Tjielp! (#307)

Even tussendoor en met de deur in huis: ik heb vandaag een weesding te vondeling gelegd. Tadááá!! Sjongejonge, wat was dat avontuurlijk zeg! 
Ik kon er namelijk niet meer tegen. En guppie zelf ook niet. Dat slingerde hier maar mistroostig en ongewenst door het huis. Alsof het een lieve lust was. Daar moest iets mee.
Wees niet bezorgd. Het was zijn eigen idee. Avonden lang heeft hij peinzend voor zich uit gestaard en toen hij eindelijk zijn mond open deed, was het om te zeggen dat het zijn enige wens was om op avontuur te gaan. Nou, als er iemand is die weet hoe het voelt als er een avontuur in je buik begint te borrelen, dan ben ik het wel natuurlijk. Ik heb ´m stevig ingepakt, vrolijk aangekleed en met oren vol knopen en goede raad op reis gestuurd.
Hij heeft beloofd zo nu en dan een kaartje te schrijven, zodat we weten hoe het met ´m is.
Nou, dat was het weer voor vandaag. Ik heb hier een arm Berwtje te troosten. Hij houdt niet zo van afscheid nemen en zeker niet als het om weesguppies gaat.


Ajuus!


Koekoek

Zeg Tjielp (#253),

zullen we maar weer normaal doen? Ik heb er genoeg van om boos te zijn en Verlanglijscht hangt me zo verschrikkelijk de keel uit dat ik niet eens zin heb om te vertellen dat hij bedacht heeft de uitvinder te willen worden van het meest betreurenswaardige dansje ooit en ons om de haverklap dwingt te kijken naar zijn nieuwste naargeestige danspasjes.
Berwtje heeft m´n cape gewassen en gestreken, mijn spatjes opgeraapt en gepoetst en heeft eigenhandig een adoptie geregeld voor de weesbroers, dus ik hoef eigenlijk niets anders meer te doen dan te beginnen.
Dat heb ik dan maar gedaan. Ik heb vandaag namelijk een boom geplant! Wat zeg ik? Wel zes zelfs! Ja, dat had je niet zien aankomen, hè Tjielp! Het heeft ook helemaal niets te maken met wensen vervullen enzo, maar ik was toevallig in de buurt om samen met Berwtje naar een onvermurwbare horizon te kijken en ik had ineens zo´n trek in iets heldhaftigs. Nou, dat is gelukt! Sjonge, wat waren wij onvervaard zeg! Onze eigen oren klapperden er van.
Anyway. Het is al goed hoor. Ik weet ook wel dat je blij bent dat ik besta, want wie is dat nou niet? Nou?
Zeg nu zelf, Tjielp, jij hebt mij hoogstpersoonlijk bedacht. Kun je er net zo goed mee in je nopjes zijn, toch? Haha! Sorry hoor, dat moest even.
Hup, ik ga maar eens een tukje doen. Wie weet wat voor avonturen ik morgen allemaal wel niet ga beleven.

See you!


Koekoek

ps. Ik ben ook best blij dat jij bestaat.

Ahum Tjielp? (#235)

Ben je daar? Ik ben het, Berwtje. Ik hoop dat je tijd hebt om mijn brief te lezen, want ik ken niemand in de hele wijde wereld aan wie ik het anders zou kunnen vragen. Ik besta nog maar net, zie je.
Het zit zo: ik maak me zorgen om Koekoek. Sinds hij je brief heeft gelezen is hij zichzelf niet meer. Hij zit de hele dag in een hoekje met Verlanglijscht droefgeestige blikken en gekwelde uitspraken over het leven uit te wisselen. Zijn cape ligt verfrommeld op de grond. De laatste dagen heeft hij niet één keer naar de horizon gekeken. En hij verwaarloost zijn adoptiebureau, zodat er ook nog eens twee deerniswekkende weesbroers rondslingeren in huis.
Dat kan toch niet. Die hebben aandachtige ogen nodig. En liefde en alles. Iemand die niet vies is van een potje ontroering.
Zelf heb ik mijn handen vol aan Koekoek. En Verlanglijscht is er ook nog. Die leeft helemaal op nu het huis gehuld is in somber stilzwijgen. Hij voert het hoogste woord. ´Nou nou´, roept hij om de haverklap, ´waar doen we het allemaal voor, hè! Nergens voor! Voor niemand en voor niets, Koekoek! Het is heel juist dat je dat nu weet. Luister maar eens goed! Het leven is een tranendal. Er is geen ontsnapping mogelijk. In den beginne was er ellende, toen was er hagelslag, daarna waren er vissticks en nu is er taart. En als je die van jou dan toch niet opeet, geef op die slagroompunt!´
Weet je wat het is, Tjielp? Ik ben nog maar heel kort geleden werkelijkheid geworden. Dit is de allereerste brief die ik schrijf. Ik heb met niemand anders dan met Koekoek gepraat. Ik heb zelfs nauwelijks de tijd gehad om me in mijn eigen arm te knijpen. Ik weet toch niet hoe de echte wereld werkt!
Oja, nu ik het er toch over heb, weet jij toevallig of ik me ergens moet inschrijven ofzo? Ik dacht: misschien moet ik hier of daar melden dat ik er ben? Het ministerie van existentie? Of heb ik dat nou net zelf verzonnen? Volgens Koekoek mag ik er gewoon zijn, maar is dat werkelijk zo?
Ik weet niet of het altijd zo gaat, maar tot nu toe vind ik bestaan best ingewikkeld.
Zou je me kunnen helpen Koekoek terug te krijgen? Je bent de enige die dat kan. Ik ben het met je eens dat hij de laatste tijd iets te hoog van de toren blies, dat is heus waar, maar hij bedoelt het goed. Spatjes horen bij Koekoek. Ze sturen hem op avontuur en zonder dat kwijnt hij weg. Zo te zien.
Kun je hem niet alsjeblieft een heel klein beetje aanmoedigen om door te gaan zichzelf te zijn?
Ik mis mijn enige echte vriend.

Daag!


Berwtje

Allerbeste Koekoek (#198),

ooooooooo sorry, nou heb ik je weer zo lang verwaarloosd en dat terwijl je grootse avonturen beleeft! Het komt omdat ik zo ontzettend vaak en veel aan het luieren werk ben. Echt! Ik vergeet gewoon de tijd en alles. Sorry, sorry, sorry!
Als je maar weet dat ik al je verslagen tot in de puntjes heb gelezen. Wat een toestanden! Werkelijk waar, als ik van tevoren had geweten dat Verlanglijscht (hoe komt ie erop!) zo´n ingewikkeld snotjong zou zijn, dan had ik je nooit met hem opgescheept. Echt niet! Jeminee, wat kunnen Dingen zich toch heel anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn, hè Koekoek? Ongelofelijk.
En Eiland! Nah, toen ik dát las! Wat een rare knakker. Als je maar niet denkt dat dat iets met mij te maken heeft. Want dat is natuurlijk niet zo. Hoe zou het ook kunnen? Want ik was hier. En niet daarginds, ver weg op een geheime plek waar geen enkele brief ooit kan komen. Zélfs die van mij niet. Nogal wiedes. Dus. Ik zou je hoofd er maar niet over breken. Niet dat je dat deed. Want, zoals ik al zei, ik weet van niks.
Nee.
Ahum.
Maar goed. Om je weer een beetje op te vrolijken, een hart onder de riem te steken en de welgemeende excuses voor mijn schandelijke afwezigheid luister bij te zetten, stuur ik je een cadeau. Sja, dat had je niet gedacht, hè! Het is een Frans Brievenboek. Helemaal alleen voor jou! Je hoogsteigen weesding. En misschien kan ie je nog helpen met Verlanglijscht ook. Tadaaaaa (haha, een koekoekje van eigen deeg)!
Veel plezier ermee!

En tot de volgende keer,


Tjielp

ps. Oja! En de groeten terug aan Berwtje. Dat lijkt me nou een geschikte knaap. Bijna niemand weet ervan, maar lettertjesvermicelli-liefhebbers zijn heel kloeke types. Let maar eens op.

Lieve Koekoek (#100),

sorry, sorry, sorry! Het is echt niet mijn bedoeling je te verwaarlozen, maar ik heb het zo ontzettend druk! Het is niet niks om in mijn eentje een hele Brievenfabriek draaiende te houden. Of dacht je soms dat meneer Tjielp wel eens een letter op papier zet? Nee hoor, die is gewoon de hele dag liedjes aan het zingen en af en toe roept ie: kijk, ik doe een boom-in-de-storm na en dan staat hij ineens midden in de fabriek heen en weer te zwaaien alsof er niet ontzettende stapels aanvragen van Dingen die een brief willen ontvangen op mijn bureau liggen te wachten. Ik kan inmiddels erg goed fronsen, kan ik je vertellen.
Maar goed. Hier ben ik dan eindelijk. Ik hoop dat ik nog op tijd ben, want je klonk best angstaanjagend in je vorige brief. (Misschien helpt het als ik je vertel dat dit de honderdste brief is die ik straks de deur uitzwaai? Dat is toch best bijzonder of niet, Koekoek? De honderdste brief! Helemaal alleen voor jou! En trouwens. Ik schrijf jou sowieso het vaakst van alle Dingen.)
Ik heb je brieven allebei zorgvuldig gelezen en ik heb een plan bedacht. Want is het nou niet een geweldig idee als jij voor Verlanglijst gaat zorgen? Naast je weesdingenadoptiebureau bedoel ik. Dat kan best parttime. En dan kun je de rest van de tijd zorgen dat de wangetjes van Verlanglijst weer gaan blozen door zijn wensen te vervullen. Kei avontuurlijk! Kan je bijvoorbeeld beginnen met je eigen cape in elkaar te flansen. Ha! Twee vliegen in één klap. Heb je meteen je eerste kledingstuk gemaakt.  
Ik snap wel dat niet alle wensen heel gemakkelijk te vervullen zijn hoor, maar je mag ze hebben. Allemaal. Voor jou. Doe er mee wat je wilt. Alsjeblieft.
En weet je wat me dan leuk lijkt? Dat je af en toe verslag uit komt brengen in de Brievenfabriek. Want jij beleeft dan avonturen voor ons twee. Oe, dan ben je een heuse verslaggever! Wauw Koekoek, wat stoer! Zullen we afspreken dat je één keer in de maand over je bevindingen bericht? Wat denk je er van?


Je ootmoedige Tjielp

ps. Doe de groeten aan weeswimmetje. Wat een poepie!

Thiehielp! Joehoe! (#93)

Koekoek hier! Ik zal maar meteen van start gaan, want ik heb hier een vers gered weesding rondslingeren dat aandacht nodig heeft.
Lang geleden dat ik wat van je heb gehoord zeg. Ik heb me wel vermaakt hoor, daar niet van. Ik ben helemaal op schema met al die zieligerds. De adoptieouders liggen nog niet met bosjes tegelijk voor de deur, maar zo´n adoptie vergt ook nogal wat. Verantwoordelijkheden en stukken minder bewegingsvrijheid en al dat soort zaken. Het valt allemaal niet mee.
Ik heb zelfs nog een hele statistiek voor je! Er zijn namelijk al drie Vlaamse adoptieouders naar voren getreden tegenover één zogeheten Hollander. Die overigens ook een zachte -g heeft. Dat geeft toch te denken, vind je niet? Vind ik wel.
Nou.
Toch vind ik het zo langzamerhand tijd worden voor wat meer uitdagingen eerlijk gezegd. Allemaal leuk en aardig om samen met jou op avontuur te zijn, maar ik heb je de hele maand september niet eens gezien of gesproken en het enige wat ik doe is zo her en der eens wat redden en adoptiepapieren invullen. Ik had me het toch allemaal wat anders voorgesteld. Ik weet niet. Avontuurlijker misschien?
Dus.
Wat gaan we daar aan doen, Tjielp? Je weet dat ik van plannen maken hou en je weet ook hoe ik word als ik echt graag iets wil, dus misschien is het een goed idee om even contact op te nemen.


Dag!

Je beminnelijkste Koekoek


ps. Okee, één plannetje kan ik wel vast verraden ...... te weten ...... IK WIL EEN CAPE! NONDEKANARIES! (Sorry.) Zo eentje die achter me aan fladdert als ik aan het redden ben, zodat ik geluid maak als ik voorbij kom en iedereen weet dat ze met een held van doen hebben. Dat opent vast een hoop deuren. Dat schijnt altijd hartstikke van pas te komen.

Godmiljaar Koekoek (#52),

ik dacht al dat ik niks meer van je zou horen, maar je zat heel stilletjes geniale plannen uit te broeden! Ik wist helemaal niet dat je dat kon! Sjonge, je blijft me verrassen. Tot nu toe heb ik er niks geen spijt van dat ik je mee heb gevraagd op avontuur.
Weesdingen dus. Lief zeg, dat je je daar voor inzet. Goh.
Misschien moeten we nog een beetje aan je slogan werken, want het is natuurlijk wel de bedoeling dat de mensen denken: Jeetje Koekoek, wat een hartverwarmend idee, dankjewel, ik doe het! Geef hier, dat Weesding! En wel nu!
O! En dat het gratis en voor niks is, die adoptie, da´s vooral echt heul belangrijk om te vertellen. Anders roepen die mensen allemaal: Uh huh! Dank je de Koekoek (haha, o wat flauw, sorry Koekoek, dat móest!), daar gaan we mooi niet aan beginnen! Moeten we zeker weer onze zojuist door jou gecreëerde schuldgevoelens afkopen, hè! Weesdingen, my ass!
Jaha, daar moet je allemaal aan denken. Dat is met plannen. Dat vergt vanalles. En dan nóg is het afwachten wat er van komt.
Kom, gaan we ondertussen een beetje turen in de verte. Dat hebben we wel verdiend.


Tjielp

Zeg Tjielp (#51),

weet je nog dat je me vroeg of ik je sidekick wilde worden? Ehm... Geldt dat aanbod nog steeds? Want ik wil wel. Maar alleen als ik geen grapjes hoef te bedenken! Daar hou ik niet van. Ik wil plannetjes maken. Dáár hou ik van. Mag dat ook? Of hoort dat niet bij mijn taken? Of is het allemaal helemaal niet zo officieel? Het zou wel fijn zijn om te weten waar ik aan toe ben, Tjielp. Mag ik wel Tjielp zeggen of moet er een mevrouwen-woord voor?
Trouwens. Ik heb zelfs al een plannetje! Wil je weten wat het is?
Ik dacht zo eens een beetje na over jou, je reddende neigingen, de brief aan Plant en die aan Wiedeweerga en opeens zag ik het: we gaan een weesdingen-adoptiebureau beginnen! Kijk. Jij wil graag Dingen redden en de Dingen willen graag gered worden. Maar! Je huis is niet groot genoeg. Niemands huis is immers groot genoeg voor alle ach-en-wees in de wereld. Dus. We gaan de Dingen die we redden onderbrengen bij lieve mensen met een groot hart en heus-nog-wel-een-beetje-ruimte-voor-een-allerliefst-Weesding. En we beginnen nu.
Wat vind je?
O! En ik heb ook al een slogan: Wees een Held, adopteer een Weesding! En dan zeggen we dat tegen iedereen en erachteraan roepen we: Hup mensen, wie maakt ons los? En dan kan degene die het hoort en het desbetreffende Ding wil adopteren, gewoon even een briefje sturen waarop staat: Ik! En ook: Dit is mijn adres! En dan gaat het Weesding met een grote strik eromheen op de post en kan het grote verheugen beginnen.
Ooooo, ik heb er zo´n zin in! Weet je wat? Ik doe het gewoon! Hier is het eerste Weesding dat een nieuw huis zoekt! Vers gered van de kringloop. En het huilt zelfs een beetje van zo veel zieligheid. (Maar dat is alleen voor de foto hoor, in het echt is het een heel aimabel boek.)
Tadááááá!


Met de verwachtingsvolle groeten van Koekoek!