Hoi Hokus Pokus Pilates Pas (#355),

laatst hoorde ik in de wandelgangen dat als er iemand is die eens een brief verdient het wel meneer Tjielp is. Geen idéé waarom eigenlijk.
Omdat ie de hele dag zelfverzonnen lofliedjes zingt zeker? Of omdat hij verreweg de knapste neus bezit? Omdat hij stilletjes door de Brievenfabriek sluipt als ik middenin één van mijn brieven ineens een woord bespeur dat alleen tevoorschijn durft te komen als het denkt dat er niemand is om door gehoord te worden? Omdat alles wat er hier kapot gaat door hem gerepareerd wordt met een rol tape en een kuil in zijn wang, hij weet dat ik moet lachen en huilen tegelijk van pirouettes draaien, stripjes tekent om me op te vrolijken als de woorden liever een dagje in mijn hoofd willen blijven logeren, van kussen houdt en ik van die van hem, altijd zegt dat alles goed komt en hij het alleraardigst lacht van de ganse Brieven- fabriek, de wereld, het heelal soms eens?
Tja.
Als je het zo bekijkt.
Maar ja, maar ja! Meneer Tjielp is een iemand en iemanden schrijven, dáár begin ik niet aan. Dus ik dacht:
als we nou eens net doen alsof jij meneer Tjielp bent, dan schrijf ik jou een brief. Volgens mij kan dat best. Kijk zo: Hokus Pokus Pilates Pas, ik wou dat je meneer Tjielp was! Nou ja, je weet hoe het werkt. En dan doe jij gewoon zo een beetje geduldig lezen, halverwege je wenkbrauw opkrullen in de vorm van een vraagteken -even oefenen hup- en aan het eind zeggen dat dit heus de allerleukste brief was tot nu toe.
Zullen we? Je mag het ook zeggen als je geen zin hebt hoor, dan vraag ik het wel aan Abracadabra.


Tjielp

Salut Changement! (#350)

 . O .
    . h e r e . . 
      . ♥ . . .
        . w e . . . .
          . a r e . . . . .
          . h e r e . . . . .
        . w e . . . .
      . ♥ . . .
    . a r e . .
 . O .  

Van Morgen (#344)

Voor Lieverlee (#343),

ik luisterde nog niet
naar mezelf vandaag
hallo! ach, daar ben ik dag!
ssst wees eens stil eens ssst
anders zeg ik nog niet
wat ik mezelf te horen heb
rombadabom
knots
O
 O
  alles is een liedje



Tjielp

Hoi Vinvis (#327),

zullen we
ga je mee
wil je ook
ons blauwe binnen bezingen
of heb je soms
iets beters te doen?


Tjielp

Och Heden! (#319)

.
 .
t
 a
k
 e 
. 
 .
 .
   i t  
       .
        .
          s ♥ l ♥ o ♥ w . . .

Van Luistervink (#290)

tik
wzjoem
tikketikketik
tjip! tjip! tjip! tjip! tjip!
klik keloek klak
kriiiiiiii
klik klak keloek
tututututututiiiiiiiwèwèwèwèwèwèwè
tjip! tjip! tjip! tjip! tjip!
tikketikketik
klak keloek klik
kríkrákrí
keloek
woeh
tik
tjielp
.

Lief Briesje (#289)

♥
 I
  want
      to
         take
              your voice and drink it ♥
 

Van Vergetelheid (#261)

 
      i                i
    t a i            t a i
  n ´ t w h         n ´ t w h
 a t y o u d o   a t y o u d o
 i t ´ s t h e   i t ´ s t h e
 w a y t h a t   w a y t h a t
  y o u d o i t y o u d o i t
    i t a i n´t w h a t y o 
      u d o,  i t ´s t h 
         e w a y t h a 
           t y o u d
             o i t
               !

Lief Later Als Ik Groot Ben (#258),

♥
by 
the 
time 
we
met
the times had already changed
♥

Lieve Mme. Pia-Pia (#231),

gefeliciteerd met het verwezenlijken van één van jullie wensen: een yurtopeenbergmeteenpingpongtafel! Hourra!
Sjongejonge, dat het gelukt is! Incroyable! Hebben jullie daar jullie eigen Coucou voor of doen jullie dat helemaal zelf?
Nu kan Monsieur Pia-Pia eindelijk luidkeels liederen zingen en naar hartelust edelweissstamppot maken. Ik zie hem al op een bergtop staan: zijn onverwoestbare snor wapperend in de wind, een borstkas vol met frisse lucht en opborrelende deuntjes en Albert naast hem die verwoed probeert zijn liedjes te vangen alsof het vogeltjes zijn.
Hoe is het met Albert eigenlijk? Spint hij nog steeds harder dan jullie kunnen praten? Ik ben benieuwd of hij zal schrikken van zijn eigen echo. Prrrrrt ... Rrrrrt ... Rrt ... T.
Enfin. Wanneer gaan jullie verhuizen? Mogen de bijen mee? En waar verheug je je het meest op?
Hier is alles goed. De snor van meneer Tjielp wil godzijdank nog steeds niet doorkomen en vannacht droomde ik van lange schaduwen die woorden schreven in het gras.


Bonne chance!


Mme. Tjielp

Zeg Toentertijd (#230)

♥
what 
was 
that 
...old story...
that
you 
told 
♥

#222

Hé Winterslaap (#206)

Hoi Sneeuw (#199)

  d
      ♥  n           
             c  e     
                       d    ♥ n  c   e    
                                        
          d
              ♥   c       e
               n           
                              

Hoi Tip Van De Dag (#171),

als je er ooit eens even uit wil, overzees of ondergronds, dan wil ik best een tijdje voor je invallen hoor. Ik barst van de goeie ideeën!  
Koop nooit zeebanket voor uzelf en zeker niet voor anderen, bijvoorbeeld. Of: Loop vanaf nu altijd de ruimte uit wanneer er een medley wordt gespeeld en kijk daarbij alsof het u menens is. 
Onderzoek de noodzaak van uw eigen jovialiteit.
Draag appelrode sloffen.
Verzin een beter woord voor knuffelen, gebruik het en laat u niet van de wijs brengen wanneer u tegenwerking ondervindt.
Kom niet middenin de nacht de slaapkamer in en begin dan te miauwen.
Stop met alles te delen en hou ook eens iets voor uzelf. 
Laat de banden van de scooter van de buurman leeg lopen, kijk een keer goed om u heen, roep MOEHAHA en verstop u achter de dichtstbijzijnde boom. 
Luister minstens één keer naar dit liedje. 
En, let op TVDD, deze is speciaal voor jou:
Neem een dagje of twee vrij om eens lekker te slampampen.

Ik hoor het wel!

Tjielp

Voor Melancholie (#168)

 ♥
yes 
together
our 
love 
will
grow
old
 ♥

Hoi Liedje (#143),

zullen we alsjeblieft, vooréénkeerenhééleventjesmaarikbelóófhet, wisselen van plaats of hoe zeg je dat? Dat jij even mij bent en uit volle borst met jezelf, die ik dan dus ben, meezingt. Als je meer van neuriën houdt, mag dat natuurlijk ook, alhoewel we het, als we dan toch bezig zijn, net zo goed meteen perfect kunnen doen naar mijn bescheiden mening.
Het allerliefst zou ik dat dan in de woonkamer willen laten plaatsvinden, want dan kun je er ook rare dansjes bij doen. Dat is me wat hoor, Liedje. Dan zet je je hersenen op pauze en kijkt eens wat je ledematen allemaal kunnen als ze het helemaal zelf mogen weten. Dat moet je echt een keer meegemaakt hebben. Als je het goed doet, gaan je wenkbrauwen op een gegeven ogenblik in de vorm van een vraagteken staan, omdat je armen ineens de zee nadoen en je haren het wier (*goh dat dat bestaat!* wolkt er dan plots voorbij in je hoofd), krullen je mondhoeken daarna omhoog, beginnen je tenen zachtjes te jubelen, doen je benen een onbedwingbare boogiewoogie, ben je aan het eind helemaal uitgeput en door elkaar geschud en terwijl je verdwaasd om je heen kijkt als mijn laatste tonen weg ebben, houden de kriebels in je buik nog een kleine afterparty.
Nou! Daar kun je toch geen nee tegen zeggen? Zeg nu zelf!
Wanneer zullen we?


Tjielp

Hoi Pierewaaien (#138)

 ♥
I
love 
you 
let´s 
go!
 ♥

Dag Ritselen (#135),

je hoort bij de zachte dingen van de wereld. Als ik naar je luister, zingen mijn gedachten na een tijdje jouw liedje met je mee. Dan denk ik aan voorbij en aan turen. Aan verdriet en dat ik niet meer wil vergeten waar dat precies goed voor is.
Kriebelen, wolkenluchten, ellebogen, smurfensnot (aan wie dat ooit verzonnen heeft en of het nog bestaat).
Aan wat er zou gebeuren als ik niet meer bang zou zijn.
En aan dat innen niet bij uiten hoort, maar buiten wel bij binnen.


Tjielp