn hoofd:
dadelijk ben ik!
Tjielp
maandag 29 april 2013
Wees gegroet Tjielp! (#303)
Nou nou nou zeg, ik hoop dat ik nog een beetje fatsoenlijk kan tiepen. Nondebietjes, wat een dag! Wij zijn hier bezig geweest de zonnegroet te leren en nu ligt iedereen in een onherkenbaar hoopje op de grond. Berwtje piept zelfs een beetje.
Snotmiljaar, wat een toestand. Als ik van tevoren had geweten, Tjielp, in hoeveel bochten ik mij moest wringen om van Verlanglijscht af te komen, was ik nóóit op je aanbod ingegaan. Had ik dat al ooit verteld? Nee? Dat mag je anders best weten.
Mooie praatjes, dát waren het. Avonturen beleven, mijn bips! Als je het avontuurlijk vindt om op je vrije maandagmiddag tussen een langzaam in tweeën scheurende Verlanglijscht en een verrukt Berwtje op je roodaangelopen kop te gaan staan, terwijl de één de hele tijd wemelt dat ie om middernacht naar de maan gaat huilen, omdat het zo zielig is dat de zon alle aandacht krijgt en de ander murmelend en wel telkens op zijn eigen tenen gaat staan en vervolgens iedere keer iemand meeneemt terwijl hij omvalt, ja dán is dit één groot avontuur, ja!
Anyway. Ik ga maar eens kijken hoe het met iedereen is. Berwtje is opgehouden met piepen, maar roept nu: hoe, wat, waaróm? En ik moet Verlanglijscht nog aan elkaar plakken. Die kan zo niet eens praten. Hmm, wacht even ... Misschien ga ik bij nader inzien eerst eens wat naar de horizon turen. Beetje bijkomen enzo. Je weet wel.
Ahoeiiii!
Koekoek
ps. Je krijgt de groeten terug van de zon!
Snotmiljaar, wat een toestand. Als ik van tevoren had geweten, Tjielp, in hoeveel bochten ik mij moest wringen om van Verlanglijscht af te komen, was ik nóóit op je aanbod ingegaan. Had ik dat al ooit verteld? Nee? Dat mag je anders best weten.
Mooie praatjes, dát waren het. Avonturen beleven, mijn bips! Als je het avontuurlijk vindt om op je vrije maandagmiddag tussen een langzaam in tweeën scheurende Verlanglijscht en een verrukt Berwtje op je roodaangelopen kop te gaan staan, terwijl de één de hele tijd wemelt dat ie om middernacht naar de maan gaat huilen, omdat het zo zielig is dat de zon alle aandacht krijgt en de ander murmelend en wel telkens op zijn eigen tenen gaat staan en vervolgens iedere keer iemand meeneemt terwijl hij omvalt, ja dán is dit één groot avontuur, ja!
Anyway. Ik ga maar eens kijken hoe het met iedereen is. Berwtje is opgehouden met piepen, maar roept nu: hoe, wat, waaróm? En ik moet Verlanglijscht nog aan elkaar plakken. Die kan zo niet eens praten. Hmm, wacht even ... Misschien ga ik bij nader inzien eerst eens wat naar de horizon turen. Beetje bijkomen enzo. Je weet wel.
Ahoeiiii!
Koekoek
ps. Je krijgt de groeten terug van de zon!
woensdag 24 april 2013
Dag Verhaaltje Voor Het Slapengaan (#298),
wil je weten hoe de dag was? Nou goed.
Er was sprake van een avontuur.
Met een woest heerschap, een snikkende jongeling
en een gelukkige tussenkomst er in.
Ik was de hoofdpersoon,
at ijs
en hoefde dit keer enkel mee te doen met
opgelucht ademhalen
toen iedereen gelukkig nog steeds leefde
op het eind.
Tjielp
Er was sprake van een avontuur.
Met een woest heerschap, een snikkende jongeling
en een gelukkige tussenkomst er in.
Ik was de hoofdpersoon,
at ijs
en hoefde dit keer enkel mee te doen met
opgelucht ademhalen
toen iedereen gelukkig nog steeds leefde
op het eind.
Tjielp
zondag 31 maart 2013
Nou Maart (#274),
daar ga je dan; onder sputterend boegeroep verlaat je de tijd. Ocherm, dat heb je nou ook weer niet verdiend.
Eigenlijk was het enige wat je deed jezelf een keer van een andere kant laten zien. Ik begrijp dat best. Het is heilzaam om jezelf nu en dan eens helemaal opnieuw uit te vinden. Ik zou het iedereen aanraden en mezelf het allermeest.
Ik ben je er dankbaar voor, want nu weet ik dat je behalve over je honger of slaap ook over het verlangen naar de lente heen kunt raken. Het kan, want ik ben het. En als ik het ben, dan kan het. Wie had dat ooit gedacht!
Dan is er nog iets. Ik heb een poosje geleden aan December beloofd dat ik iets aan mijn gezeur zou doen. Zou je alsjeblieft kunnen doorgeven dat dat niet gelukt is? Ik zeur alleen nog meer. Ik weet niet precies hoe dat is gebeurd. Iets met willen dat je meer weet dan je weet. En met de onmogelijkheid daarvan.
Voor nu leg ik me er bij neer dat de dagen één voor één komen en dat ik hier ben: van weinig wetend en met een wijde, ijsblauwe wereld voor mijn frisgewaaide neus.
Zolang de voorraad strekt natuurlijk.
Tjielp
ps. Jeuj Maart, je bent de beste! Niet vergeten!
Eigenlijk was het enige wat je deed jezelf een keer van een andere kant laten zien. Ik begrijp dat best. Het is heilzaam om jezelf nu en dan eens helemaal opnieuw uit te vinden. Ik zou het iedereen aanraden en mezelf het allermeest.
Ik ben je er dankbaar voor, want nu weet ik dat je behalve over je honger of slaap ook over het verlangen naar de lente heen kunt raken. Het kan, want ik ben het. En als ik het ben, dan kan het. Wie had dat ooit gedacht!
Dan is er nog iets. Ik heb een poosje geleden aan December beloofd dat ik iets aan mijn gezeur zou doen. Zou je alsjeblieft kunnen doorgeven dat dat niet gelukt is? Ik zeur alleen nog meer. Ik weet niet precies hoe dat is gebeurd. Iets met willen dat je meer weet dan je weet. En met de onmogelijkheid daarvan.
Voor nu leg ik me er bij neer dat de dagen één voor één komen en dat ik hier ben: van weinig wetend en met een wijde, ijsblauwe wereld voor mijn frisgewaaide neus.
Zolang de voorraad strekt natuurlijk.
Tjielp
ps. Jeuj Maart, je bent de beste! Niet vergeten!
zondag 10 maart 2013
Zeg Tjielp (#253),
zullen we maar weer normaal doen? Ik heb er genoeg van om boos te zijn en Verlanglijscht hangt me zo verschrikkelijk de keel uit dat ik niet eens zin heb om te vertellen dat hij bedacht heeft de uitvinder te willen worden van het meest betreurenswaardige dansje ooit en ons om de haverklap dwingt te kijken naar zijn nieuwste naargeestige danspasjes.
Berwtje heeft m´n cape gewassen en gestreken, mijn spatjes opgeraapt en gepoetst en heeft eigenhandig een adoptie geregeld voor de weesbroers, dus ik hoef eigenlijk niets anders meer te doen dan te beginnen.
Dat heb ik dan maar gedaan. Ik heb vandaag namelijk een boom geplant! Wat zeg ik? Wel zes zelfs! Ja, dat had je niet zien aankomen, hè Tjielp! Het heeft ook helemaal niets te maken met wensen vervullen enzo, maar ik was toevallig in de buurt om samen met Berwtje naar een onvermurwbare horizon te kijken en ik had ineens zo´n trek in iets heldhaftigs. Nou, dat is gelukt! Sjonge, wat waren wij onvervaard zeg! Onze eigen oren klapperden er van.
Anyway. Het is al goed hoor. Ik weet ook wel dat je blij bent dat ik besta, want wie is dat nou niet? Nou?
Zeg nu zelf, Tjielp, jij hebt mij hoogstpersoonlijk bedacht. Kun je er net zo goed mee in je nopjes zijn, toch? Haha! Sorry hoor, dat moest even.
Hup, ik ga maar eens een tukje doen. Wie weet wat voor avonturen ik morgen allemaal wel niet ga beleven.
See you!
Koekoek
ps. Ik ben ook best blij dat jij bestaat.
Berwtje heeft m´n cape gewassen en gestreken, mijn spatjes opgeraapt en gepoetst en heeft eigenhandig een adoptie geregeld voor de weesbroers, dus ik hoef eigenlijk niets anders meer te doen dan te beginnen.
Dat heb ik dan maar gedaan. Ik heb vandaag namelijk een boom geplant! Wat zeg ik? Wel zes zelfs! Ja, dat had je niet zien aankomen, hè Tjielp! Het heeft ook helemaal niets te maken met wensen vervullen enzo, maar ik was toevallig in de buurt om samen met Berwtje naar een onvermurwbare horizon te kijken en ik had ineens zo´n trek in iets heldhaftigs. Nou, dat is gelukt! Sjonge, wat waren wij onvervaard zeg! Onze eigen oren klapperden er van.
Anyway. Het is al goed hoor. Ik weet ook wel dat je blij bent dat ik besta, want wie is dat nou niet? Nou?
Zeg nu zelf, Tjielp, jij hebt mij hoogstpersoonlijk bedacht. Kun je er net zo goed mee in je nopjes zijn, toch? Haha! Sorry hoor, dat moest even.
Hup, ik ga maar eens een tukje doen. Wie weet wat voor avonturen ik morgen allemaal wel niet ga beleven.
See you!
Koekoek
ps. Ik ben ook best blij dat jij bestaat.
zaterdag 16 februari 2013
Lieve Mme. Pia-Pia (#231),
gefeliciteerd met het verwezenlijken van één van jullie wensen: een yurtopeenbergmeteenpingpongtafel! Hourra!
Sjongejonge, dat het gelukt is! Incroyable! Hebben jullie daar jullie eigen Coucou voor of doen jullie dat helemaal zelf?
Nu kan Monsieur Pia-Pia eindelijk luidkeels liederen zingen en naar hartelust edelweissstamppot maken. Ik zie hem al op een bergtop staan: zijn onverwoestbare snor wapperend in de wind, een borstkas vol met frisse lucht en opborrelende deuntjes en Albert naast hem die verwoed probeert zijn liedjes te vangen alsof het vogeltjes zijn.
Hoe is het met Albert eigenlijk? Spint hij nog steeds harder dan jullie kunnen praten? Ik ben benieuwd of hij zal schrikken van zijn eigen echo. Prrrrrt ... Rrrrrt ... Rrt ... T.
Enfin. Wanneer gaan jullie verhuizen? Mogen de bijen mee? En waar verheug je je het meest op?
Hier is alles goed. De snor van meneer Tjielp wil godzijdank nog steeds niet doorkomen en vannacht droomde ik van lange schaduwen die woorden schreven in het gras.
Bonne chance!
Mme. Tjielp
Sjongejonge, dat het gelukt is! Incroyable! Hebben jullie daar jullie eigen Coucou voor of doen jullie dat helemaal zelf?
Nu kan Monsieur Pia-Pia eindelijk luidkeels liederen zingen en naar hartelust edelweissstamppot maken. Ik zie hem al op een bergtop staan: zijn onverwoestbare snor wapperend in de wind, een borstkas vol met frisse lucht en opborrelende deuntjes en Albert naast hem die verwoed probeert zijn liedjes te vangen alsof het vogeltjes zijn.
Hoe is het met Albert eigenlijk? Spint hij nog steeds harder dan jullie kunnen praten? Ik ben benieuwd of hij zal schrikken van zijn eigen echo. Prrrrrt ... Rrrrrt ... Rrt ... T.
Enfin. Wanneer gaan jullie verhuizen? Mogen de bijen mee? En waar verheug je je het meest op?
Hier is alles goed. De snor van meneer Tjielp wil godzijdank nog steeds niet doorkomen en vannacht droomde ik van lange schaduwen die woorden schreven in het gras.
Bonne chance!
Mme. Tjielp
Labels:
avontuur,
huisjemeteentuineneenboomerin,
liedje,
meneer tjielp,
pia pia,
snor,
wens
zaterdag 9 februari 2013
Hallo Koekoek (#224),
ik stel je bezorgdheid erg op prijs, maar die is in het geheel niet nodig hoor.
Je bent ideeënbedenker, weesdingenadoptiebureauhouder, wensenvervuller, verslaggever en held. En dat doe je stoutmoedig en zwierig. Dat vind ik echt. Maar je hoeft niet ook nog eens psycholoog te worden. En zeker niet de mijne. Ik kan prima voor mezelf zorgen dankjewel.
Ik geloof dat het tijd is om eventjes wat recht te zetten zo na je laatste brieven, want de spatjes vlogen er van af. Als je niet oplet, loop je straks nog naast je schoenen, meneertje, en dat maakt je toekomstige wederwaardigheden zeer waarschijnlijk een stuk lastiger, kan ik je vertellen.
Vergeet je niet een heel klein beetje wie jou heeft verzonnen? En waar je vandaan komt? Ik wil niet vervelend doen, maar zonder mij bestond je niet eens en had je hoegenaamd nooit een avontuur beleefd!
Dus vertel mij niet wat ik moet doen ja! Lol maken, m´n bips! Ben je nou helemaal betoeterd! Dat maak ik zelf wel uit! Alleen omdat ík niet van moppen hou en jij wel, denk jij dat ik geen lol heb of wat!
Bovendien is het hartstikke belangrijk om af en toe eens wat overpeinzingen over stil weedom en klein zeer de wereld in te slingeren. Daar wordt alles een beetje zachter van. En dat is heus nodig.
Het is de allerhoogste tijd om een beetje te dimmen, mijn beste Koekoek. Ik begrijp best dat je het af en toe zwaar hebt met alle perikelen rondom Verlanglijscht, maar je hoeft het niet op mij af te reageren.
Zo.
Dag hoor,
Tjielp
ps. Je hoedentip was trouwens inderdaad bijzonder vindingrijk. Daar ligt het echt niet aan.
pps. Hoe is het inmiddels met Verlanglijscht? Ik hoop dat zijn bultjes zijn verdwenen. Wens hem beterschap, mocht dat niet het geval zijn.
Je bent ideeënbedenker, weesdingenadoptiebureauhouder, wensenvervuller, verslaggever en held. En dat doe je stoutmoedig en zwierig. Dat vind ik echt. Maar je hoeft niet ook nog eens psycholoog te worden. En zeker niet de mijne. Ik kan prima voor mezelf zorgen dankjewel.
Ik geloof dat het tijd is om eventjes wat recht te zetten zo na je laatste brieven, want de spatjes vlogen er van af. Als je niet oplet, loop je straks nog naast je schoenen, meneertje, en dat maakt je toekomstige wederwaardigheden zeer waarschijnlijk een stuk lastiger, kan ik je vertellen.
Vergeet je niet een heel klein beetje wie jou heeft verzonnen? En waar je vandaan komt? Ik wil niet vervelend doen, maar zonder mij bestond je niet eens en had je hoegenaamd nooit een avontuur beleefd!
Dus vertel mij niet wat ik moet doen ja! Lol maken, m´n bips! Ben je nou helemaal betoeterd! Dat maak ik zelf wel uit! Alleen omdat ík niet van moppen hou en jij wel, denk jij dat ik geen lol heb of wat!
Bovendien is het hartstikke belangrijk om af en toe eens wat overpeinzingen over stil weedom en klein zeer de wereld in te slingeren. Daar wordt alles een beetje zachter van. En dat is heus nodig.
Het is de allerhoogste tijd om een beetje te dimmen, mijn beste Koekoek. Ik begrijp best dat je het af en toe zwaar hebt met alle perikelen rondom Verlanglijscht, maar je hoeft het niet op mij af te reageren.
Zo.
Dag hoor,
Tjielp
ps. Je hoedentip was trouwens inderdaad bijzonder vindingrijk. Daar ligt het echt niet aan.
pps. Hoe is het inmiddels met Verlanglijscht? Ik hoop dat zijn bultjes zijn verdwenen. Wens hem beterschap, mocht dat niet het geval zijn.
maandag 14 januari 2013
Allerbeste Koekoek (#198),
ooooooooo sorry, nou heb ik je weer zo lang verwaarloosd en dat terwijl je grootse avonturen beleeft! Het komt omdat ik zo ontzettend vaak en veel aan het luieren werk ben. Echt! Ik vergeet gewoon de tijd en alles. Sorry, sorry, sorry!
Als je maar weet dat ik al je verslagen tot in de puntjes heb gelezen. Wat een toestanden! Werkelijk waar, als ik van tevoren had geweten dat Verlanglijscht (hoe komt ie erop!) zo´n ingewikkeld snotjong zou zijn, dan had ik je nooit met hem opgescheept. Echt niet! Jeminee, wat kunnen Dingen zich toch heel anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn, hè Koekoek? Ongelofelijk.
En Eiland! Nah, toen ik dát las! Wat een rare knakker. Als je maar niet denkt dat dat iets met mij te maken heeft. Want dat is natuurlijk niet zo. Hoe zou het ook kunnen? Want ik was hier. En niet daarginds, ver weg op een geheime plek waar geen enkele brief ooit kan komen. Zélfs die van mij niet. Nogal wiedes. Dus. Ik zou je hoofd er maar niet over breken. Niet dat je dat deed. Want, zoals ik al zei, ik weet van niks.
Nee.
Ahum.
Maar goed. Om je weer een beetje op te vrolijken, een hart onder de riem te steken en de welgemeende excuses voor mijn schandelijke afwezigheid luister bij te zetten, stuur ik je een cadeau. Sja, dat had je niet gedacht, hè! Het is een Frans Brievenboek. Helemaal alleen voor jou! Je hoogsteigen weesding. En misschien kan ie je nog helpen met Verlanglijscht ook. Tadaaaaa (haha, een koekoekje van eigen deeg)!
Veel plezier ermee!
En tot de volgende keer,
Tjielp
ps. Oja! En de groeten terug aan Berwtje. Dat lijkt me nou een geschikte knaap. Bijna niemand weet ervan, maar lettertjesvermicelli-liefhebbers zijn heel kloeke types. Let maar eens op.
Als je maar weet dat ik al je verslagen tot in de puntjes heb gelezen. Wat een toestanden! Werkelijk waar, als ik van tevoren had geweten dat Verlanglijscht (hoe komt ie erop!) zo´n ingewikkeld snotjong zou zijn, dan had ik je nooit met hem opgescheept. Echt niet! Jeminee, wat kunnen Dingen zich toch heel anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn, hè Koekoek? Ongelofelijk.
En Eiland! Nah, toen ik dát las! Wat een rare knakker. Als je maar niet denkt dat dat iets met mij te maken heeft. Want dat is natuurlijk niet zo. Hoe zou het ook kunnen? Want ik was hier. En niet daarginds, ver weg op een geheime plek waar geen enkele brief ooit kan komen. Zélfs die van mij niet. Nogal wiedes. Dus. Ik zou je hoofd er maar niet over breken. Niet dat je dat deed. Want, zoals ik al zei, ik weet van niks.
Nee.
Ahum.
Maar goed. Om je weer een beetje op te vrolijken, een hart onder de riem te steken en de welgemeende excuses voor mijn schandelijke afwezigheid luister bij te zetten, stuur ik je een cadeau. Sja, dat had je niet gedacht, hè! Het is een Frans Brievenboek. Helemaal alleen voor jou! Je hoogsteigen weesding. En misschien kan ie je nog helpen met Verlanglijscht ook. Tadaaaaa (haha, een koekoekje van eigen deeg)!
Veel plezier ermee!
En tot de volgende keer,
Tjielp
ps. Oja! En de groeten terug aan Berwtje. Dat lijkt me nou een geschikte knaap. Bijna niemand weet ervan, maar lettertjesvermicelli-liefhebbers zijn heel kloeke types. Let maar eens op.
zaterdag 12 januari 2013
Beste Opsomming (#196),
- nu, laat ik vertellen over een koning en een koningin met een koninkrijk zo klein dat de inwoners op
- één hand te tellen waren: de koning, de koningin, een norse prinsen
- tweeling die dol op pluizige monsters was en een heks met
- drie tanden die nooit haar verjaardag
- vierde, zich vaak het
- vijfde wiel aan de wagen voelde en ook al had ze
- zes van de
- zeven schoonheden (ja, zelfs met die tanden) en verw
- achtte ze niet veel van het leven, zij was steeds meer ge
- negen het koninkrijk clandes
- tien te verlaten om eens op zoek te gaan naar zichz
- elf en na lang wikken en wegen trok zij op
- twaalf januari van het jaar tweeduizend
- dertien haar stoute schoenen aan en vertrok, geheel in stijl, midden in de nacht op haar bezemsteel en de maan was de enige die het zag gebeuren.
Tjielp
woensdag 9 januari 2013
Lieve Mogelijkheden (#193),
had ik jullie al eens verteld dat ik jullie zo leuk vind? Nee hè, ik geloof van niet.
Och, ik vind jullie zo leuk! Jullie zijn mijn lievelingsdingen van het moment. Ik heb het bijvoorbeeld aan jullie te danken dat ik mijzelf afgelopen week hogelijk verbaasd heb met het maken èn opdrinken van een rodekoolsmoothie.
Wacht, niet ophouden met lezen! Ik weet dat dit zelfs voor jullie ietwat ver gaat. Neem allemaal een vers hapje adem....in... En laat alle ontzetting er maar weer.....uit....
Zo. Gaat het weer een beetje? Ik had het ook niet aan zien komen hoor. Het ging allemaal zo snel. Ik vond het tamelijk lekker. Vooral gezond moet ik eerlijk toegeven. Maar dat heeft ook wel wat.
Vroeger wist ik helemaal niet wie jullie waren en kende ik jullie alleen van horen zeggen. En aangezien zo veel van wat je hoort godsgruwelijke klets is, heb ik eerlijk gezegd lang getwijfeld aan jullie bestaan (sorry).
Nou ja, zo gek is het ook weer niet, want jullie laten je ook niet zo maar zien, hè! Ten eerste moet je jullie willen zien en is dat al een hele toestand voor de meesten van ons. Al die verschillende soorten willen! En dan daar de juiste uit te kiezen: het is een ingewikkelde klus. Als je eenmaal weet hoe het werkt, gaat het wel. Maar je moet het zelf uitvinden. Dat is het punt.
En daarbij komt ook nog dat je je in allerlei bochten moet kunnen wringen om jullie te ontdekken, omdat jullie er een soort sport van maken om alleen zichtbaar te zijn als je op je kop gaat staan of om enkel te verschijnen in dromen of op momenten dat er net iets vreselijks is gebeurd en iedereen in zak en as is of alleen op dinsdag 10 februari 2013 om twaalf over vier 's nachts op Schiermonnikoog. Bijvoorbeeld.
Dus, om jullie tegen te komen, moet je van alles uitproberen, overal uit je doppen kijken en tegelijkertijd niets verwachten. Want jullie vertonen jullie, punt drie, enkel aan degenen die er van houden verrast te worden.
Maar goed. Dat jullie er zijn, is fijn. En misschien is die moeilijkheid nou juist jullie charme. Het lijkt wel wat op paaseieren zoeken. Je moet er maar net zin in hebben, maar áls je het doet, zorgt elke vondst voor een kleine triomf en een dikke glimlach.
Hup, ik ga maar eens onder de tafel liggen terwijl ik tussen drie oogharen heen gluur. Wie weet wat ik tegen kom. Niet dat ik op zoek ben hoor. Nee, ik zou niet dúrven.
Tot ergens en ooit,
Tjielp
Och, ik vind jullie zo leuk! Jullie zijn mijn lievelingsdingen van het moment. Ik heb het bijvoorbeeld aan jullie te danken dat ik mijzelf afgelopen week hogelijk verbaasd heb met het maken èn opdrinken van een rodekoolsmoothie.
Wacht, niet ophouden met lezen! Ik weet dat dit zelfs voor jullie ietwat ver gaat. Neem allemaal een vers hapje adem....in... En laat alle ontzetting er maar weer.....uit....
Zo. Gaat het weer een beetje? Ik had het ook niet aan zien komen hoor. Het ging allemaal zo snel. Ik vond het tamelijk lekker. Vooral gezond moet ik eerlijk toegeven. Maar dat heeft ook wel wat.
Vroeger wist ik helemaal niet wie jullie waren en kende ik jullie alleen van horen zeggen. En aangezien zo veel van wat je hoort godsgruwelijke klets is, heb ik eerlijk gezegd lang getwijfeld aan jullie bestaan (sorry).
Nou ja, zo gek is het ook weer niet, want jullie laten je ook niet zo maar zien, hè! Ten eerste moet je jullie willen zien en is dat al een hele toestand voor de meesten van ons. Al die verschillende soorten willen! En dan daar de juiste uit te kiezen: het is een ingewikkelde klus. Als je eenmaal weet hoe het werkt, gaat het wel. Maar je moet het zelf uitvinden. Dat is het punt.
En daarbij komt ook nog dat je je in allerlei bochten moet kunnen wringen om jullie te ontdekken, omdat jullie er een soort sport van maken om alleen zichtbaar te zijn als je op je kop gaat staan of om enkel te verschijnen in dromen of op momenten dat er net iets vreselijks is gebeurd en iedereen in zak en as is of alleen op dinsdag 10 februari 2013 om twaalf over vier 's nachts op Schiermonnikoog. Bijvoorbeeld.
Dus, om jullie tegen te komen, moet je van alles uitproberen, overal uit je doppen kijken en tegelijkertijd niets verwachten. Want jullie vertonen jullie, punt drie, enkel aan degenen die er van houden verrast te worden.
Maar goed. Dat jullie er zijn, is fijn. En misschien is die moeilijkheid nou juist jullie charme. Het lijkt wel wat op paaseieren zoeken. Je moet er maar net zin in hebben, maar áls je het doet, zorgt elke vondst voor een kleine triomf en een dikke glimlach.
Hup, ik ga maar eens onder de tafel liggen terwijl ik tussen drie oogharen heen gluur. Wie weet wat ik tegen kom. Niet dat ik op zoek ben hoor. Nee, ik zou niet dúrven.
Tot ergens en ooit,
Tjielp
dinsdag 6 november 2012
Hey Tjielp (#129),
nou, ik ben op weg hoor. Ik heb je eerste wens vervuld. Met gevaar voor eigen leven weliswaar, maar wel nog net binnen de afgesproken tijd, geloof ik. Poeh poeh. Het is me wat.
Ik moet eerlijk toegeven, Tjielp, dat ik verder eigenlijk nog niet veel gedaan heb met Verlanglijst. Het is een beetje een zeurpiet, merk ik, nu ik ´m elke dag aan het ontbijt tegenkom. Hij zit daar maar te zuchten, terwijl hij zijn boterhammen met hagelslag naar binnen werkt. Alle dagen hè! In de ochtend drie en in de middag nog eens zo veel. Je wil niet weten hoeveel hagelslag ik al heb moeten aanschaffen. Pure hagelslag. Dat lúst ik niet eens. En zelf vertikt hij het om ook maar één poot uit te steken. Ik ben geen boodschappenlijst, zegt ie dan, de lapzwans. Dat is dan ook meteen het enige wat ie zegt, hoor. Voor de rest komt er geen boe of bah uit. Het is een raar sujet, dat is duidelijk.
Nou ja, daar heb jij niks aan, en ik uiteindelijk ook niet natuurlijk. Ik kan beter aan de slag gaan, want dan is die lambal ook veel eerder mijn huis uit. Wat een gedoe zeg, met avonturen, er is altijd wel wat.
Goed. Er is dus nu een cactus. Ja, daarom schreef ik je natuurlijk. Een heuse allereerste cactus voor je cactusverzameling, inclusief enorme stekels die keihard prikken, kan ik je vertellen, en als ik niet wist dat cactussen alleen af en toe eens een slokje water nodig hebben en verder niets, zou ik zweren dat het cape-etende planten zijn. Want, nondekei, kan ik mijn spiksplinternieuwe, eigengemaakte cape nu al meteen gaan oplappen! Ik dacht met iets gemakkelijks te beginnen om er eerst een beetje in te komen, maar nee hoor, ik krijg natuurlijk weer te maken met een balsturige cactus. Niet te geloven. Heb ik weer.
Nja. Zo. Dan weet je dat ook allemaal weer, hè Tjielp. Ik ga maar weer eens kijken of er nog genoeg hagelslag is. Verlanglijst blijkt huiveringwekkend ontvlambaar als het gaat om dat soort zaken.
Later!
Koekoek
ps. Oja. Alsjeblieft. Hier is je cactus. Veel plezier ermee.
(En ja. Dat zijn stukjes van mijn cape inderdaad. Grmbl.)
Ik moet eerlijk toegeven, Tjielp, dat ik verder eigenlijk nog niet veel gedaan heb met Verlanglijst. Het is een beetje een zeurpiet, merk ik, nu ik ´m elke dag aan het ontbijt tegenkom. Hij zit daar maar te zuchten, terwijl hij zijn boterhammen met hagelslag naar binnen werkt. Alle dagen hè! In de ochtend drie en in de middag nog eens zo veel. Je wil niet weten hoeveel hagelslag ik al heb moeten aanschaffen. Pure hagelslag. Dat lúst ik niet eens. En zelf vertikt hij het om ook maar één poot uit te steken. Ik ben geen boodschappenlijst, zegt ie dan, de lapzwans. Dat is dan ook meteen het enige wat ie zegt, hoor. Voor de rest komt er geen boe of bah uit. Het is een raar sujet, dat is duidelijk.
Nou ja, daar heb jij niks aan, en ik uiteindelijk ook niet natuurlijk. Ik kan beter aan de slag gaan, want dan is die lambal ook veel eerder mijn huis uit. Wat een gedoe zeg, met avonturen, er is altijd wel wat.
Goed. Er is dus nu een cactus. Ja, daarom schreef ik je natuurlijk. Een heuse allereerste cactus voor je cactusverzameling, inclusief enorme stekels die keihard prikken, kan ik je vertellen, en als ik niet wist dat cactussen alleen af en toe eens een slokje water nodig hebben en verder niets, zou ik zweren dat het cape-etende planten zijn. Want, nondekei, kan ik mijn spiksplinternieuwe, eigengemaakte cape nu al meteen gaan oplappen! Ik dacht met iets gemakkelijks te beginnen om er eerst een beetje in te komen, maar nee hoor, ik krijg natuurlijk weer te maken met een balsturige cactus. Niet te geloven. Heb ik weer.
Nja. Zo. Dan weet je dat ook allemaal weer, hè Tjielp. Ik ga maar weer eens kijken of er nog genoeg hagelslag is. Verlanglijst blijkt huiveringwekkend ontvlambaar als het gaat om dat soort zaken.
Later!
Koekoek
ps. Oja. Alsjeblieft. Hier is je cactus. Veel plezier ermee.
(En ja. Dat zijn stukjes van mijn cape inderdaad. Grmbl.)
vrijdag 12 oktober 2012
Hoi Ongewisse (#104),
sjonge, ik heb nooit geweten dat jij een soort landschap bent. Interessant zeg. Hmm. Als je het niet erg vindt, blijf ik nog een tijdje rondbanjeren hier. Ik heb trouwens ook niet al die moeite gedaan om alleen even om het hoekje te kijken, een beetje binnensmonds te mompelen en vervolgens ohneejakkietochmaarniet te roepen natuurlijk.
Want man, je komt niet zomaar bij jou terecht. Wat een toestand zeg, dat je hier alleen kunt komen als je springt. Of je stort. Ja, er is wel keuze, dat moet ik eerlijk toegeven. Maar dat je niet zo op je gemakje eens naar jou toe kunt kuieren, schrikt toch een heleboel mensen af. Denk ik. Weet ik niet zeker hoor. Maar ik kan het me voorstellen.
Dat mensen denken: mja, ik zou best wel eens keertje rond willen kijken daaro, maar dan moet ik de sprong wagen. Of me storten. Pfff ingewikkeld. Dat kan ik toch helemaal niet. Hoe dan en waarheen en wat als ik de verkeerde kant op spring en staat er iemand klaar die me opvangt en kom ik niet in iets stekeligs terecht en is het niet al donker als ik aankom of hebben ze dat daar niet en zijn er wel pannenkoeken met appelstroop en waar moet ik mijn voeten vegen en kunnen mijn oren de woorden wel verstaan en misschien is alles stom en anders en wonen er alleen maar oelewappers en heeft niemand ooit gehoord van hier?
Niet zo uitnodigend kortom. Maar misschien doe je het erom. Dat kan ook. Het maakt mij niet uit hoor, maar ik dacht: ik vertel het je even, want het ís mogelijk dat je van niks weet.
Dat is zelfs heel waarschijnlijk.
Nou, ik strompel weer eens verder. Als ik nog wat wetenswaardigs tegenkom, dan hoor je het wel.
Tabee!
Tjielp
Want man, je komt niet zomaar bij jou terecht. Wat een toestand zeg, dat je hier alleen kunt komen als je springt. Of je stort. Ja, er is wel keuze, dat moet ik eerlijk toegeven. Maar dat je niet zo op je gemakje eens naar jou toe kunt kuieren, schrikt toch een heleboel mensen af. Denk ik. Weet ik niet zeker hoor. Maar ik kan het me voorstellen.
Dat mensen denken: mja, ik zou best wel eens keertje rond willen kijken daaro, maar dan moet ik de sprong wagen. Of me storten. Pfff ingewikkeld. Dat kan ik toch helemaal niet. Hoe dan en waarheen en wat als ik de verkeerde kant op spring en staat er iemand klaar die me opvangt en kom ik niet in iets stekeligs terecht en is het niet al donker als ik aankom of hebben ze dat daar niet en zijn er wel pannenkoeken met appelstroop en waar moet ik mijn voeten vegen en kunnen mijn oren de woorden wel verstaan en misschien is alles stom en anders en wonen er alleen maar oelewappers en heeft niemand ooit gehoord van hier?
Niet zo uitnodigend kortom. Maar misschien doe je het erom. Dat kan ook. Het maakt mij niet uit hoor, maar ik dacht: ik vertel het je even, want het ís mogelijk dat je van niks weet.
Dat is zelfs heel waarschijnlijk.
Nou, ik strompel weer eens verder. Als ik nog wat wetenswaardigs tegenkom, dan hoor je het wel.
Tabee!
Tjielp
maandag 8 oktober 2012
Lieve Koekoek (#100),
sorry, sorry, sorry! Het is echt niet mijn bedoeling je te verwaarlozen, maar ik heb het zo ontzettend druk! Het is niet niks om in mijn eentje een hele Brievenfabriek draaiende te houden. Of dacht je soms dat meneer Tjielp wel eens een letter op papier zet? Nee hoor, die is gewoon de hele dag liedjes aan het zingen en af en toe roept ie: kijk, ik doe een boom-in-de-storm na en dan staat hij ineens midden in de fabriek heen en weer te zwaaien alsof er niet ontzettende stapels aanvragen van Dingen die een brief willen ontvangen op mijn bureau liggen te wachten. Ik kan inmiddels erg goed fronsen, kan ik je vertellen.
Maar goed. Hier ben ik dan eindelijk. Ik hoop dat ik nog op tijd ben, want je klonk best angstaanjagend in je vorige brief. (Misschien helpt het als ik je vertel dat dit de honderdste brief is die ik straks de deur uitzwaai? Dat is toch best bijzonder of niet, Koekoek? De honderdste brief! Helemaal alleen voor jou! En trouwens. Ik schrijf jou sowieso het vaakst van alle Dingen.)
Ik heb je brieven allebei zorgvuldig gelezen en ik heb een plan bedacht. Want is het nou niet een geweldig idee als jij voor Verlanglijst gaat zorgen? Naast je weesdingenadoptiebureau bedoel ik. Dat kan best parttime. En dan kun je de rest van de tijd zorgen dat de wangetjes van Verlanglijst weer gaan blozen door zijn wensen te vervullen. Kei avontuurlijk! Kan je bijvoorbeeld beginnen met je eigen cape in elkaar te flansen. Ha! Twee vliegen in één klap. Heb je meteen je eerste kledingstuk gemaakt.
Ik snap wel dat niet alle wensen heel gemakkelijk te vervullen zijn hoor, maar je mag ze hebben. Allemaal. Voor jou. Doe er mee wat je wilt. Alsjeblieft.
En weet je wat me dan leuk lijkt? Dat je af en toe verslag uit komt brengen in de Brievenfabriek. Want jij beleeft dan avonturen voor ons twee. Oe, dan ben je een heuse verslaggever! Wauw Koekoek, wat stoer! Zullen we afspreken dat je één keer in de maand over je bevindingen bericht? Wat denk je er van?
Je ootmoedige Tjielp
ps. Doe de groeten aan weeswimmetje. Wat een poepie!
Maar goed. Hier ben ik dan eindelijk. Ik hoop dat ik nog op tijd ben, want je klonk best angstaanjagend in je vorige brief. (Misschien helpt het als ik je vertel dat dit de honderdste brief is die ik straks de deur uitzwaai? Dat is toch best bijzonder of niet, Koekoek? De honderdste brief! Helemaal alleen voor jou! En trouwens. Ik schrijf jou sowieso het vaakst van alle Dingen.)
Ik heb je brieven allebei zorgvuldig gelezen en ik heb een plan bedacht. Want is het nou niet een geweldig idee als jij voor Verlanglijst gaat zorgen? Naast je weesdingenadoptiebureau bedoel ik. Dat kan best parttime. En dan kun je de rest van de tijd zorgen dat de wangetjes van Verlanglijst weer gaan blozen door zijn wensen te vervullen. Kei avontuurlijk! Kan je bijvoorbeeld beginnen met je eigen cape in elkaar te flansen. Ha! Twee vliegen in één klap. Heb je meteen je eerste kledingstuk gemaakt.
Ik snap wel dat niet alle wensen heel gemakkelijk te vervullen zijn hoor, maar je mag ze hebben. Allemaal. Voor jou. Doe er mee wat je wilt. Alsjeblieft.
En weet je wat me dan leuk lijkt? Dat je af en toe verslag uit komt brengen in de Brievenfabriek. Want jij beleeft dan avonturen voor ons twee. Oe, dan ben je een heuse verslaggever! Wauw Koekoek, wat stoer! Zullen we afspreken dat je één keer in de maand over je bevindingen bericht? Wat denk je er van?
Je ootmoedige Tjielp
ps. Doe de groeten aan weeswimmetje. Wat een poepie!
Labels:
avontuur,
brievenfabriek,
koekoek,
meneer tjielp,
verlanglijst,
weesding,
wens
maandag 1 oktober 2012
Thiehielp! Joehoe! (#93)
Koekoek hier! Ik zal maar meteen van start gaan, want ik heb hier een vers gered weesding rondslingeren dat aandacht nodig heeft.
Lang geleden dat ik wat van je heb gehoord zeg. Ik heb me wel vermaakt hoor, daar niet van. Ik ben helemaal op schema met al die zieligerds. De adoptieouders liggen nog niet met bosjes tegelijk voor de deur, maar zo´n adoptie vergt ook nogal wat. Verantwoordelijkheden en stukken minder bewegingsvrijheid en al dat soort zaken. Het valt allemaal niet mee.
Ik heb zelfs nog een hele statistiek voor je! Er zijn namelijk al drie Vlaamse adoptieouders naar voren getreden tegenover één zogeheten Hollander. Die overigens ook een zachte -g heeft. Dat geeft toch te denken, vind je niet? Vind ik wel.
Nou.
Toch vind ik het zo langzamerhand tijd worden voor wat meer uitdagingen eerlijk gezegd. Allemaal leuk en aardig om samen met jou op avontuur te zijn, maar ik heb je de hele maand september niet eens gezien of gesproken en het enige wat ik doe is zo her en der eens wat redden en adoptiepapieren invullen. Ik had me het toch allemaal wat anders voorgesteld. Ik weet niet. Avontuurlijker misschien?
Dus.
Wat gaan we daar aan doen, Tjielp? Je weet dat ik van plannen maken hou en je weet ook hoe ik word als ik echt graag iets wil, dus misschien is het een goed idee om even contact op te nemen.
Dag!
Je beminnelijkste Koekoek
ps. Okee, één plannetje kan ik wel vast verraden ...... te weten ...... IK WIL EEN CAPE! NONDEKANARIES! (Sorry.) Zo eentje die achter me aan fladdert als ik aan het redden ben, zodat ik geluid maak als ik voorbij kom en iedereen weet dat ze met een held van doen hebben. Dat opent vast een hoop deuren. Dat schijnt altijd hartstikke van pas te komen.
Lang geleden dat ik wat van je heb gehoord zeg. Ik heb me wel vermaakt hoor, daar niet van. Ik ben helemaal op schema met al die zieligerds. De adoptieouders liggen nog niet met bosjes tegelijk voor de deur, maar zo´n adoptie vergt ook nogal wat. Verantwoordelijkheden en stukken minder bewegingsvrijheid en al dat soort zaken. Het valt allemaal niet mee.
Ik heb zelfs nog een hele statistiek voor je! Er zijn namelijk al drie Vlaamse adoptieouders naar voren getreden tegenover één zogeheten Hollander. Die overigens ook een zachte -g heeft. Dat geeft toch te denken, vind je niet? Vind ik wel.
Nou.
Toch vind ik het zo langzamerhand tijd worden voor wat meer uitdagingen eerlijk gezegd. Allemaal leuk en aardig om samen met jou op avontuur te zijn, maar ik heb je de hele maand september niet eens gezien of gesproken en het enige wat ik doe is zo her en der eens wat redden en adoptiepapieren invullen. Ik had me het toch allemaal wat anders voorgesteld. Ik weet niet. Avontuurlijker misschien?
Dus.
Wat gaan we daar aan doen, Tjielp? Je weet dat ik van plannen maken hou en je weet ook hoe ik word als ik echt graag iets wil, dus misschien is het een goed idee om even contact op te nemen.
Dag!
Je beminnelijkste Koekoek
ps. Okee, één plannetje kan ik wel vast verraden ...... te weten ...... IK WIL EEN CAPE! NONDEKANARIES! (Sorry.) Zo eentje die achter me aan fladdert als ik aan het redden ben, zodat ik geluid maak als ik voorbij kom en iedereen weet dat ze met een held van doen hebben. Dat opent vast een hoop deuren. Dat schijnt altijd hartstikke van pas te komen.
maandag 17 september 2012
Lieve Tjielp (#79),
Heb lief.
Houd moed.
Maak lol.
Wees geduldig.
Geef betekenis.
Maak vrienden.
Zeg ja tegen het onverwachte.
Zeg nee tegen bosbessenmuffins.
Voel je vrij.
Geniet van de zon.
Lach veel.
En om jezelf.
Wees opmerkzaam.
Doe dansjes.
Kijk met allebei je ogen.
Luister langzaam.
Durf.
Zing liedjes op de fiets.
En onder de douche.
Slaap zacht.
Wees goed.
En gelukkig.
Groei.
Doe.
Droom.
Eet appels.
Ga vaker naar zee.
Geef aandacht.
Haast je niet.
Wees eerlijk.
Twijfel niet.
Onthoud alleen het goede.
En het wonderschone.
Vergeet de horizon niet.
Groet vreemdelingen.
Wees open.
Blijf leren.
En spelen.
Vier feestjes.
Laat waaien.
Hou van je geheimen.
Klim eens in een boom.
Gil elk jaar minstens één keer zo hard als je kunt.
Wees wie je bent.
Zeg altijd dag voordat je gaat.
Alles komt goed.
Dag.
♥
Groet van de Dingen
Houd moed.
Maak lol.
Wees geduldig.
Geef betekenis.
Maak vrienden.
Zeg ja tegen het onverwachte.
Zeg nee tegen bosbessenmuffins.
Voel je vrij.
Geniet van de zon.
Lach veel.
En om jezelf.
Wees opmerkzaam.
Doe dansjes.
Kijk met allebei je ogen.
Luister langzaam.
Durf.
Zing liedjes op de fiets.
En onder de douche.
Slaap zacht.
Wees goed.
En gelukkig.
Groei.
Doe.
Droom.
Eet appels.
Ga vaker naar zee.
Geef aandacht.
Haast je niet.
Wees eerlijk.
Twijfel niet.
Onthoud alleen het goede.
En het wonderschone.
Vergeet de horizon niet.
Groet vreemdelingen.
Wees open.
Blijf leren.
En spelen.
Vier feestjes.
Laat waaien.
Hou van je geheimen.
Klim eens in een boom.
Gil elk jaar minstens één keer zo hard als je kunt.
Wees wie je bent.
Zeg altijd dag voordat je gaat.
Alles komt goed.
Dag.
♥
Groet van de Dingen
Labels:
avontuur,
brieven van anderen,
herinneren,
horizon,
moed,
ontdekken,
vieren,
vinden
Abonneren op:
Posts (Atom)
