Posts tonen met het label koekoek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label koekoek. Alle posts tonen
zaterdag 29 juni 2013
maandag 24 juni 2013
Hoei Tjielp (#359),
het is zover! Vandaag hebben wij de sleutels gekregen van ons eigen huisjemeteentuineneenboomerin.
Tadaaaaaaaaaa!
Had je niet gedacht zeker! Gelukkig heb ik zelf nóóit getwijfeld. Daar doe ik niet aan. Waarom zou ik? Heb je anders wel eens gehoord van een aarzelende held? Nou? Nee, dat dacht ik ook.
De hele dag al springt iedereen in het rond van zoveel avontuur ineens. De plannen vliegen me om de oren. Berwtje heeft besloten dat hij een vakkundig huisvrouw wil worden. Hij wil plots niets liever dan leren hoe hij koekjes moet bakken, een moestuin aanleggen, augurken inmaken, vlierbloesemsiroop bottelen, frambozenjam maken, elleboogstukken breien, beenwarmers haken en zijn eigen keukenschort naaien. Ik weet niet waar het allemaal vandaan komt, maar hij houdt bijna niet meer op met praten en zijn wangen worden hoe langer hoe roder. Blosjes blijken hem erg goed te staan.
Verlanglijscht zit ondertussen te loeien dat nu, na het ternauwernood overleven van allerlei zeer traumatische erbarmelijkheden, eindelijk de tijd is gekomen om zijn eigen wens in vervulling te laten gaan en dat wij heus niet moeten denken dat Verlanglijschten geen wensen van zichzelf kunnen hebben, want hij wil toevallig al sinds wensenheugenis het allerliefscht Wenschboom worden en niemand, maar dan ook niemand hoeft het in zijn hoofd te halen om hem daarvan te weerhouden of hij zal wel eens laten zien hoe meedogenloos hij kan zijn. Nou. En dan kijkt hij natuurlijk op karakteristieke wijze vervaarlijk om zich heen, wat tegenwoordig nogal aandoenlijk is, omdat hij sinds kort een piepklein kuiltje in zijn wang heeft dat er met geen mogelijkheid meer uit gaat. En nee Tjielp, dat zeg ik heus niet tegen 'm, wees maar niet bang.
Anyway. Waar was ik? Ja, kei veel plannen dus. Nou, die lijken me allemaal zo gefikst. Hoe moeilijk kan het zijn? We hebben een boom, we hebben een verwensbare Verlanglijscht , we hebben een overijverig Berwtje. Huppetee, niks meer aan doen. Kan ik tenminste ongestoord koekeloeren naar onze spiksplinternieuwe horizon.
Hè toch, het wordt een beetje een lang verslag, sorry hoor. Maar het is dan ook de allerlaatste. Tjielp, mattie, het was aangenaam door jou bedacht te worden. Ons avontuur was mieters, maar het is snetverderrie tijd om er eentje van mezelf te gaan beleven. En dat geldt voor ons allemaal. Wij zijn nog lang niet klaar met bestaan.
Veel succes met de sluiting van de Brievenfabriek over een paar dagen. Berwtje doet je de groeten en vraagt of je zin hebt om eens een keer een kersentaartje te komen eten en o, Verlanglijscht buldert of ik je wil waarschuwen voor het zwarte gat. Bij deze.
Pas goed op jezelf.
Ahoy!
Koekoek
ps. Het adoptiebureau is tot nader order gesloten.. Ik kan geen zielenpoot meer zien. Snotmiljaar, ook helden hebben vakantie nodig.
Tadaaaaaaaaaa!
Had je niet gedacht zeker! Gelukkig heb ik zelf nóóit getwijfeld. Daar doe ik niet aan. Waarom zou ik? Heb je anders wel eens gehoord van een aarzelende held? Nou? Nee, dat dacht ik ook.
De hele dag al springt iedereen in het rond van zoveel avontuur ineens. De plannen vliegen me om de oren. Berwtje heeft besloten dat hij een vakkundig huisvrouw wil worden. Hij wil plots niets liever dan leren hoe hij koekjes moet bakken, een moestuin aanleggen, augurken inmaken, vlierbloesemsiroop bottelen, frambozenjam maken, elleboogstukken breien, beenwarmers haken en zijn eigen keukenschort naaien. Ik weet niet waar het allemaal vandaan komt, maar hij houdt bijna niet meer op met praten en zijn wangen worden hoe langer hoe roder. Blosjes blijken hem erg goed te staan.
Verlanglijscht zit ondertussen te loeien dat nu, na het ternauwernood overleven van allerlei zeer traumatische erbarmelijkheden, eindelijk de tijd is gekomen om zijn eigen wens in vervulling te laten gaan en dat wij heus niet moeten denken dat Verlanglijschten geen wensen van zichzelf kunnen hebben, want hij wil toevallig al sinds wensenheugenis het allerliefscht Wenschboom worden en niemand, maar dan ook niemand hoeft het in zijn hoofd te halen om hem daarvan te weerhouden of hij zal wel eens laten zien hoe meedogenloos hij kan zijn. Nou. En dan kijkt hij natuurlijk op karakteristieke wijze vervaarlijk om zich heen, wat tegenwoordig nogal aandoenlijk is, omdat hij sinds kort een piepklein kuiltje in zijn wang heeft dat er met geen mogelijkheid meer uit gaat. En nee Tjielp, dat zeg ik heus niet tegen 'm, wees maar niet bang.
Anyway. Waar was ik? Ja, kei veel plannen dus. Nou, die lijken me allemaal zo gefikst. Hoe moeilijk kan het zijn? We hebben een boom, we hebben een verwensbare Verlanglijscht , we hebben een overijverig Berwtje. Huppetee, niks meer aan doen. Kan ik tenminste ongestoord koekeloeren naar onze spiksplinternieuwe horizon.
Hè toch, het wordt een beetje een lang verslag, sorry hoor. Maar het is dan ook de allerlaatste. Tjielp, mattie, het was aangenaam door jou bedacht te worden. Ons avontuur was mieters, maar het is snetverderrie tijd om er eentje van mezelf te gaan beleven. En dat geldt voor ons allemaal. Wij zijn nog lang niet klaar met bestaan.
Veel succes met de sluiting van de Brievenfabriek over een paar dagen. Berwtje doet je de groeten en vraagt of je zin hebt om eens een keer een kersentaartje te komen eten en o, Verlanglijscht buldert of ik je wil waarschuwen voor het zwarte gat. Bij deze.
Pas goed op jezelf.
Ahoy!
Koekoek
ps. Het adoptiebureau is tot nader order gesloten.. Ik kan geen zielenpoot meer zien. Snotmiljaar, ook helden hebben vakantie nodig.
Labels:
afscheid,
begin,
berwtje,
huisjemeteentuineneenboomerin,
koekoek,
verlanglijst,
wens
dinsdag 18 juni 2013
Ahoy Tjielp (#353),
Koekoek hier! Alles goed daar bij jou in de Brievenfabriek? Warm zeker? Hier ligt Berwtje in een plasje aan mijn voeten. Hij kabbelt heel erg knap. Af en toe roept hij blub en borrelt hij een beetje over mijn tenen heen. Ik vermoed dat het zijn binnenpretjes zijn, want ze kriebelen nogal.
Tegenover me eet Verlanglijscht zijn drieëntwintigste zwartebessenijsco van vandaag. Hij kweekt een zwartebessenbaard, omdat hij serieus genomen wil worden ondanks dat hij tegenwoordig glimlacht en hij heeft ergens gelezen dat een baard ontzag opwekt. Ondertussen oefent hij het optrekken van zijn linkerwenkbrauw. Om het geheel af te maken, zegt ie.
Yep. Zo gaat het hier. Soms vraag ik me af waar ik het allemaal aan te danken heb, maar goed.
Hoe staat het inmiddels met het huisjemeteentuineneenboomerin? Dat wil je natuurlijk weten, hè Tjielp? Nou, wij weten het ook niet. Allemaal niet. En als ik ergens niet tegen kan, is het wel niks weten. Want ik weet altijd alles, als je dat maar weet! Hebben wij weer. Gaan we eindelijk bijna met ons eigen avontuur beginnen, is het een treuzelend avontuur.
Snotmiljaarse groeten,
Koekoek
Tegenover me eet Verlanglijscht zijn drieëntwintigste zwartebessenijsco van vandaag. Hij kweekt een zwartebessenbaard, omdat hij serieus genomen wil worden ondanks dat hij tegenwoordig glimlacht en hij heeft ergens gelezen dat een baard ontzag opwekt. Ondertussen oefent hij het optrekken van zijn linkerwenkbrauw. Om het geheel af te maken, zegt ie.
Yep. Zo gaat het hier. Soms vraag ik me af waar ik het allemaal aan te danken heb, maar goed.
Hoe staat het inmiddels met het huisjemeteentuineneenboomerin? Dat wil je natuurlijk weten, hè Tjielp? Nou, wij weten het ook niet. Allemaal niet. En als ik ergens niet tegen kan, is het wel niks weten. Want ik weet altijd alles, als je dat maar weet! Hebben wij weer. Gaan we eindelijk bijna met ons eigen avontuur beginnen, is het een treuzelend avontuur.
Snotmiljaarse groeten,
Koekoek
donderdag 6 juni 2013
zaterdag 1 juni 2013
Saluut Koekoek (#336),
oef, ik zie net dat ik je schabouwelijk lang niet heb geschreven. Sorry hoor, ik ben een schandelijk luie epistelier, dat blijkt maar weer. Nou moet ik zeggen dat ik ook heus wel wat te doen heb natuurlijk. Elke dag een brief schrijven is niet niks. Sjonge! Dat kun je je misschien niet voorstellen Koekoek, maar schrijven gaat niet zonder verschrikkelijk te lijden. En lijden kost nou eenmaal ontzettend veel tijd, dat weet iedereen.
Wel heb ik al je brieven met stijgende bewondering gelezen en dat wil wat zeggen, want daar hou ik niet eens van. Je bent een heuse held, Koekoek, ik ben trots op je.
Hoe ging het verder met het huisjemeteentuineneenboomerin? Is Verlanglijscht inmiddels uitgemonkeld of wat? Als hij nog steeds zit te zeuren over dat er te weinig van hem overblijft nu al die wensen aan de lopende band vervuld worden, dan moet je het maar zeggen. Verzin ik er gewoon een paar nieuwe bij.
Over Verlanglijscht gesproken: meneer Tjielp en ik hebben vandaag ge-guerillagardened of hoe zeg je zoiets? Wij kochten bloemetjes, togen naar een vergeten landje om de hoek, plantten daar, zonder aan iemand te vragen of het mocht, zo hup onze wildgroei in het gras, deden een pirouette tussendoor en voelden ons ongehoord rebels.
Kijk, zo zag het er uit:
Daarna struinden we door de boterbloemen, tuurden naar wat bootjes, de golven, de verte, de grond en dachten heel even aan alles wat lief was en voorbij.
Tjielp
ps. Wil je tegen Berwtje zeggen dat, ook al is er zo nu en dan wel eens een einde in zicht en lijkt soms plotseling alles op te houden met bestaan, er altijd en overal Berwtjes zullen zijn? Niet vergeten, hoor!
Wel heb ik al je brieven met stijgende bewondering gelezen en dat wil wat zeggen, want daar hou ik niet eens van. Je bent een heuse held, Koekoek, ik ben trots op je.
Hoe ging het verder met het huisjemeteentuineneenboomerin? Is Verlanglijscht inmiddels uitgemonkeld of wat? Als hij nog steeds zit te zeuren over dat er te weinig van hem overblijft nu al die wensen aan de lopende band vervuld worden, dan moet je het maar zeggen. Verzin ik er gewoon een paar nieuwe bij.
Over Verlanglijscht gesproken: meneer Tjielp en ik hebben vandaag ge-guerillagardened of hoe zeg je zoiets? Wij kochten bloemetjes, togen naar een vergeten landje om de hoek, plantten daar, zonder aan iemand te vragen of het mocht, zo hup onze wildgroei in het gras, deden een pirouette tussendoor en voelden ons ongehoord rebels.
Kijk, zo zag het er uit:
Daarna struinden we door de boterbloemen, tuurden naar wat bootjes, de golven, de verte, de grond en dachten heel even aan alles wat lief was en voorbij.
Tjielp
ps. Wil je tegen Berwtje zeggen dat, ook al is er zo nu en dan wel eens een einde in zicht en lijkt soms plotseling alles op te houden met bestaan, er altijd en overal Berwtjes zullen zijn? Niet vergeten, hoor!
Labels:
avontuur,
berwtje,
dansje,
herinneren,
huisjemeteentuineneenboomerin,
koekoek,
meneer tjielp,
verlanglijst,
wens
donderdag 16 mei 2013
Oehoe Tjiehielp (#320),
mag ik even? Ik hoor dat je tegenwoordig zit te miepen mijmeren over eindes en dat soort zaken. Ik weet niet precies wat je voor ogen hebt, want je hult je zoals gewoonlijk weer eens in stilzwijgen, maar ik ben nog láng niet aan mijn einde toe. Nondekei! Ik besta zelfs niet eens een heel jaar; ik ben nog lang niet uit-geavonturierd. Dat je het even weet.
Tjongejonge. En dan heb ik geeneens verteld hoe Berwtje op de geruchten heeft gereageerd! Het is dat ie maar één stokje heeft om vanaf te vallen, maar anders was ie nu nóg bezig.
Anyway. Ik laat me er niet door afschrikken. Nog in geen miljoenmiljard jaar. Ik ga onverdroten door. Zo ben ik.
Vandaag vond ik bijvoorbeeld een heel aardig huisjemeteentuineneenboomerin. Jaja. Dat je niet denkt dat ik me alleen maar met gebakken lucht bezig hou. Niks daarvan, beste Tjielp, kijk maar. Tadááá!
Berwtje viel bijna flauw van zo veel romantiek. Nou heeft ie daar blijkbaar toch al een handje van, maar goed. Wist je trouwens dat hij, behalve op binnenpretjes, ook erg dol is op brandladders? Hij durfde er niet op, maar hij kon niet ophouden er foto´s van te maken. Het zijn er 87 om precies te zijn. Het is wat.
Verlanglijscht is wat minder enthousiast. Als je heel goed kijkt, zie je ´m hier in de boomhut (ja, er is boomhut in de tuin, het is toch niet te geloven!) stuurs voor zich uit zitten te monkelen.
Ik weet niet wat het is met Verlanglijscht, maar die allereerste glimlach vorige week heeft iets bij hem los gemaakt. Levenslust of zoiets dergelijks. Ik betrapte hem gister op een pretoog, toen Berwtje achterover van de keukenstoel viel. Dit huisjemeteentuineneenboommètboomhuterin, in een andere stad nog wel, zou drie wensen ineen vervullen. Drie! Dan is er één klap een stuk minder Verlanglijscht op de wereld en ik heb het vermoeden dat hij nu net de wenselijkheid van zijn eigen bestaan aan het heroverwegen is. Of nou ja, Berwtje kwam met de theorie, maar die is al voor de derde keer 87 foto´s aan het herschikken, dus.
We zullen zien. Ik hou je op de hoogte natuurlijk. Dat zou iedereen eens moeten doen.
Nou. Ik ga een uiltje knappen. Je hebt geen idéé hoe het is om een hele dag rond te sjouwen met een brandtrapfanaat en een boomhutfluisteraar. Werkelijk.
Ajuus!
Koekoek
Tjongejonge. En dan heb ik geeneens verteld hoe Berwtje op de geruchten heeft gereageerd! Het is dat ie maar één stokje heeft om vanaf te vallen, maar anders was ie nu nóg bezig.
Anyway. Ik laat me er niet door afschrikken. Nog in geen miljoenmiljard jaar. Ik ga onverdroten door. Zo ben ik.
Vandaag vond ik bijvoorbeeld een heel aardig huisjemeteentuineneenboomerin. Jaja. Dat je niet denkt dat ik me alleen maar met gebakken lucht bezig hou. Niks daarvan, beste Tjielp, kijk maar. Tadááá!
Berwtje viel bijna flauw van zo veel romantiek. Nou heeft ie daar blijkbaar toch al een handje van, maar goed. Wist je trouwens dat hij, behalve op binnenpretjes, ook erg dol is op brandladders? Hij durfde er niet op, maar hij kon niet ophouden er foto´s van te maken. Het zijn er 87 om precies te zijn. Het is wat.
Verlanglijscht is wat minder enthousiast. Als je heel goed kijkt, zie je ´m hier in de boomhut (ja, er is boomhut in de tuin, het is toch niet te geloven!) stuurs voor zich uit zitten te monkelen.
Ik weet niet wat het is met Verlanglijscht, maar die allereerste glimlach vorige week heeft iets bij hem los gemaakt. Levenslust of zoiets dergelijks. Ik betrapte hem gister op een pretoog, toen Berwtje achterover van de keukenstoel viel. Dit huisjemeteentuineneenboommètboomhuterin, in een andere stad nog wel, zou drie wensen ineen vervullen. Drie! Dan is er één klap een stuk minder Verlanglijscht op de wereld en ik heb het vermoeden dat hij nu net de wenselijkheid van zijn eigen bestaan aan het heroverwegen is. Of nou ja, Berwtje kwam met de theorie, maar die is al voor de derde keer 87 foto´s aan het herschikken, dus.
We zullen zien. Ik hou je op de hoogte natuurlijk. Dat zou iedereen eens moeten doen.
Nou. Ik ga een uiltje knappen. Je hebt geen idéé hoe het is om een hele dag rond te sjouwen met een brandtrapfanaat en een boomhutfluisteraar. Werkelijk.
Ajuus!
Koekoek
Labels:
avontuur,
berwtje,
boom,
huisjemeteentuineneenboomerin,
koekoek,
verlanglijst,
vinden,
wens
woensdag 8 mei 2013
Moshi moshi Tjielp! (#312)
wensen vervullen
van ochtend tot avond, tjielp!
let maar eens goed op
vijf lettergrepen
en dan hier nog eens zeven
haiku in da house!
doorstrepen die wens
en vier het met een dansje
tadááá! groet koekoek
ps. zag je dat?
niks geen jantje-van-leiden!
vier zijn het er, vier!
pps. oja!
verlanglijscht glimlachte net
voor het allereerst!
ppps. zes!
dit is de laatste, hoor tjielp
berwtje wil dansen
van ochtend tot avond, tjielp!
let maar eens goed op
vijf lettergrepen
en dan hier nog eens zeven
haiku in da house!
doorstrepen die wens
en vier het met een dansje
tadááá! groet koekoek
ps. zag je dat?
niks geen jantje-van-leiden!
vier zijn het er, vier!
pps. oja!
verlanglijscht glimlachte net
voor het allereerst!
ppps. zes!
dit is de laatste, hoor tjielp
berwtje wil dansen
vrijdag 3 mei 2013
Tjielp! (#307)
Even tussendoor en met de deur in huis: ik heb vandaag een weesding te vondeling gelegd. Tadááá!! Sjongejonge, wat was dat avontuurlijk zeg!
Ik kon er namelijk niet meer tegen. En guppie zelf ook niet. Dat slingerde hier maar mistroostig en ongewenst door het huis. Alsof het een lieve lust was. Daar moest iets mee.
Wees niet bezorgd. Het was zijn eigen idee. Avonden lang heeft hij peinzend voor zich uit gestaard en toen hij eindelijk zijn mond open deed, was het om te zeggen dat het zijn enige wens was om op avontuur te gaan. Nou, als er iemand is die weet hoe het voelt als er een avontuur in je buik begint te borrelen, dan ben ik het wel natuurlijk. Ik heb ´m stevig ingepakt, vrolijk aangekleed en met oren vol knopen en goede raad op reis gestuurd.
Hij heeft beloofd zo nu en dan een kaartje te schrijven, zodat we weten hoe het met ´m is.
Nou, dat was het weer voor vandaag. Ik heb hier een arm Berwtje te troosten. Hij houdt niet zo van afscheid nemen en zeker niet als het om weesguppies gaat.
Ajuus!
Koekoek
Ik kon er namelijk niet meer tegen. En guppie zelf ook niet. Dat slingerde hier maar mistroostig en ongewenst door het huis. Alsof het een lieve lust was. Daar moest iets mee.
Wees niet bezorgd. Het was zijn eigen idee. Avonden lang heeft hij peinzend voor zich uit gestaard en toen hij eindelijk zijn mond open deed, was het om te zeggen dat het zijn enige wens was om op avontuur te gaan. Nou, als er iemand is die weet hoe het voelt als er een avontuur in je buik begint te borrelen, dan ben ik het wel natuurlijk. Ik heb ´m stevig ingepakt, vrolijk aangekleed en met oren vol knopen en goede raad op reis gestuurd.
Hij heeft beloofd zo nu en dan een kaartje te schrijven, zodat we weten hoe het met ´m is.
Nou, dat was het weer voor vandaag. Ik heb hier een arm Berwtje te troosten. Hij houdt niet zo van afscheid nemen en zeker niet als het om weesguppies gaat.
Ajuus!
Koekoek
maandag 29 april 2013
Wees gegroet Tjielp! (#303)
Nou nou nou zeg, ik hoop dat ik nog een beetje fatsoenlijk kan tiepen. Nondebietjes, wat een dag! Wij zijn hier bezig geweest de zonnegroet te leren en nu ligt iedereen in een onherkenbaar hoopje op de grond. Berwtje piept zelfs een beetje.
Snotmiljaar, wat een toestand. Als ik van tevoren had geweten, Tjielp, in hoeveel bochten ik mij moest wringen om van Verlanglijscht af te komen, was ik nóóit op je aanbod ingegaan. Had ik dat al ooit verteld? Nee? Dat mag je anders best weten.
Mooie praatjes, dát waren het. Avonturen beleven, mijn bips! Als je het avontuurlijk vindt om op je vrije maandagmiddag tussen een langzaam in tweeën scheurende Verlanglijscht en een verrukt Berwtje op je roodaangelopen kop te gaan staan, terwijl de één de hele tijd wemelt dat ie om middernacht naar de maan gaat huilen, omdat het zo zielig is dat de zon alle aandacht krijgt en de ander murmelend en wel telkens op zijn eigen tenen gaat staan en vervolgens iedere keer iemand meeneemt terwijl hij omvalt, ja dán is dit één groot avontuur, ja!
Anyway. Ik ga maar eens kijken hoe het met iedereen is. Berwtje is opgehouden met piepen, maar roept nu: hoe, wat, waaróm? En ik moet Verlanglijscht nog aan elkaar plakken. Die kan zo niet eens praten. Hmm, wacht even ... Misschien ga ik bij nader inzien eerst eens wat naar de horizon turen. Beetje bijkomen enzo. Je weet wel.
Ahoeiiii!
Koekoek
ps. Je krijgt de groeten terug van de zon!
Snotmiljaar, wat een toestand. Als ik van tevoren had geweten, Tjielp, in hoeveel bochten ik mij moest wringen om van Verlanglijscht af te komen, was ik nóóit op je aanbod ingegaan. Had ik dat al ooit verteld? Nee? Dat mag je anders best weten.
Mooie praatjes, dát waren het. Avonturen beleven, mijn bips! Als je het avontuurlijk vindt om op je vrije maandagmiddag tussen een langzaam in tweeën scheurende Verlanglijscht en een verrukt Berwtje op je roodaangelopen kop te gaan staan, terwijl de één de hele tijd wemelt dat ie om middernacht naar de maan gaat huilen, omdat het zo zielig is dat de zon alle aandacht krijgt en de ander murmelend en wel telkens op zijn eigen tenen gaat staan en vervolgens iedere keer iemand meeneemt terwijl hij omvalt, ja dán is dit één groot avontuur, ja!
Anyway. Ik ga maar eens kijken hoe het met iedereen is. Berwtje is opgehouden met piepen, maar roept nu: hoe, wat, waaróm? En ik moet Verlanglijscht nog aan elkaar plakken. Die kan zo niet eens praten. Hmm, wacht even ... Misschien ga ik bij nader inzien eerst eens wat naar de horizon turen. Beetje bijkomen enzo. Je weet wel.
Ahoeiiii!
Koekoek
ps. Je krijgt de groeten terug van de zon!
vrijdag 19 april 2013
Snotversnaatje Tjielp! (#293)
Dát duurde lang, maar hier ben ik dan eindelijk! Sjongejonge. Ik was wel druk bezig hoor. Dat je niet denkt dat ik maar wat loop te geitenbreien de hele dag. Nee niks! Er zijn al weer twee hele weesdingen geadopteerd en er is hier de halve week ongemeen gewerkt aan de vervulling van een wens.
Jaja. Welke zou het nu weer zijn, hè? Dat wil je vast weten.
Nou, wij hebben hier met z´n allen keihard gelukskoekjes staan bakken. Inclusief Verlanglijscht bedoel ik dan, want dat was toch al een koekenbakker, haha!
Het was een idee van Berwtje. Die dacht dat het Verlanglijscht wel eens goed zou kunnen doen om wat meer betrokken te worden bij zichzelf. Berwtje vermoedt dat Verlanglijscht zich zo nu en dan een beetje ongewenst voelt. Ik heb geen idéé waar hij dat vandaan haalt, maar alla.
Anyway. Gelukskoekjes dus. Het was nog een hele klus. We hadden Verlanglijscht de taak gegeven om voor de spreuken in de koekjes te zorgen, dat leek ons de minst ontvlambare opdracht. Maar we waren voor het gemak vergeten dat Verlanglijscht nogal onheilspellend uit de hoek kan komen en dat doet hij het liefst te midden van de duisternis blijkbaar, want hij heeft ons nachtenlang wakker gehouden met het afwisselend declameren van eigenhandig geschreven erbarmelijke levenswijsheden en het zich luidkeels afvragen of geluk werkelijk bestaat en zo ja, of het dan niet beter afgeschaft kan worden.
Je begrijpt dat het een mirakel is dat die gelukskoekjes er überhaupt gekomen zijn, maar na drie nachten van getob is het Verlanglijscht uiteindelijk toch gelukt om uit zijn zwarte gat te geraken en ons een aantal mismoedige briefjes te overhandigen die we in de koekjes konden stoppen.
Kijk, hier zijn ze. Tadááá!
Enkele levenswijsheden van onze alom gewaardeerde Verlanglijscht:
Zo. Dat zit er weer op. Als je me wilt excuseren, dan ga ik onder zeil. Ik verheug me al de hele dag op een nacht zonder enig gekweel van een zeker iemand.
Tabee!
Koekoek
ps. Dankjewel voor de pizza. Erg knap hoor Tjielp. Ik wist niet dat je het in je had.
Ik zal voor je uitkijken naar een zielig vlinderboek. Ik beloof het.
Jaja. Welke zou het nu weer zijn, hè? Dat wil je vast weten.
Nou, wij hebben hier met z´n allen keihard gelukskoekjes staan bakken. Inclusief Verlanglijscht bedoel ik dan, want dat was toch al een koekenbakker, haha!
Het was een idee van Berwtje. Die dacht dat het Verlanglijscht wel eens goed zou kunnen doen om wat meer betrokken te worden bij zichzelf. Berwtje vermoedt dat Verlanglijscht zich zo nu en dan een beetje ongewenst voelt. Ik heb geen idéé waar hij dat vandaan haalt, maar alla.
Anyway. Gelukskoekjes dus. Het was nog een hele klus. We hadden Verlanglijscht de taak gegeven om voor de spreuken in de koekjes te zorgen, dat leek ons de minst ontvlambare opdracht. Maar we waren voor het gemak vergeten dat Verlanglijscht nogal onheilspellend uit de hoek kan komen en dat doet hij het liefst te midden van de duisternis blijkbaar, want hij heeft ons nachtenlang wakker gehouden met het afwisselend declameren van eigenhandig geschreven erbarmelijke levenswijsheden en het zich luidkeels afvragen of geluk werkelijk bestaat en zo ja, of het dan niet beter afgeschaft kan worden.
Je begrijpt dat het een mirakel is dat die gelukskoekjes er überhaupt gekomen zijn, maar na drie nachten van getob is het Verlanglijscht uiteindelijk toch gelukt om uit zijn zwarte gat te geraken en ons een aantal mismoedige briefjes te overhandigen die we in de koekjes konden stoppen.
Kijk, hier zijn ze. Tadááá!
Enkele levenswijsheden van onze alom gewaardeerde Verlanglijscht:
Zo. Dat zit er weer op. Als je me wilt excuseren, dan ga ik onder zeil. Ik verheug me al de hele dag op een nacht zonder enig gekweel van een zeker iemand.
Tabee!
Koekoek
ps. Dankjewel voor de pizza. Erg knap hoor Tjielp. Ik wist niet dat je het in je had.
Ik zal voor je uitkijken naar een zielig vlinderboek. Ik beloof het.
dinsdag 9 april 2013
Oeioeioei Koekoek (#283),
sorry dat ik je stoor, je hebt het vast heel druk, maar ik heb weer een wens uit de lucht geplukt. Ik weet het, ik weet het: ik moet het eigenlijk niet doen. We hebben tenslotte al meer dan genoeg te stellen met Verlanglijscht, maar ik kon het niet laten. Er wapperde een vlinderboek voorbij! En nu wil ik een vlinderboek.
Het komt, denk ik, omdat ik afgelopen zondag zomaar een cadeautje kreeg. Een boek over vogels, kijk!
En nu wil ik meer, MEER, MEER!
Zo gaan die dingen.
Oe, heel misschien kom je per ongeluk wel een keer een weesvlinderboek tegen! Stel je voor! Dan zou je Verlanglijscht niet eens lastig hoeven te vallen. Ik zou je werkelijk zeer erkentelijk zijn.
Is de pizza trouwens in goede staat aangekomen? Je had je niet stiekem zelf heel erg verheugd op het vervullen van precies deze ene wens, hè? Nee toch! Dat zou nou echt iets voor mij zijn. Heb ik weer. Snotverderrie. Zeg op Koekoek! Het is toch niet waar zeker?
Okidoki. Ik ga maar eens aan de slag. Er slingert hier van alles rond.

En de Brievenfabriek roept.
Hoor maar!
Tjielp
Het komt, denk ik, omdat ik afgelopen zondag zomaar een cadeautje kreeg. Een boek over vogels, kijk!
En nu wil ik meer, MEER, MEER!
Zo gaan die dingen.
Oe, heel misschien kom je per ongeluk wel een keer een weesvlinderboek tegen! Stel je voor! Dan zou je Verlanglijscht niet eens lastig hoeven te vallen. Ik zou je werkelijk zeer erkentelijk zijn.
Is de pizza trouwens in goede staat aangekomen? Je had je niet stiekem zelf heel erg verheugd op het vervullen van precies deze ene wens, hè? Nee toch! Dat zou nou echt iets voor mij zijn. Heb ik weer. Snotverderrie. Zeg op Koekoek! Het is toch niet waar zeker?
Okidoki. Ik ga maar eens aan de slag. Er slingert hier van alles rond.
En de Brievenfabriek roept.
Hoor maar!
Tjielp
woensdag 3 april 2013
Ahoy Koekoek! (#277)
Bedankt voor je brief. Ik lees dat je spatjes inmiddels weer in vol ornaat present zijn. Berwtje heeft geweldig werk verricht. Het lijkt wel alsof ze meer glimmen dan ooit tevoren. Mooi zo, want ik had het mezelf nooit vergeven als er ook maar ééntje beschadigd was geraakt.
Je bent goed bezig, Koekoek! Daarom heb ik besloten mijn steentje bij te dragen aan het verwensen van Verlanglijscht. Er ploppen hier in de Brievenfabriek bovendien om de haverklap wensen uit mijn oren (buttons maken, ik wil buttons maken! schrijf je 'm erbij?) en is het niemand, en dus ook mij niet, ontgaan dat jullie particuliere situatie dankzij Verlanglijscht tamelijk zorgwekkend is en er iets dient te gebeuren.
Aldus!
Een huisgemaakte pizza! Zelfgekneed en al! Mooi is ie, hè? Streep die maar door!
Alsjeblieft, helemaal voor jullie! Smakelijk eten!
Tjielp
ps. Ik stuur Berwtjes vriendenboekje mee terug. Wat een charmant idee zeg!
Wil je het aan hem doorgeven? Dankjewel hoor.
Je bent goed bezig, Koekoek! Daarom heb ik besloten mijn steentje bij te dragen aan het verwensen van Verlanglijscht. Er ploppen hier in de Brievenfabriek bovendien om de haverklap wensen uit mijn oren (buttons maken, ik wil buttons maken! schrijf je 'm erbij?) en is het niemand, en dus ook mij niet, ontgaan dat jullie particuliere situatie dankzij Verlanglijscht tamelijk zorgwekkend is en er iets dient te gebeuren.
Aldus!
Een huisgemaakte pizza! Zelfgekneed en al! Mooi is ie, hè? Streep die maar door!
Alsjeblieft, helemaal voor jullie! Smakelijk eten!
Tjielp
ps. Ik stuur Berwtjes vriendenboekje mee terug. Wat een charmant idee zeg!
Wil je het aan hem doorgeven? Dankjewel hoor.
Labels:
berwtje,
brievenfabriek,
koekoek,
verlanglijst,
wens
donderdag 21 maart 2013
Snotverdriedubbeltjes Tjielp (264),
ik dacht dat je het nooit zou vragen! Je had wel gezegd dat ik zelf mocht weten wat ik met al die wensen ging doen, maar ja maar ja! Weggooien, dat doe je niet zomaar, hè? Zo harteloos en onbewimpeld, nee zo ben ik niet. Maar mijn handen jeukten al een tijdje. Dat mag je best weten, Tjielp.
Elke dag wandelen bijvoorbeeld. Hoe kom je er op? Dat is een wens van niks! Die kan helemaal niet uitkomen! Tenzij je vanaf nu elke dag voor de rest van je leven wandelt en nooit, maar dan ook nóóit thuisblijft. Zelfs niet wanneer het oorwurmen regent of als je voeten 's nachts veranderd zijn in regenboogworteltjes. Onmogelijk!
Of: vaker dansen en vaker naar de Hortus. Wat een klets! Een belediging voor de wensheid! Véél te vrijblijvend. Daar kan ik helemaal níks mee. Huppekee, die gaan eruit.
Nou, dan heb je nog die kleding die zo nodig gemaakt of gebreeën moet. Pfff. Alles wat ik nodig heb is mijn cape en voor de rest heb ik echt geen tijd om een beetje op de bank te gaan zitten punniken, dus wat mij betreft zijn ze op staande voet ontwenst. Olé!
Nou, dat was het wel zo'n beetje. Je nieuwe wensen staan op de lijst. Verlanglijscht ademt maar lekker in zijn eigen tijd. Al die hilariteit kan me gestolen worden.
Zo. Dan ga ik nu eens kijken waar het avontuur te vinden is. Ergens verderop in de lente, dát denk ik.
Koekoek
ps. Oja, Berwtje vroeg me of je zijn vriendenboekje wilde invullen. Hij is een beetje verlegen. Die ene brief was werkelijk een grote stap voor hem. Hij bibbert nog steeds een beetje na van zijn eigen bravoure.
Doe je het? Je zou hem er een groot plezier mee doen.
pps. Zoals je ziet heb ik mijn bladzijden al ingevuld. Met de tiepmasjien. Kan je meteen zien dat ik hartstikke vlot kan tiepen. Gooi ik die halfbakken wens ook meteen van de lijst af. Snotmiljaar, wat ben ik goed zeg!
Elke dag wandelen bijvoorbeeld. Hoe kom je er op? Dat is een wens van niks! Die kan helemaal niet uitkomen! Tenzij je vanaf nu elke dag voor de rest van je leven wandelt en nooit, maar dan ook nóóit thuisblijft. Zelfs niet wanneer het oorwurmen regent of als je voeten 's nachts veranderd zijn in regenboogworteltjes. Onmogelijk!
Of: vaker dansen en vaker naar de Hortus. Wat een klets! Een belediging voor de wensheid! Véél te vrijblijvend. Daar kan ik helemaal níks mee. Huppekee, die gaan eruit.
Nou, dan heb je nog die kleding die zo nodig gemaakt of gebreeën moet. Pfff. Alles wat ik nodig heb is mijn cape en voor de rest heb ik echt geen tijd om een beetje op de bank te gaan zitten punniken, dus wat mij betreft zijn ze op staande voet ontwenst. Olé!
Nou, dat was het wel zo'n beetje. Je nieuwe wensen staan op de lijst. Verlanglijscht ademt maar lekker in zijn eigen tijd. Al die hilariteit kan me gestolen worden.
Zo. Dan ga ik nu eens kijken waar het avontuur te vinden is. Ergens verderop in de lente, dát denk ik.
Koekoek
ps. Oja, Berwtje vroeg me of je zijn vriendenboekje wilde invullen. Hij is een beetje verlegen. Die ene brief was werkelijk een grote stap voor hem. Hij bibbert nog steeds een beetje na van zijn eigen bravoure.
Doe je het? Je zou hem er een groot plezier mee doen.
pps. Zoals je ziet heb ik mijn bladzijden al ingevuld. Met de tiepmasjien. Kan je meteen zien dat ik hartstikke vlot kan tiepen. Gooi ik die halfbakken wens ook meteen van de lijst af. Snotmiljaar, wat ben ik goed zeg!
woensdag 20 maart 2013
Ha Koekoek (#263),
ik ben blij dat je het zo sportief opvat allemaal. En wat een goed idee om weer normaal te doen! Ik doe mee!
Zo. Om te beginnen heb ik een voorstel. Wat denk je van een voorjaarsschoonmaak? Van Verlanglijscht welteverstaan. Al die stokoude wensen die hij met zich meedraagt; stel je voor dat hij er wrevelig van wordt! Hahaha!
Sorry Koekoek, ik heb heus met je te doen, maar je moet toegeven dat al die toestanden met Verlanglijscht zo nu en dan best hilarisch zijn. Het meest betreurenswaardige dansje ooit, hoe komt hij erop! Een zekere mate van vindingrijkheid kun je hem toch niet ontzeggen, vind je wel?
Nou goed, waar was ik? Oja! Versleten wensen! Wat dacht je er van om er eens een paar in een wensput te mieteren? Dan doen we er nog iemand een plezier mee en op die manier ontstaat er misschien wel wat ruimte voor Verlanglijscht om te ademen.
Of...
Voor wat nieuws natuurlijk! Zo zou ik dolgraag een polaroidcamera, een pingpongtafel en het aanschouwen van een joekel van een waterval (van veraf èn dichtbij) willen toevoegen aan de lijst.
Laat maar weten wat je er van vindt!
Tjielp
Zo. Om te beginnen heb ik een voorstel. Wat denk je van een voorjaarsschoonmaak? Van Verlanglijscht welteverstaan. Al die stokoude wensen die hij met zich meedraagt; stel je voor dat hij er wrevelig van wordt! Hahaha!
Sorry Koekoek, ik heb heus met je te doen, maar je moet toegeven dat al die toestanden met Verlanglijscht zo nu en dan best hilarisch zijn. Het meest betreurenswaardige dansje ooit, hoe komt hij erop! Een zekere mate van vindingrijkheid kun je hem toch niet ontzeggen, vind je wel?
Nou goed, waar was ik? Oja! Versleten wensen! Wat dacht je er van om er eens een paar in een wensput te mieteren? Dan doen we er nog iemand een plezier mee en op die manier ontstaat er misschien wel wat ruimte voor Verlanglijscht om te ademen.
Of...
Voor wat nieuws natuurlijk! Zo zou ik dolgraag een polaroidcamera, een pingpongtafel en het aanschouwen van een joekel van een waterval (van veraf èn dichtbij) willen toevoegen aan de lijst.
Laat maar weten wat je er van vindt!
Tjielp
zondag 10 maart 2013
Zeg Tjielp (#253),
zullen we maar weer normaal doen? Ik heb er genoeg van om boos te zijn en Verlanglijscht hangt me zo verschrikkelijk de keel uit dat ik niet eens zin heb om te vertellen dat hij bedacht heeft de uitvinder te willen worden van het meest betreurenswaardige dansje ooit en ons om de haverklap dwingt te kijken naar zijn nieuwste naargeestige danspasjes.
Berwtje heeft m´n cape gewassen en gestreken, mijn spatjes opgeraapt en gepoetst en heeft eigenhandig een adoptie geregeld voor de weesbroers, dus ik hoef eigenlijk niets anders meer te doen dan te beginnen.
Dat heb ik dan maar gedaan. Ik heb vandaag namelijk een boom geplant! Wat zeg ik? Wel zes zelfs! Ja, dat had je niet zien aankomen, hè Tjielp! Het heeft ook helemaal niets te maken met wensen vervullen enzo, maar ik was toevallig in de buurt om samen met Berwtje naar een onvermurwbare horizon te kijken en ik had ineens zo´n trek in iets heldhaftigs. Nou, dat is gelukt! Sjonge, wat waren wij onvervaard zeg! Onze eigen oren klapperden er van.
Anyway. Het is al goed hoor. Ik weet ook wel dat je blij bent dat ik besta, want wie is dat nou niet? Nou?
Zeg nu zelf, Tjielp, jij hebt mij hoogstpersoonlijk bedacht. Kun je er net zo goed mee in je nopjes zijn, toch? Haha! Sorry hoor, dat moest even.
Hup, ik ga maar eens een tukje doen. Wie weet wat voor avonturen ik morgen allemaal wel niet ga beleven.
See you!
Koekoek
ps. Ik ben ook best blij dat jij bestaat.
Berwtje heeft m´n cape gewassen en gestreken, mijn spatjes opgeraapt en gepoetst en heeft eigenhandig een adoptie geregeld voor de weesbroers, dus ik hoef eigenlijk niets anders meer te doen dan te beginnen.
Dat heb ik dan maar gedaan. Ik heb vandaag namelijk een boom geplant! Wat zeg ik? Wel zes zelfs! Ja, dat had je niet zien aankomen, hè Tjielp! Het heeft ook helemaal niets te maken met wensen vervullen enzo, maar ik was toevallig in de buurt om samen met Berwtje naar een onvermurwbare horizon te kijken en ik had ineens zo´n trek in iets heldhaftigs. Nou, dat is gelukt! Sjonge, wat waren wij onvervaard zeg! Onze eigen oren klapperden er van.
Anyway. Het is al goed hoor. Ik weet ook wel dat je blij bent dat ik besta, want wie is dat nou niet? Nou?
Zeg nu zelf, Tjielp, jij hebt mij hoogstpersoonlijk bedacht. Kun je er net zo goed mee in je nopjes zijn, toch? Haha! Sorry hoor, dat moest even.
Hup, ik ga maar eens een tukje doen. Wie weet wat voor avonturen ik morgen allemaal wel niet ga beleven.
See you!
Koekoek
ps. Ik ben ook best blij dat jij bestaat.
zondag 3 maart 2013
Aan De Allerkloekmoedigste Koekoek Van De Hele Wereld (#246),
ik geloof dat ik iets te ver ben gegaan in mijn vorige brief. Berwtje heeft me geschreven. Nou, dan weet je het wel.
Hij maakt zich zorgen. En ik nu ook een beetje. Sorry hoor. En je had nog wel gelijk ook. Ik was inderdaad sip. En nurks. En blijkbaar kan ik dan niet zo heel erg goed tegenbemoeizuchtige tips goedbedoelde adviezen.
En nu ik dan toch bezig ben, kan ik misschien het beste ook meteen bekennen dat ik het was die Eiland aan de praat kreeg. Welbeschouwd is het mijn schuld dat hij gezonken is, Verlanglijscht nog onuitstaanbaarder is geworden dan hij al was en jouw cape opgepeuzeld werd door haaien.
Ik bedoelde het niet zo. Als ik van tevoren had geweten dat Eiland niet goed snik was, had ik allicht nooit stiekem aan hem gevraagd of hij zo vriendelijk wilde zijn om eens van gedachten met je te wisselen.
Ik heb het al met al niet zo handig aangepakt misschien. En ik had nooit mogen schrijven dat je zonder mij niet bestond. Echt nooit! Dat was gemeen. Ik ben juist blij dat je bestaat! Je bent me niets verschuldigd. Als je eenmaal op de wereld bent beland, ben je alleen nog van jezelf en helemaal van niemand anders.
Hup! Raap die cape op, tuur een keertje goed naar de horizon, geef Berwtje een klapzoen, stof je spatjes af en wees de allerbeste Koekoek die er bestaat!
Tjielp
ps. Zeg maar tegen Berwtje dat zijn allereerste brief ooit een heuse heldendaad was.
pps. O, en wil je alsjeblieft ook doorgeven dat Berwtje zich niet hoeft te melden bij een of ander ministerie, maar dat zijn bestaan met onmiddellijke ingang geldig is zodra hij er zelf niet meer aan twijfelt. Dankjewel hoor!
Hij maakt zich zorgen. En ik nu ook een beetje. Sorry hoor. En je had nog wel gelijk ook. Ik was inderdaad sip. En nurks. En blijkbaar kan ik dan niet zo heel erg goed tegen
En nu ik dan toch bezig ben, kan ik misschien het beste ook meteen bekennen dat ik het was die Eiland aan de praat kreeg. Welbeschouwd is het mijn schuld dat hij gezonken is, Verlanglijscht nog onuitstaanbaarder is geworden dan hij al was en jouw cape opgepeuzeld werd door haaien.
Ik bedoelde het niet zo. Als ik van tevoren had geweten dat Eiland niet goed snik was, had ik allicht nooit stiekem aan hem gevraagd of hij zo vriendelijk wilde zijn om eens van gedachten met je te wisselen.
Ik heb het al met al niet zo handig aangepakt misschien. En ik had nooit mogen schrijven dat je zonder mij niet bestond. Echt nooit! Dat was gemeen. Ik ben juist blij dat je bestaat! Je bent me niets verschuldigd. Als je eenmaal op de wereld bent beland, ben je alleen nog van jezelf en helemaal van niemand anders.
Hup! Raap die cape op, tuur een keertje goed naar de horizon, geef Berwtje een klapzoen, stof je spatjes af en wees de allerbeste Koekoek die er bestaat!
Tjielp
ps. Zeg maar tegen Berwtje dat zijn allereerste brief ooit een heuse heldendaad was.
pps. O, en wil je alsjeblieft ook doorgeven dat Berwtje zich niet hoeft te melden bij een of ander ministerie, maar dat zijn bestaan met onmiddellijke ingang geldig is zodra hij er zelf niet meer aan twijfelt. Dankjewel hoor!
woensdag 20 februari 2013
Ahum Tjielp? (#235)
Ben je daar? Ik ben het, Berwtje. Ik hoop dat je tijd hebt om mijn brief te lezen, want ik ken niemand in de hele wijde wereld aan wie ik het anders zou kunnen vragen. Ik besta nog maar net, zie je.
Het zit zo: ik maak me zorgen om Koekoek. Sinds hij je brief heeft gelezen is hij zichzelf niet meer. Hij zit de hele dag in een hoekje met Verlanglijscht droefgeestige blikken en gekwelde uitspraken over het leven uit te wisselen. Zijn cape ligt verfrommeld op de grond. De laatste dagen heeft hij niet één keer naar de horizon gekeken. En hij verwaarloost zijn adoptiebureau, zodat er ook nog eens twee deerniswekkende weesbroers rondslingeren in huis.
Dat kan toch niet. Die hebben aandachtige ogen nodig. En liefde en alles. Iemand die niet vies is van een potje ontroering.
Zelf heb ik mijn handen vol aan Koekoek. En Verlanglijscht is er ook nog. Die leeft helemaal op nu het huis gehuld is in somber stilzwijgen. Hij voert het hoogste woord. ´Nou nou´, roept hij om de haverklap, ´waar doen we het allemaal voor, hè! Nergens voor! Voor niemand en voor niets, Koekoek! Het is heel juist dat je dat nu weet. Luister maar eens goed! Het leven is een tranendal. Er is geen ontsnapping mogelijk. In den beginne was er ellende, toen was er hagelslag, daarna waren er vissticks en nu is er taart. En als je die van jou dan toch niet opeet, geef op die slagroompunt!´
Weet je wat het is, Tjielp? Ik ben nog maar heel kort geleden werkelijkheid geworden. Dit is de allereerste brief die ik schrijf. Ik heb met niemand anders dan met Koekoek gepraat. Ik heb zelfs nauwelijks de tijd gehad om me in mijn eigen arm te knijpen. Ik weet toch niet hoe de echte wereld werkt!
Oja, nu ik het er toch over heb, weet jij toevallig of ik me ergens moet inschrijven ofzo? Ik dacht: misschien moet ik hier of daar melden dat ik er ben? Het ministerie van existentie? Of heb ik dat nou net zelf verzonnen? Volgens Koekoek mag ik er gewoon zijn, maar is dat werkelijk zo?
Ik weet niet of het altijd zo gaat, maar tot nu toe vind ik bestaan best ingewikkeld.
Zou je me kunnen helpen Koekoek terug te krijgen? Je bent de enige die dat kan. Ik ben het met je eens dat hij de laatste tijd iets te hoog van de toren blies, dat is heus waar, maar hij bedoelt het goed. Spatjes horen bij Koekoek. Ze sturen hem op avontuur en zonder dat kwijnt hij weg. Zo te zien.
Kun je hem niet alsjeblieft een heel klein beetje aanmoedigen om door te gaan zichzelf te zijn?
Ik mis mijn enige echte vriend.
Daag!
Berwtje
Het zit zo: ik maak me zorgen om Koekoek. Sinds hij je brief heeft gelezen is hij zichzelf niet meer. Hij zit de hele dag in een hoekje met Verlanglijscht droefgeestige blikken en gekwelde uitspraken over het leven uit te wisselen. Zijn cape ligt verfrommeld op de grond. De laatste dagen heeft hij niet één keer naar de horizon gekeken. En hij verwaarloost zijn adoptiebureau, zodat er ook nog eens twee deerniswekkende weesbroers rondslingeren in huis.
Dat kan toch niet. Die hebben aandachtige ogen nodig. En liefde en alles. Iemand die niet vies is van een potje ontroering.
Zelf heb ik mijn handen vol aan Koekoek. En Verlanglijscht is er ook nog. Die leeft helemaal op nu het huis gehuld is in somber stilzwijgen. Hij voert het hoogste woord. ´Nou nou´, roept hij om de haverklap, ´waar doen we het allemaal voor, hè! Nergens voor! Voor niemand en voor niets, Koekoek! Het is heel juist dat je dat nu weet. Luister maar eens goed! Het leven is een tranendal. Er is geen ontsnapping mogelijk. In den beginne was er ellende, toen was er hagelslag, daarna waren er vissticks en nu is er taart. En als je die van jou dan toch niet opeet, geef op die slagroompunt!´
Weet je wat het is, Tjielp? Ik ben nog maar heel kort geleden werkelijkheid geworden. Dit is de allereerste brief die ik schrijf. Ik heb met niemand anders dan met Koekoek gepraat. Ik heb zelfs nauwelijks de tijd gehad om me in mijn eigen arm te knijpen. Ik weet toch niet hoe de echte wereld werkt!
Oja, nu ik het er toch over heb, weet jij toevallig of ik me ergens moet inschrijven ofzo? Ik dacht: misschien moet ik hier of daar melden dat ik er ben? Het ministerie van existentie? Of heb ik dat nou net zelf verzonnen? Volgens Koekoek mag ik er gewoon zijn, maar is dat werkelijk zo?
Ik weet niet of het altijd zo gaat, maar tot nu toe vind ik bestaan best ingewikkeld.
Zou je me kunnen helpen Koekoek terug te krijgen? Je bent de enige die dat kan. Ik ben het met je eens dat hij de laatste tijd iets te hoog van de toren blies, dat is heus waar, maar hij bedoelt het goed. Spatjes horen bij Koekoek. Ze sturen hem op avontuur en zonder dat kwijnt hij weg. Zo te zien.
Kun je hem niet alsjeblieft een heel klein beetje aanmoedigen om door te gaan zichzelf te zijn?
Ik mis mijn enige echte vriend.
Daag!
Berwtje
Labels:
berwtje,
bestaan,
koekoek,
verlanglijst,
weesding
zaterdag 9 februari 2013
Hallo Koekoek (#224),
ik stel je bezorgdheid erg op prijs, maar die is in het geheel niet nodig hoor.
Je bent ideeënbedenker, weesdingenadoptiebureauhouder, wensenvervuller, verslaggever en held. En dat doe je stoutmoedig en zwierig. Dat vind ik echt. Maar je hoeft niet ook nog eens psycholoog te worden. En zeker niet de mijne. Ik kan prima voor mezelf zorgen dankjewel.
Ik geloof dat het tijd is om eventjes wat recht te zetten zo na je laatste brieven, want de spatjes vlogen er van af. Als je niet oplet, loop je straks nog naast je schoenen, meneertje, en dat maakt je toekomstige wederwaardigheden zeer waarschijnlijk een stuk lastiger, kan ik je vertellen.
Vergeet je niet een heel klein beetje wie jou heeft verzonnen? En waar je vandaan komt? Ik wil niet vervelend doen, maar zonder mij bestond je niet eens en had je hoegenaamd nooit een avontuur beleefd!
Dus vertel mij niet wat ik moet doen ja! Lol maken, m´n bips! Ben je nou helemaal betoeterd! Dat maak ik zelf wel uit! Alleen omdat ík niet van moppen hou en jij wel, denk jij dat ik geen lol heb of wat!
Bovendien is het hartstikke belangrijk om af en toe eens wat overpeinzingen over stil weedom en klein zeer de wereld in te slingeren. Daar wordt alles een beetje zachter van. En dat is heus nodig.
Het is de allerhoogste tijd om een beetje te dimmen, mijn beste Koekoek. Ik begrijp best dat je het af en toe zwaar hebt met alle perikelen rondom Verlanglijscht, maar je hoeft het niet op mij af te reageren.
Zo.
Dag hoor,
Tjielp
ps. Je hoedentip was trouwens inderdaad bijzonder vindingrijk. Daar ligt het echt niet aan.
pps. Hoe is het inmiddels met Verlanglijscht? Ik hoop dat zijn bultjes zijn verdwenen. Wens hem beterschap, mocht dat niet het geval zijn.
Je bent ideeënbedenker, weesdingenadoptiebureauhouder, wensenvervuller, verslaggever en held. En dat doe je stoutmoedig en zwierig. Dat vind ik echt. Maar je hoeft niet ook nog eens psycholoog te worden. En zeker niet de mijne. Ik kan prima voor mezelf zorgen dankjewel.
Ik geloof dat het tijd is om eventjes wat recht te zetten zo na je laatste brieven, want de spatjes vlogen er van af. Als je niet oplet, loop je straks nog naast je schoenen, meneertje, en dat maakt je toekomstige wederwaardigheden zeer waarschijnlijk een stuk lastiger, kan ik je vertellen.
Vergeet je niet een heel klein beetje wie jou heeft verzonnen? En waar je vandaan komt? Ik wil niet vervelend doen, maar zonder mij bestond je niet eens en had je hoegenaamd nooit een avontuur beleefd!
Dus vertel mij niet wat ik moet doen ja! Lol maken, m´n bips! Ben je nou helemaal betoeterd! Dat maak ik zelf wel uit! Alleen omdat ík niet van moppen hou en jij wel, denk jij dat ik geen lol heb of wat!
Bovendien is het hartstikke belangrijk om af en toe eens wat overpeinzingen over stil weedom en klein zeer de wereld in te slingeren. Daar wordt alles een beetje zachter van. En dat is heus nodig.
Het is de allerhoogste tijd om een beetje te dimmen, mijn beste Koekoek. Ik begrijp best dat je het af en toe zwaar hebt met alle perikelen rondom Verlanglijscht, maar je hoeft het niet op mij af te reageren.
Zo.
Dag hoor,
Tjielp
ps. Je hoedentip was trouwens inderdaad bijzonder vindingrijk. Daar ligt het echt niet aan.
pps. Hoe is het inmiddels met Verlanglijscht? Ik hoop dat zijn bultjes zijn verdwenen. Wens hem beterschap, mocht dat niet het geval zijn.
maandag 28 januari 2013
Oja T. (#212),
in alle consternatie vergeet ik je bijna te vertellen dat Berwtje en ik een taart hebben gemaakt. Misschien word je daar wat vrolijker van.
Ondanks dat Verlanglijscht geblesseerd en voor onbepaalde tijd niet beschikbaar is, ga ik onverdroten door met de wensen te vervullen die ik me zo uit het blote hoofd nog weet te herinneren. Zo! Niet in de laatste plaats omdat ik op die manier zo snel mogelijk van hem af ben natuurlijk.
Tadaaaaaa!
Zelfs Verlanglijscht werd er even stil van.
Al snel bleek dat dat kwam omdat hij aan het uitdokteren was hoe hij die taart zo gewiekst mogelijk achterover kon drukken om hem in zijn eentje te verslinden, want na een paar tellen van verwoed gegluur, griste hij de taart van de tafel en stak hem in één keer in zijn mond, terwijl hij ons zeer vervaarlijke blikken toewierp.
Maar goed. Er was dus een heuse taart.
En er is wederom een wens minder.
Hatsjiekidee!
K.
Ondanks dat Verlanglijscht geblesseerd en voor onbepaalde tijd niet beschikbaar is, ga ik onverdroten door met de wensen te vervullen die ik me zo uit het blote hoofd nog weet te herinneren. Zo! Niet in de laatste plaats omdat ik op die manier zo snel mogelijk van hem af ben natuurlijk.
Tadaaaaaa!
Zelfs Verlanglijscht werd er even stil van.
Al snel bleek dat dat kwam omdat hij aan het uitdokteren was hoe hij die taart zo gewiekst mogelijk achterover kon drukken om hem in zijn eentje te verslinden, want na een paar tellen van verwoed gegluur, griste hij de taart van de tafel en stak hem in één keer in zijn mond, terwijl hij ons zeer vervaarlijke blikken toewierp.
Maar goed. Er was dus een heuse taart.
En er is wederom een wens minder.
Hatsjiekidee!
K.
zaterdag 26 januari 2013
Nondeknetter Tjielp! (#210)
Gaat het wel? Ik hoorde van Karma dat je een beetje zwartgallig over hoeden aan het kletsen bent tegenwoordig. Hij maakt zich zorgen. Niet in de laatste plaats omdat je hem van de week een brief hebt gestuurd waarin je hem van van allerlei dubieuze zaken beschuldigt. Ik heb de brief gelezen, Tjielp, en dubieus is nooit leuk. Je had net zo goed kunnen schrijven dat je het niet persoonlijk bedoelde. Daarvan weet ook iedereen dat dat een vrijbrief is voor hoogst onhoffelijke opmerkingen.
Nee, hier is wat anders aan de hand. Ik vermoed een oververhitte hersenpan in combinatie met een kleine winterdip. En? Heb ik gelijk? Ja, geef het maar toe! Ik heb het bij het rechte eind. Wat ben ik toch goed, zeg. En zomaar uit de losse pols, hè! Ik zou er iets mee moeten doen. Volgens mij heb ik een gave. Maar goed, ik heb het al druk genoeg natuurlijk. Sjonge, ik kom niet eens aan avonturen beleven toe met al die drukte bij mij thuis.
Verlanglijscht blijkt allergisch te zijn voor chipolatapudding! Nu heeft hij overal bultjes en is hij onleesbaar geworden. Nou, dáár word ie pas echt chagrijnig van. Tjeeminee, ik dacht dat het niet erger kon worden, maar jawel hoor, dat kan makkelijk! Hij lijkt te denken dat met zijn leesbaarheid ook zijn bestaansrecht is verdwenen, want nu loopt hij de hele dag alleen maar te bulderen dat hij er heus nog steeds toe doet en dan moeten Berwtje en ik aldoor roepen: ja natuurlijk Verlanglijscht, en heel erg zelfs! En dan moet dat in koor ook nog, hè! Anders gaat ie heel hard jammeren dat het ons niets kan schelen.
Nou ja, hij práát in ieder geval weer. En Berwtje heeft besloten werkelijk te worden in plaats van denkbeeldig te blijven. Dus er is ook goed nieuws gelukkig.
Anyway. Je hebt het dus een beetje moeilijk op het moment. Wat je moet doen is dit: veel lol maken. Zo. Dat is alles. Klinkt simpel. En dat is het ook. Kijk maar naar mij.
Is het bijvoorbeeld niet een idee om eens met een hoed onder je arm naar een plaats te gaan waar niemand je kent en ´m dan daar op je hoofd te zetten? Kun je een beetje uitproberen hoe het voelt en of het je een completere Tjielp maakt. Hahahaha, o sorry, ik liet me even meeslepen. Ik bedoel gewoon te zeggen dat je er dan niet meteen zo´n kwestie van hoeft te maken, zo´n alles of niets toestand, maar het bekijken als een experiment. Een leuk experiment! Niet vergeten!
Ik roep maar wat natuurlijk, maar wat is het weer geniaal. Nou? Zeg het maar hoor, Tjielp, ik ben de beste!
Nou. Hup. Je kunt het.
Koekoek
ps. En bedankt nog voor het cadeau. Ik begrijp nog niet veel van hem en hij snurkt, maar voor de rest is hij volgens mij best aimabel.
Nee, hier is wat anders aan de hand. Ik vermoed een oververhitte hersenpan in combinatie met een kleine winterdip. En? Heb ik gelijk? Ja, geef het maar toe! Ik heb het bij het rechte eind. Wat ben ik toch goed, zeg. En zomaar uit de losse pols, hè! Ik zou er iets mee moeten doen. Volgens mij heb ik een gave. Maar goed, ik heb het al druk genoeg natuurlijk. Sjonge, ik kom niet eens aan avonturen beleven toe met al die drukte bij mij thuis.
Verlanglijscht blijkt allergisch te zijn voor chipolatapudding! Nu heeft hij overal bultjes en is hij onleesbaar geworden. Nou, dáár word ie pas echt chagrijnig van. Tjeeminee, ik dacht dat het niet erger kon worden, maar jawel hoor, dat kan makkelijk! Hij lijkt te denken dat met zijn leesbaarheid ook zijn bestaansrecht is verdwenen, want nu loopt hij de hele dag alleen maar te bulderen dat hij er heus nog steeds toe doet en dan moeten Berwtje en ik aldoor roepen: ja natuurlijk Verlanglijscht, en heel erg zelfs! En dan moet dat in koor ook nog, hè! Anders gaat ie heel hard jammeren dat het ons niets kan schelen.
Nou ja, hij práát in ieder geval weer. En Berwtje heeft besloten werkelijk te worden in plaats van denkbeeldig te blijven. Dus er is ook goed nieuws gelukkig.
Anyway. Je hebt het dus een beetje moeilijk op het moment. Wat je moet doen is dit: veel lol maken. Zo. Dat is alles. Klinkt simpel. En dat is het ook. Kijk maar naar mij.
Is het bijvoorbeeld niet een idee om eens met een hoed onder je arm naar een plaats te gaan waar niemand je kent en ´m dan daar op je hoofd te zetten? Kun je een beetje uitproberen hoe het voelt en of het je een completere Tjielp maakt. Hahahaha, o sorry, ik liet me even meeslepen. Ik bedoel gewoon te zeggen dat je er dan niet meteen zo´n kwestie van hoeft te maken, zo´n alles of niets toestand, maar het bekijken als een experiment. Een leuk experiment! Niet vergeten!
Ik roep maar wat natuurlijk, maar wat is het weer geniaal. Nou? Zeg het maar hoor, Tjielp, ik ben de beste!
Nou. Hup. Je kunt het.
Koekoek
ps. En bedankt nog voor het cadeau. Ik begrijp nog niet veel van hem en hij snurkt, maar voor de rest is hij volgens mij best aimabel.
Abonneren op:
Posts (Atom)




