Posts tonen met het label ideeën. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ideeën. Alle posts tonen

maandag 3 juni 2013

Best Blozen (338),

ik las eens een keer dat wanneer je je op je gemak voelt met je ongemak, je de hele wereld aan kan. Wat een goeie zeg! Ik wou dat ik het zelf bedacht had. Heb je dat nooit? Zo wou ik vroeger een troetelbeer zijn en daarna de uitvinder van soep en toen die van de allerbeste dierenverhalen van het heelal.
Maar als ik dat allemaal geworden was, had ik jou natuurlijk nooit een brief kunnen schrijven. Dan had ik de hele dag boven een pan regenboogsoep roerige verhaaltjes van lettervermicelli staan declameren. Misschien wist ik dan niet eens dat je bestond! Nou ja zeg!
Maar goed, waar was ik? O ja, ik schreef jou een brief. Hallo Blozen, hoe is het? Ik vroeg me af of je zin hebt om vrienden te worden. Zelf vind ik het een heel goed idee. En ik heb het nog bedacht ook.
Wat denk je er van? Waarom niet, toch? Er hoeft niet eens iets te veranderen. Alleen het weten is genoeg.


Tjielp

woensdag 29 mei 2013

Hoi Verhaaltje (#333),

ik ben naar je op zoek.
Je moet met een held die dat niet weet van zichzelf, een vriend met een voorliefde voor bramentaartjes, een dier met praatjes, een droef verlangen, gemompel, een wijze les, onverwachte woorden, een onderweg, een sterrenhemel, een dak, een stad, grapjes, een schommelstoel, krulletjes, vieren, een ontdekking, een glimlach en een voorzichtige duifgrijze liefde.
Mocht jij ook naar mij op zoek zijn, dan ben ik hier.
Kijk maar.
 
 
Tjielp!

donderdag 9 mei 2013

Hoi Ravijn (#313),

hoe is het? Ik schreef al eerder vandaag een brief aan je, maar die vond ik bij nader inzien ongeschikt. Iets over viooltjesthee en schouderophalen. De woorden kwamen schoorvoetend op het papier aan. En ik wilde zo graag dat ze zouden vallen, de woorden, zo uit mijn hoofd, hups, die brief in, naar jou.
Ik heb 'm maar verfrommeld. Het is niet de eerste keer dat ik dat doe. Het barst van de verkreukelde ideeën hier op de vloer van de Brievenfabriek. Die dingen vallen maar naar beneden. Behalve als je ze nodig hebt natuurlijk, nee dan kan je wachten tot je een ons weegt en dan zie je nog niets.
Als ze wéten dat je daar beneden staat om ze op te vangen, dwarrelen ze gerust een stukje verderop. Of dichterbij, als je verziend bent. Bewegen zul je, lijken ze te denken. Er op uit. Of er op in. Net waar je zin in hebt.
Nu moet ik zeggen dat de woorden in deze brief ook niet zulke enthousiastelingen zijn. Ze komen struikelend de wereld binnen. Ik hoop niet dat je het erg vindt. Och, op die manier maak jij vast wel vaker kennis met wat aan jou voorbij komt waaien.



Tjielp

zondag 5 mei 2013

Dag Mare (#309),

zo, nu gaan we eens een hele avond lang niets meer zeggen met z'n allen en op onze rug in het gras liggen en de lichten uitdoen en naar de sterren turen.
De regels:
In slaap vallen mag.
Dat geldt ook voor mijmeren, glimlachen, verwonderen en filosoferen, mits het in stilte gebeurt.
Indruk maken op anderen door te vertellen hoe alles daarboven zogenaamd heet, is ten strengste verboden. Net zoals kussen. Ook mag u niet stiekem fluisteren hoe nietig u zich voelt ten overstaan van het heelal of de oneindigheid ervan.
De tijd gaat nu in.


Tjielp

woensdag 1 mei 2013

Best Doen (#305),

je kunt het ook
overslaan
er aan voorbij gaan
laten wat is
voor de volgende
voor iedereen of liever nog
niemand

je kunt het
voor je houden
niet vertellen
met je meenemen
in je gedachten je hart
of je graf
de zee

je kunt
kijken
of het een eigen weg vindt
een eigen maat houdt
wat het betekent als het aan zichzelf
ligt



Tjielp

maandag 22 april 2013

Hoei Slingers! (#296)

Zeg, ik heb zo´n zin om iets te vieren! Een onhoudbare, kriebelende vierdrift heb ik. Wat denken jullie er van? Doen jullie mee? We mogen alles vieren wat we maar willen.
We kunnen vieren dat we niet in een woestijn wonen. Dat er rupsenoptochten bestaan. Of dat bomen ruisen. Vieren we meteen de wind. Je kunt nooit genoeg de wind vieren, vind ik.
Of we schaffen iets af en dan vieren we dat. Bewondering bijvoorbeeld. Daar kunnen we best een tijdje zonder. Sjonge, wat een goed idee, al zeg ik het zelf.
Weet je wat? Misschien kunnen we dat dan vieren door één dag in het jaar iets van top tot teen luidruchtig te bewonderen. Of stil. Net wat je wil. Wat vinden jullie?
Oe! Ik weet het! Vandaag vier ik de oe. En de oe viert met me mee.
Hoera! Hoezee! Joechei!


Toedeloe!


Tjoelp

dinsdag 2 april 2013

Hoi 't Een of 't Ander (#276),

de lucht zit vol met nieuwe plannen. Steek je neus er maar eens in.
Nou?
Ruik je het?
Mmm.
Oe, daar komt er eentje aan met een kleine tweepersoonsfabriek en een schoorsteentje dat geen wolken, maar ideeën blaast er in. Ho, stop! Die is voor mij! Toch tenminste voor de helft!
Zo. Die past precies in mijn hoofd. Kijk, hij doet het al. Er warrelen verhalen van een enkele zin uit, en boekjes met ondenkbare woorden.
Ha! Nu komt er zelfs een mintgroene ijscokar met kersenrode biesjes aangewaaid. Ruik! Ik ben benieuwd waar díe naar toe gaat.
Voorbij waar ik ben zo te zien. Dat is niet erg. Ik kan kei goed zwaaien.
 


Tjielp

woensdag 27 maart 2013

Hoi Weerwil (#270),

als alles wat je weet al is verteld
zit er niets anders op
dan
opnieuw kennis te maken.


Tjielp

zondag 17 februari 2013

Beste Poeha (#232),

wat een verrassing, hè! Een brief van mij! Dat had ik zelf ook nooit verwacht.
Het komt zo: ik wilde mijn horizon eens een beetje verbreden. Even uit mijn comfortzone. Dat schijnt heel goed te zijn voor van alles en nog wat. Dus ik dacht: hup, wat kan mij het schelen, laat ik het maar eens proberen. Wie niet waagt, wie niet wint.
Ik hoop dat je van post houdt. Dat weet ik natuurlijk niet, want ik ken je niet zo goed.
Overigens heb ik wel een mening over je. Daar niet van. En al heel lang ook. Dat je niet denkt dat ik nooit aan je heb gedacht. Nee, zo is het niet. Ik heb zelfs heel grootse plannen met je.
Wat zou je er van denken om helemaal te veranderen in iets anders? Een jurk bijvoorbeeld? Of een taart? Of een jurk die lijkt op een taart! En dat iedereen dan minstens één eigen poeha in de kast heeft hangen voor feestjes waarbij het nodig is om op een taart te lijken. Die komen tenslotte veel vaker voor dan je denkt. Of misschien is twee beter. Een winter- en een zomerpoeha. En dat je dan kan mijmeren over je allereerste poeha en nog precies weet hoe die er uit zag en hoe oud je was toen je ´m kreeg. Och, hoe schoon!
Het lijkt mij wel wat hoor, Poeha. Wat denk je? Niet dat je niet goed bent zoals je bent, nee natuurlijk niet! Ik weet heus wel dat ik je niet zomaar kan veranderen en dat je dat vooral zelf moet willen enzo, maar vind je zelf ook niet dat er veel meer in je zit dan er nu uit komt? Al die potentie en er komt zo weinig van terecht! Dat is toch zonde! Dat bedoel ik niet vervelend, hè, dat snap je zeker wel? Ik wil alleen maar het allerbeste voor je.
Denk er maar eens rustig over na. En dan hoor ik wel wanneer je kunt beginnen.

Allervriendelijkste groeten,

Tjielp

zaterdag 26 januari 2013

Nondeknetter Tjielp! (#210)

Gaat het wel? Ik hoorde van Karma dat je een beetje zwartgallig over hoeden aan het kletsen bent tegenwoordig. Hij maakt zich zorgen. Niet in de laatste plaats omdat je hem van de week een brief hebt gestuurd waarin je hem van van allerlei dubieuze zaken beschuldigt. Ik heb de brief gelezen, Tjielp, en dubieus is nooit leuk. Je had net zo goed kunnen schrijven dat je het niet persoonlijk bedoelde. Daarvan weet ook iedereen dat dat een vrijbrief is voor hoogst onhoffelijke opmerkingen.
Nee, hier is wat anders aan de hand. Ik vermoed een oververhitte hersenpan in combinatie met een kleine winterdip. En? Heb ik gelijk? Ja, geef het maar toe! Ik heb het bij het rechte eind. Wat ben ik toch goed, zeg. En zomaar uit de losse pols, hè! Ik zou er iets mee moeten doen. Volgens mij heb ik een gave. Maar goed, ik heb het al druk genoeg natuurlijk. Sjonge, ik kom niet eens aan avonturen beleven toe met al die drukte bij mij thuis.
Verlanglijscht blijkt allergisch te zijn voor chipolatapudding! Nu heeft hij overal bultjes en is hij onleesbaar geworden. Nou, dáár word ie pas echt chagrijnig van. Tjeeminee, ik dacht dat het niet erger kon worden, maar jawel hoor, dat kan makkelijk! Hij lijkt te denken dat met zijn leesbaarheid ook zijn bestaansrecht is verdwenen, want nu loopt hij de hele dag alleen maar te bulderen dat hij er heus nog steeds toe doet en dan moeten Berwtje en ik aldoor roepen: ja natuurlijk Verlanglijscht, en heel erg zelfs! En dan moet dat in koor ook nog, hè! Anders gaat ie heel hard jammeren dat het ons niets kan schelen.
Nou ja, hij práát in ieder geval weer. En Berwtje heeft besloten werkelijk te worden in plaats van denkbeeldig te blijven. Dus er is ook goed nieuws gelukkig.
Anyway. Je hebt het dus een beetje moeilijk op het moment. Wat je moet doen is dit: veel lol maken. Zo. Dat is alles. Klinkt simpel. En dat is het ook. Kijk maar naar mij.
Is het bijvoorbeeld niet een idee om eens met een hoed onder je arm naar een plaats te gaan waar niemand je kent en ´m dan daar op je hoofd te zetten? Kun je een beetje uitproberen hoe het voelt en of het je een completere Tjielp maakt. Hahahaha, o sorry, ik liet me even meeslepen. Ik bedoel gewoon te zeggen dat je er dan niet meteen zo´n kwestie van hoeft te maken, zo´n alles of niets toestand, maar het bekijken als een experiment. Een leuk experiment! Niet vergeten!
Ik roep maar wat natuurlijk, maar wat is het weer geniaal. Nou? Zeg het maar hoor, Tjielp, ik ben de beste!


Nou. Hup. Je kunt het.



Koekoek

ps. En bedankt nog voor het cadeau. Ik begrijp nog niet veel van hem en hij snurkt, maar voor de rest is hij volgens mij best aimabel. 

dinsdag 18 december 2012

Hoi Tip Van De Dag (#171),

als je er ooit eens even uit wil, overzees of ondergronds, dan wil ik best een tijdje voor je invallen hoor. Ik barst van de goeie ideeën!  
Koop nooit zeebanket voor uzelf en zeker niet voor anderen, bijvoorbeeld. Of: Loop vanaf nu altijd de ruimte uit wanneer er een medley wordt gespeeld en kijk daarbij alsof het u menens is. 
Onderzoek de noodzaak van uw eigen jovialiteit.
Draag appelrode sloffen.
Verzin een beter woord voor knuffelen, gebruik het en laat u niet van de wijs brengen wanneer u tegenwerking ondervindt.
Kom niet middenin de nacht de slaapkamer in en begin dan te miauwen.
Stop met alles te delen en hou ook eens iets voor uzelf. 
Laat de banden van de scooter van de buurman leeg lopen, kijk een keer goed om u heen, roep MOEHAHA en verstop u achter de dichtstbijzijnde boom. 
Luister minstens één keer naar dit liedje
En, let op TVDD, deze is speciaal voor jou:
Neem een dagje of twee vrij om eens lekker te slampampen.

Ik hoor het wel!

Tjielp

zondag 25 november 2012

Hoi Vergeten (#148),

ik weet niet precies wat je doet met de dingen die niet in mijn hoofd achterblijven, maar ik zie zo voor me dat je ze uit elkaar rafelt en er dan van alles van knutselt.
Ontdekkingen bijvoorbeeld. En vermoedens. Uitvindingen, wensen, vondsten, dromen, ideeën.
En dat je die dan strooit over de wereld en stilletjes toekijkt wat waar naar toe dwarrelt, wie wat opvangt
en waar precies in een gezicht een glimlach werkelijk begint.

Tjielp

zaterdag 20 oktober 2012

Beste Ideeënbus (#112),

hier is een voorlopige lijst van dingen waar ik niet van hou. Ik denk dat het beste is om alles op de lijst per direct af te schaffen. Ik vertrouw er op dat mijn voorstel in kundige handen terecht komt. Alvast bedankt!

  • luisteren naar moppen
  • bandjes met mannen erin die alleen maar willen laten horen hoe goed ze wel niet zijn op de gitaar
  • verjaardagskaarten waarop staat: H.G. 
  • onbegrip
  • de kleur geel als het niet de zon is, maar wel een spencer
  • dat februari al bijna lente lijkt, maar dat dat elk jaar niet zo is
  • dat er gaten ontstaan in lievelingssokken
  • verhalen met een open einde, terwijl je de hele tijd alleen maar door aan het lezen bent omdat je wil weten hoe het afloopt
  • het woord passie
  • dat het verorberen van spareribs mogelijk is in publieke gelegenheden


Groet,

Tjielp

woensdag 3 oktober 2012

Ps. (#95)

Sjee, mijn brief aan jou was nog maar nauwelijks op de post of wie staat er voor mijn deur? Nou Tjielp, wie denk je? Verlanglijst! En hij keek niet blij. Kan ik me wel voorstellen hoor, want hij zag er niet uit. Oud en moe. Hij draagt zo veel wensen met zich mee dat ze er aan de onderkant bijna vanaf vallen. Wensen worden zwaarder naarmate ze ouder worden. Dat weet jij net zo goed als ik, Tjielp. En ze hebben ook nogal de neiging om te ontsnappen als ze niet vervuld worden. Wat dat betreft lijken ze echt kei veel op Ideeën. Je mag niet van Verlanglijst verlangen dat hij dat allemaal maar in de gaten houdt, omdat jij daar geen zin in hebt. En je kunt zeker niet de hele tijd maar al je wensen op een grote hoop blijven gooien alsof het niks is. Het is geen wensput.
Nee Tjielp, dit valt me wederom van je tegen. Moet je 'm nou zien, onze Verlanglijst, er zit zelfs plakband op ´m en hij heeft spelfouten. Spelfouten! Dat kan toch niet zo! Verlanglijsten houden ervan om langzaamaan helemaal doorgestreept te worden, weetjewel. Daardoor kunnen ze ademen. En hebben ze weer open armen voor verse wensen die staan te springen.
Dus.
Nogmaals. Wat gaan we hier aan doen? Ik heb ook nog steeds niks gehoord op mijn eerdere brief. Ik weet niet wat je allemaal aan het doen bent, maar als ik over een week nog altijd geen antwoord van je heb ontvangen, kan ik niet anders dan maatregelen nemen. Of mijn conclusies trekken. Daar ben ik nog niet helemaal over uit. Misschien doe ik het wel allebei.

(Koekoek.)


maandag 3 september 2012

Zeg Oudste Beroep van de Wereld (#65),


wordt het niet eens tijd om met pensioen te gaan?


Groetjes van Tjielp
(weetjewel, die met die goeie ideeën)

dinsdag 21 augustus 2012

Godmiljaar Koekoek (#52),

ik dacht al dat ik niks meer van je zou horen, maar je zat heel stilletjes geniale plannen uit te broeden! Ik wist helemaal niet dat je dat kon! Sjonge, je blijft me verrassen. Tot nu toe heb ik er niks geen spijt van dat ik je mee heb gevraagd op avontuur.
Weesdingen dus. Lief zeg, dat je je daar voor inzet. Goh.
Misschien moeten we nog een beetje aan je slogan werken, want het is natuurlijk wel de bedoeling dat de mensen denken: Jeetje Koekoek, wat een hartverwarmend idee, dankjewel, ik doe het! Geef hier, dat Weesding! En wel nu!
O! En dat het gratis en voor niks is, die adoptie, da´s vooral echt heul belangrijk om te vertellen. Anders roepen die mensen allemaal: Uh huh! Dank je de Koekoek (haha, o wat flauw, sorry Koekoek, dat móest!), daar gaan we mooi niet aan beginnen! Moeten we zeker weer onze zojuist door jou gecreëerde schuldgevoelens afkopen, hè! Weesdingen, my ass!
Jaha, daar moet je allemaal aan denken. Dat is met plannen. Dat vergt vanalles. En dan nóg is het afwachten wat er van komt.
Kom, gaan we ondertussen een beetje turen in de verte. Dat hebben we wel verdiend.


Tjielp

maandag 20 augustus 2012

Zeg Tjielp (#51),

weet je nog dat je me vroeg of ik je sidekick wilde worden? Ehm... Geldt dat aanbod nog steeds? Want ik wil wel. Maar alleen als ik geen grapjes hoef te bedenken! Daar hou ik niet van. Ik wil plannetjes maken. Dáár hou ik van. Mag dat ook? Of hoort dat niet bij mijn taken? Of is het allemaal helemaal niet zo officieel? Het zou wel fijn zijn om te weten waar ik aan toe ben, Tjielp. Mag ik wel Tjielp zeggen of moet er een mevrouwen-woord voor?
Trouwens. Ik heb zelfs al een plannetje! Wil je weten wat het is?
Ik dacht zo eens een beetje na over jou, je reddende neigingen, de brief aan Plant en die aan Wiedeweerga en opeens zag ik het: we gaan een weesdingen-adoptiebureau beginnen! Kijk. Jij wil graag Dingen redden en de Dingen willen graag gered worden. Maar! Je huis is niet groot genoeg. Niemands huis is immers groot genoeg voor alle ach-en-wees in de wereld. Dus. We gaan de Dingen die we redden onderbrengen bij lieve mensen met een groot hart en heus-nog-wel-een-beetje-ruimte-voor-een-allerliefst-Weesding. En we beginnen nu.
Wat vind je?
O! En ik heb ook al een slogan: Wees een Held, adopteer een Weesding! En dan zeggen we dat tegen iedereen en erachteraan roepen we: Hup mensen, wie maakt ons los? En dan kan degene die het hoort en het desbetreffende Ding wil adopteren, gewoon even een briefje sturen waarop staat: Ik! En ook: Dit is mijn adres! En dan gaat het Weesding met een grote strik eromheen op de post en kan het grote verheugen beginnen.
Ooooo, ik heb er zo´n zin in! Weet je wat? Ik doe het gewoon! Hier is het eerste Weesding dat een nieuw huis zoekt! Vers gered van de kringloop. En het huilt zelfs een beetje van zo veel zieligheid. (Maar dat is alleen voor de foto hoor, in het echt is het een heel aimabel boek.)
Tadááááá!


Met de verwachtingsvolle groeten van Koekoek!







zondag 19 augustus 2012

Lieve Plant (#50),

je weet dat ik van redden houd en daarom woon je hier natuurlijk ook. Maar het past allemaal niet meer en jij bent ook zo iemand die zich niets aantrekt van mijn ruimtelijke ordening. Je breidt je naar alle kanten en believen uit. Dat is niet zo handig, Plant.
Ik heb daarom lang nagedacht. Gewikt, gewogen, gepiekerd, geprakkizeerd. Maar uiteindelijk hielp dat allemaal niets en kwam ik gewoon heel toevallig een mederedster tegen die zich speciaal richt op groeiende dingen zoals jij. Ze runt een soort weesplantjeshuis. Dat klinkt heel naar, maar dat is het niet. Kijk! Hier ga je wonen. Er is al een briefje onderweg.
Het is niet dat ik je niet goed genoeg vind, want jouw groen is van het állermooiste groen en ik zou je het líefst door het plafond naar de wolken laten groeien. Ik word alleen zo droevig als de poezen je weer eens hebben uitgegraven en je al een hele nacht lang met je wortels aan de verkeerde kant van de aarde aan het spartelen bent. Je kijkt dan echt héél zielig. Ik kan daar niet tegen.
Dus. Zo gaat het. Sorry.
Ik zal je uitzwaaien met twee armen, nadat ik je heel, heel, héél voorzichtig heb geknuffeld.
En ik kom je opzoeken. Echt waar!


Mismoedige groeten,

Tjielp






donderdag 9 augustus 2012

Hoi Wiedeweerga (#40),

het is lang geleden dat ik wat van je hoorde, maar ik weet nog heel goed wie je bent. Je bent een beetje aan het verdwijnen uit de monden en oren van de mensen, zo lijkt het, en ik begin je te missen. Ik weet niet hoe het zit met jou, want misschien bevalt het stille leven je wel, maar ik zat zo eens te fantaseren hoe ik je kan redden. Je waart zó dicht rond de rand van de vergetelheid. En wie daar eenmaal invalt, komt niet zo snel meer terug. Zelfs jij niet.
Mijn plan is om je aan iemand cadeau te doen. Tadááá! Wat vind je? Aan een leuk iemand dan trouwens natuurlijk, hè! Ik weet er wel een paar die jou precies op waarde zouden schatten. Dan zou ik je in een snoezig doosje doen en je instoppen met vloeipapier en zo ga je dan je nieuwe leven tegemoet. Als kostbaarheid. Want kostbaarheden zijn zeldzame dingen. Net zoals jij.
Zou je eens rond willen vragen daar aan die rand van de vergetelheid? De laatste keer dat ik bijvoorbeeld Vermaledijd zag, bevond hij zich ook ergens in die contreien. Als er nou meer Dingen enthousiast zijn, kunnen we misschien zelfs een winkeltje beginnen. Of een Bijna-Vergeten-Dingen-Uitleen. Zoiets.
Ik stuur je wel even een schetsje mee. Dan weet je een beetje wat ik bedoel.



Tot gauw, Wiedeweerga, pas goed op jezelf!


Veel liefs,

Tjielp


vrijdag 27 juli 2012

Beste Snor (#27),

het lijkt mij het beste als je alleen je nestjes nog bouwt op de bovenlippen van ouwe murmelende opaatjes. En vooruit, woeste zeemannen mogen ook.
Dan staat meneer Tjielp tenminste niet meer elke ochtend in de spiegel naar de lege ruimte onder zijn neus te staren. Och, och, och. Met zijn droevige ogen en een wolkje boven zijn hoofd waarin staat geschreven: waar o waar blijf je nou, mijn Snor?
O, weet je wat we doen? Ik weet het! We doen dat jij een soort zeldzame tropische bloem bent die één keer in iemands leven tot bloei komt! Dat is leuk! Bijvoorbeeld op de dag dat mannen zeventig jaar worden. Dat het zo´n ding wordt in iemands leven. Een heuse mijlpaal.
Met een ochtend van verwachtingsvol en met kriebelige buik wakker worden na een nacht van ik-heb-bijna-niet-kunnen-slapen-oei-oei-oei. En dat jij dan zó gaat groeien zoals iemand ècht is! Frivool, nukkig, langdradig, rebels, muf, je kan er álle kanten mee op. En dan komt iedereen langs om je te bezichtigen en bewonderen en als je dan weer bent verdwenen na jouw dag van glorie, praten de mensen nog weken over de buitengewone vormen en kleuren die je tentoonspreidde en de verborgen kwaliteiten van de manspersoon in kwestie die jij zo prachtig naar buiten wist te brengen.
En we noemen het: De Enige Dag Van De Snor.

Slaap er maar eens een nachtje over, Snor.
(Twee mag ook.)


Tjielp