#324

Dag Kiekje (#282),

blauwe wolken in een witte lucht,
dat moet ik onthouden dacht ik, want
wat doe je anders met dingen die andersom zijn.
Het lukt nooit:
wolken willen waaien waar de wind woont
en mijn hoofd vergiet
éénpersoonsbuitjes van vergeten.


Tjielp

#279

Best Gewag (#247),

vandaag vloog ik door de wolken. Daar haal ik mijn neus niet voor op.
Beneden zag ik bergen, blauw van de kou. En een zee die zich door niemand liet verrassen.
Ik zei er niks van.
Ik glimlachte niet. Ik zwaaide nergens naar. Ook niet naar de maan die maar niet naar huis wilde. Of de horizon die wel van stoepkrijt leek.
Zo was ik de enige die wist dat ik bewogen was.


Tjielp

Dag Stand van Zaken (#223),

wat ik zie vandaag is niet zo veel. En alles wat ik zie, bevindt zich buiten. Ik zie poes in zonneschijn. Ik zie wolken op weg. Ik zie bomen met geduld. De wind gaapt en duwt hier en daar lui een tak opzij. 
Als ik mijn ogen dicht doe, is er niemand thuis. Niets te zien aan stilte. Dat is voor oren, niet voor ogen bedoeld. Er hangt geen briefje op mijn deur, want een hoofd is geen huis en geen huizen hebben geen deuren.  
Mijn ogen zijn vensters, zeggen ze, dus daar door klim ik naar benee.
Klimop, klimaf.
De wereld is mijn achtertuin.


Tjielp

Hoi Dankjewel (#214),

voor de lichtjes in de regendruppels aan de waslijn,
de knoppen in de bomen,
voor mijn oren die vogelliedjes horen,
voor dromen in de nacht,
voor verwondering,
en wakker worden,
voor het uitzicht van mijn ogen,
alle wolken van de wereld
en het liefst van al:
de
zon
schijnt
een
kriebel
in
mijn
buik.



Tjielp

Hoi Karma (#207),

ik weet niet hoor, maar ik heb zo´n idee dat jij de hele tijd mijn brieven aan het onderscheppen en aan het lezen bent. Het is anders toch wel heel erg toevallig dat ik maar een brief over geduld hoef te krijgen en het mijne is pardoes op. Of laatst schreef ik over rodekool en nu ligt er plots eentje in mijn keukenkast een beetje angstvallig om zich heen te kijken. Zonder iets te vragen of zeggen, hè! Uit het niets! Op zijn minst is het verdacht, Karma.
Ik had er nooit zo over nagedacht, maar ik stuur elke dag handenvol woorden de lucht in en daar zit van alles. In de lucht, bedoel ik. Wie weet wat mijn woorden allemaal meemaken voordat ze bij hun plaats van bestemming zijn aangekomen! Misschien botsen ze tegen wolkenkrabbers, worden ze gestoken door driftige hommels of geraakt door de bliksem, vallen ze te vroeg naar beneden of te laat, komen ze terecht in wervelstormen, worden ze gestolen door onverlaten, raken ze de weg kwijt, zichzelf of elkaar! Ik moet er maar niet te veel over nadenken. Er kan van alles misgaan! 
Jij woont er ook. Daar in de lucht. Dat lijkt me tenminste wel de meest geschikte plek om te verblijven als je doet wat ik denk dat jij doet. Je hebt goed overzicht en veel ruimte, je bent lekker wendbaar en dichtbij de zon, er zijn altijd wel ergens een stuk of wat wolken om af en toe een tukje in te doen, je kunt liedjes zingen met de vogels en zo nu en dan kriebelt er opeens een regenboog aan je tenen. Wat wil je nog meer?
Een brief natuurlijk! Je hoogsteigen brief! Een heuse! Van de Brievenfabriek! Ja, dat ik daar nog niet eerder aan had gedacht! (Ik weet wel hoe dat komt hoor, want ik dacht er sowieso pas gister aan dat jij misschien wel eens achter allerlei dubieuze zaken zou kunnen zitten. Leuk dubieus, bedoel ik, hè! Niet de ongure variant, nee, denk dat maar niet!)
In ieder geval. Hier is ie dan! Ik hoop dat je ´m leuk vindt.


Groet,

Tjielp


ps. O, en zou je er misschien voor kunnen zorgen dat dat huisjemeteentuineneenboomerin nou eindelijk eens een keer van de grond komt of heb je precies dáár dan weer over heen gelezen zeker?

#184

Dag Verandering (#141),

hang je lekker daar boven in de lucht? Als je er dan toch bent en waarschijnlijk nog eventjes zal blijven ook, doe dan eens gek. Kan jou het schelen!
Een koprol, een zweefduik, tegen een wolk aanbotsen en net doen alsof je van niets weet, leren hoe je de spreeuwendans doet, bumperkleven bij een stelletje ganzen, regendruppels omdraaien, woorden die je niet meer nodig hebt over de straten uitstrooien, een regenboogverzameling beginnen, alles om je heen appeltjesgroen schilderen, bliksemschichten in je haar doen, wolken proeven, de kruinen van alle bomen kussen. En dan daarna urenlang mijmeren met de wind. Met zo nu en dan een wild dansje tussendoor.
Dat zou ik tenminste doen. Als ik het was die boven in de hemel hing.


Met frisse groet,

Tjielp

Hoi Wilde Weg (#133),

ik kocht laatst een piepklein, oud boekje en dit is wat ik vond toen ik het opensloeg:
Vredig slenteren witte wolken, dik van geluk, door den zondagmorgen, aan de vertelselblauwe lucht.
Nou? Wat vind je? Mooi hè? Vooral die lucht. Vertelselblauw. O, zo lieflijk. Ik val bijna van mijn stokje, zo schoon. Ik denk dat jij er ook wel wat van kan gebruiken, Wilde Weg.
Doe maar eens je ogen dicht.
Sssst.
Zie het voor je, het wollig wit dat ligt te luieren onder de dichtende hemel, en neem er een klein hapje van. Probeer maar. Er is genoeg. Het kan niet op, alleen vergeten raken. Zachtjesaan. Mmmmm, lekker hè?
Niet boeren na het eten, alsjeblieft!
Zuchten. Dat mag wel. Diep en bedachtzaam zuchten.


Eet smakelijk.


Tjielp

Hoi Tijd (#88),

is het niet een idee om eens een keertje op vakantie te gaan? Een weekje ofzo? Je hebt het al sinds mensenheugenis zo verschrikkelijk druk en je gáát máár dóór. Vliegen, wonden helen, raad brengen, rozen baren, komkommers kweken en al dat soort toestanden.
Het is voor iedereen noodzakelijk om zo nu en dan eens op te laden. De boel de boel te laten. Ademhalen.
Dan kun je eens de dingen doen die je altijd al had willen doen. Armpje drukken met Wolk, Zon over zijn bol aaien. O, en eindelijk eens kennismaken met Gezelligheid! Die houdt maar niet op met zeuren over dat ie jou nog nooit heeft ontmoet. Man, wat zou het fijn zijn als onze oren voortaan van zijn verzuchtingen verlost zouden zijn. Niet dat ie altijd maar aan het jammeren is, hoor. Dat doet ie alleen als je wat langer in zijn gezelschap verkeert. Voor de rest is het een tamelijk joviaal typje.
Hoe dan ook. Wij kunnen best even zonder jou. De mensen en de dingen. We vermaken ons wel. Maak je om ons maar geen zorgen. Het zal een beetje zijn alsof we aan het kamperen zijn, denk ik. Niet iedereen houdt daarvan natuurlijk, maar een weekje kan geen kwaad.
Dan moet jij trouwens wel zelf in de gaten houden wanneer die week voorbij is, want wij weten zonder jou niet meer hoe laat het is of wanneer het ooit weer maandag wordt.
Je mag ook langer dan een week hoor. Als je maar even een briefje stuurt: er is nu een week voorbij en ik blijf nog ietsje langer, want mijn hand zit in het verband, Zon is niet zo aardig als ik dacht en ik heb nog niet eens mijn tenen in Zee gestoken!
Bijvoorbeeld. Dan weten wij ook waar we aan toe zijn. En voordat je gaat is het ook wel handig om een adres achter te laten, zodat we je altijd kunnen bereiken mochten we in de war raken. Of juist eruit.
Misschien gaan we je wel missen.


Tjielp

Hoi Wolk (#3),

hierbij nodig ik je uit voor een kleine picknick volgende week ergens in de namiddag. Gras, Zon en Hemel komen ook.
Ik weet dat je tegenwoordig dikke vrienden bent met Regen en dat snap ik, want het is ook heus wel een toffe peer. Maar ik zou het toch fijn vinden als je 'm voor één keertje thuis zou kunnen laten. Regen heeft soms wel een beetje de neiging om wat nadrukkelijk aanwezig te zijn, vind ik. Niet tegen 'm zeggen, hoor! Ook niet over de picknick alsjeblieft. Zeg maar dat je op bezoek gaat bij Mist ofzo. Daar gaat ie toch nóóit of te nimmer mee naar toe.
Weet je wat het namelijk is? Ik zou het zo fijn vinden om je eens een keertje alleen te zien. Dan kan ik eindelijk weer eens liggen in Gras (dat heb ik ´m al zo lang beloofd en hij gaat speciaal voor de gelegenheid zijn sappigste en groenste pak aantrekken!) en kun jij lekker bijkletsen met Zon en Hemel (o, Hemel komt in het strakblauw trouwens). En als jij dan eventueelmisschienalsjeblieft je zachte wollige witte schaapjesjurk aan zou willen doen? Weet je wel? Die ene die de hele tijd van vorm verandert. Die vind ik zo lekker feestelijk.
Dan wordt het een heel gelukkige middag. Ik weet het zeker.

Tot dan, Wolkiepolkie!

Luchtzoen,

Tjielp

ps. Ik weet nog niet precies tot hoe laat de picknick duurt, want Zeeën van Tijd komen ook, dus dan weet je het wel. Kijk maar waar je zin in hebt. Je mag altijd blijven logeren. Misschien komt Maan wel langs!