ergens op de wereld staat een onooglijk kantoortje vol met keurige dametjes die de wonderen van de dag beheren. Typen, controleren, archiveren, corrigeren.
Ze werken onafgebroken, zonder te neuriën . Hun gezicht is verlaten door hun glimlach, maar dat deert hen niet.
Binnenin zijn zij veel groter dan je van de buitenkant kunt zien. Daar woont, niet verder vertellen, het glunderen van de hemel.
Wonder
wel
waar.
Tjielp
....... don´t worry, nothing is under control .......
Posts tonen met het label hemel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label hemel. Alle posts tonen
woensdag 5 juni 2013
dinsdag 28 mei 2013
maandag 20 mei 2013
maandag 4 maart 2013
Best Gewag (#247),
vandaag vloog ik door de wolken. Daar haal ik mijn neus niet voor op.
Beneden zag ik bergen, blauw van de kou. En een zee die zich door niemand liet verrassen.
Ik zei er niks van.
Ik glimlachte niet. Ik zwaaide nergens naar. Ook niet naar de maan die maar niet naar huis wilde. Of de horizon die wel van stoepkrijt leek.
Zo was ik de enige die wist dat ik bewogen was.
Tjielp
Beneden zag ik bergen, blauw van de kou. En een zee die zich door niemand liet verrassen.
Ik zei er niks van.
Ik glimlachte niet. Ik zwaaide nergens naar. Ook niet naar de maan die maar niet naar huis wilde. Of de horizon die wel van stoepkrijt leek.
Zo was ik de enige die wist dat ik bewogen was.
Tjielp
vrijdag 22 februari 2013
Dag Belofte (#237),
ze lijken er wel op, de dagen, want de zon zoemt en de bomen glanzen. Aan de hemel wordt gezwierd.
Groeien maakt geluid. En de stilte is een ruimte. Daar wordt gewacht, verlangd. Er wordt geweten.
Met je blote oren hoor je niets, maar elke inademing zingt liedjes van verheugen naar je buik.
Ssst.
Wie
niet
horen
wil,
moet maar eens voelen.
Tjielp
Groeien maakt geluid. En de stilte is een ruimte. Daar wordt gewacht, verlangd. Er wordt geweten.
Met je blote oren hoor je niets, maar elke inademing zingt liedjes van verheugen naar je buik.
Ssst.
Wie
niet
horen
wil,
moet maar eens voelen.
Tjielp
vrijdag 4 januari 2013
vrijdag 28 december 2012
zondag 18 november 2012
Dag Verandering (#141),
hang je lekker daar boven in de lucht? Als je er dan toch bent en waarschijnlijk nog eventjes zal blijven ook, doe dan eens gek. Kan jou het schelen!
Een koprol, een zweefduik, tegen een wolk aanbotsen en net doen alsof je van niets weet, leren hoe je de spreeuwendans doet, bumperkleven bij een stelletje ganzen, regendruppels omdraaien, woorden die je niet meer nodig hebt over de straten uitstrooien, een regenboogverzameling beginnen, alles om je heen appeltjesgroen schilderen, bliksemschichten in je haar doen, wolken proeven, de kruinen van alle bomen kussen. En dan daarna urenlang mijmeren met de wind. Met zo nu en dan een wild dansje tussendoor.
Dat zou ik tenminste doen. Als ik het was die boven in de hemel hing.
Met frisse groet,
Tjielp
Een koprol, een zweefduik, tegen een wolk aanbotsen en net doen alsof je van niets weet, leren hoe je de spreeuwendans doet, bumperkleven bij een stelletje ganzen, regendruppels omdraaien, woorden die je niet meer nodig hebt over de straten uitstrooien, een regenboogverzameling beginnen, alles om je heen appeltjesgroen schilderen, bliksemschichten in je haar doen, wolken proeven, de kruinen van alle bomen kussen. En dan daarna urenlang mijmeren met de wind. Met zo nu en dan een wild dansje tussendoor.
Dat zou ik tenminste doen. Als ik het was die boven in de hemel hing.
Met frisse groet,
Tjielp
zaterdag 10 november 2012
Hoi Wilde Weg (#133),
ik kocht laatst een piepklein, oud boekje en dit is wat ik vond toen ik het opensloeg:
Vredig slenteren witte wolken, dik van geluk, door den zondagmorgen, aan de vertelselblauwe lucht.
Nou? Wat vind je? Mooi hè? Vooral die lucht. Vertelselblauw. O, zo lieflijk. Ik val bijna van mijn stokje, zo schoon. Ik denk dat jij er ook wel wat van kan gebruiken, Wilde Weg.
Doe maar eens je ogen dicht.
Sssst.
Zie het voor je, het wollig wit dat ligt te luieren onder de dichtende hemel, en neem er een klein hapje van. Probeer maar. Er is genoeg. Het kan niet op, alleen vergeten raken. Zachtjesaan. Mmmmm, lekker hè?
Niet boeren na het eten, alsjeblieft!
Zuchten. Dat mag wel. Diep en bedachtzaam zuchten.
Eet smakelijk.
Tjielp
Vredig slenteren witte wolken, dik van geluk, door den zondagmorgen, aan de vertelselblauwe lucht.
Nou? Wat vind je? Mooi hè? Vooral die lucht. Vertelselblauw. O, zo lieflijk. Ik val bijna van mijn stokje, zo schoon. Ik denk dat jij er ook wel wat van kan gebruiken, Wilde Weg.
Doe maar eens je ogen dicht.
Sssst.
Zie het voor je, het wollig wit dat ligt te luieren onder de dichtende hemel, en neem er een klein hapje van. Probeer maar. Er is genoeg. Het kan niet op, alleen vergeten raken. Zachtjesaan. Mmmmm, lekker hè?
Niet boeren na het eten, alsjeblieft!
Zuchten. Dat mag wel. Diep en bedachtzaam zuchten.
Eet smakelijk.
Tjielp
maandag 24 september 2012
zaterdag 18 augustus 2012
Hoi Meeuw (#48),
als ik jou was zou ik de héle dag zweven. Wiiiiiiiiiiiiiiiiioeoeoeoeoeoeoeoeoeoew, riep ik dan, terwijl ik dat deed. Mensen maken nou eenmaal graag overal kabaal bij. Ik weet niet precies waarom dat is. Het is wel lastig, want zo hoor je niet zo veel.
Misschien zou ik na mijn eerste zweeftocht (of hoe heet dat) en na mijn aanvankelijke gegil net zo zwieren als jij dat doet. Alsof er niets in de wereld is wat belangrijker is dan dat.
Zou ik mijmeren onderweg? Zou zweven voor mijn armen en benen net zo voelen als het voor mijn ogen voelt om er naar te kijken? Dat hoeft niet natuurlijk. Net viel het me bijvoorbeeld nog op dat mijn hoofd zich heel anders voelt dan mijn voeten. Mijn verstand heeft zich namelijk ergens vandaag als een dikke norse onvermurwbare pad in mijn hersenpan genesteld, terwijl mijn tenen ondertussen stiekem jubelen in mijn slippers.
Dat kan dus. Dat er twee uiteindes aan één Tjielp zitten die allebei iets anders roepen.
Moet je eens op letten, Meeuw, of jij dat ook hebt. Misschien heeft jouw snavel wel helemaal geen zin om te zweven.
(Ha! Rare vogel, die snavel van jou.)
Dag Meeuw,
zweef ook maar een beetje voor mij,
Tjielp
Misschien zou ik na mijn eerste zweeftocht (of hoe heet dat) en na mijn aanvankelijke gegil net zo zwieren als jij dat doet. Alsof er niets in de wereld is wat belangrijker is dan dat.
Zou ik mijmeren onderweg? Zou zweven voor mijn armen en benen net zo voelen als het voor mijn ogen voelt om er naar te kijken? Dat hoeft niet natuurlijk. Net viel het me bijvoorbeeld nog op dat mijn hoofd zich heel anders voelt dan mijn voeten. Mijn verstand heeft zich namelijk ergens vandaag als een dikke norse onvermurwbare pad in mijn hersenpan genesteld, terwijl mijn tenen ondertussen stiekem jubelen in mijn slippers.
Dat kan dus. Dat er twee uiteindes aan één Tjielp zitten die allebei iets anders roepen.
Moet je eens op letten, Meeuw, of jij dat ook hebt. Misschien heeft jouw snavel wel helemaal geen zin om te zweven.
(Ha! Rare vogel, die snavel van jou.)
Dag Meeuw,
zweef ook maar een beetje voor mij,
Tjielp
dinsdag 31 juli 2012
Dag Juli (#31),
je staat op het punt om te vertrekken naar het geheimzinnig oord waar je verblijft als je niet-hier bent en ik stel me zo voor dat het een soort hemel is, waar je lekker lanterfanten mag tot de volgende keer dat je weer wel-hier bent en waar je dikke vrienden bent met Februari. Jij eet de ijsjes die hij maakt en hij luiert ondertussen tevreden in jouw zon. Ik zie jullie lopen met jullie armen om elkaars schouders geslagen terwijl jullie elkaar álles vertellen wat er tijdens jullie bestaan in de wereld gebeurde.
Bij mij gebeurde er een begin.
En ik weet nog steeds niet precies waarvan. Een ontdekkingstocht, een avontuur, een verslag van mijn eerste stappen in de wijde wereld en hoe ik mijzelf in die wereld zie. Wat ik tegenkom, waar ik van hou, wat me verwondert, verbaast, wat ik veranderen zou en wat niet, wat ik begrijp en wat me voor raadsels stelt.
Ik schreef negenentwintig brieven, ontving er één en verfrommelde een ander.
Ik leerde dat denken niet de enige weg is, dat ideeën vliegende cadeautjes zijn die je kunt plukken uit de lucht, dat paniek de neiging heeft zich te vermommen als intuïtie, maar dat intuïtie een lichtje in je hoofd aan doet en paniek je in het duister doet tasten. Ik ontdekte dat het goed is om te leren gisteren met rust te laten, maar dat het soms beter is om terug te gaan naar wat was om zelf weer rust te vinden.
Ik vermoed dat ik nog veel uit te pluizen heb, vertrouwen te ontdekken en moed te verzamelen.
Maar dat is iets voor Augustus.
Dag lieve Juli,
dankjewel en tot volgend jaar!
Zoen van Tjielp
Bij mij gebeurde er een begin.
En ik weet nog steeds niet precies waarvan. Een ontdekkingstocht, een avontuur, een verslag van mijn eerste stappen in de wijde wereld en hoe ik mijzelf in die wereld zie. Wat ik tegenkom, waar ik van hou, wat me verwondert, verbaast, wat ik veranderen zou en wat niet, wat ik begrijp en wat me voor raadsels stelt.
Ik schreef negenentwintig brieven, ontving er één en verfrommelde een ander.
Ik leerde dat denken niet de enige weg is, dat ideeën vliegende cadeautjes zijn die je kunt plukken uit de lucht, dat paniek de neiging heeft zich te vermommen als intuïtie, maar dat intuïtie een lichtje in je hoofd aan doet en paniek je in het duister doet tasten. Ik ontdekte dat het goed is om te leren gisteren met rust te laten, maar dat het soms beter is om terug te gaan naar wat was om zelf weer rust te vinden.
Ik vermoed dat ik nog veel uit te pluizen heb, vertrouwen te ontdekken en moed te verzamelen.
Maar dat is iets voor Augustus.
Dag lieve Juli,
dankjewel en tot volgend jaar!
Zoen van Tjielp
dinsdag 3 juli 2012
Hoi Wolk (#3),
hierbij nodig ik je uit voor een kleine picknick volgende week ergens in de namiddag. Gras, Zon en Hemel komen ook.
Ik weet dat je tegenwoordig dikke vrienden bent met Regen en dat snap ik, want het is ook heus wel een toffe peer. Maar ik zou het toch fijn vinden als je 'm voor één keertje thuis zou kunnen laten. Regen heeft soms wel een beetje de neiging om wat nadrukkelijk aanwezig te zijn, vind ik. Niet tegen 'm zeggen, hoor! Ook niet over de picknick alsjeblieft. Zeg maar dat je op bezoek gaat bij Mist ofzo. Daar gaat ie toch nóóit of te nimmer mee naar toe.
Weet je wat het namelijk is? Ik zou het zo fijn vinden om je eens een keertje alleen te zien. Dan kan ik eindelijk weer eens liggen in Gras (dat heb ik ´m al zo lang beloofd en hij gaat speciaal voor de gelegenheid zijn sappigste en groenste pak aantrekken!) en kun jij lekker bijkletsen met Zon en Hemel (o, Hemel komt in het strakblauw trouwens). En als jij dan eventueelmisschienalsjeblieft je zachte wollige witte schaapjesjurk aan zou willen doen? Weet je wel? Die ene die de hele tijd van vorm verandert. Die vind ik zo lekker feestelijk.
Dan wordt het een heel gelukkige middag. Ik weet het zeker.
Tot dan, Wolkiepolkie!
Luchtzoen,
Tjielp
ps. Ik weet nog niet precies tot hoe laat de picknick duurt, want Zeeën van Tijd komen ook, dus dan weet je het wel. Kijk maar waar je zin in hebt. Je mag altijd blijven logeren. Misschien komt Maan wel langs!
Ik weet dat je tegenwoordig dikke vrienden bent met Regen en dat snap ik, want het is ook heus wel een toffe peer. Maar ik zou het toch fijn vinden als je 'm voor één keertje thuis zou kunnen laten. Regen heeft soms wel een beetje de neiging om wat nadrukkelijk aanwezig te zijn, vind ik. Niet tegen 'm zeggen, hoor! Ook niet over de picknick alsjeblieft. Zeg maar dat je op bezoek gaat bij Mist ofzo. Daar gaat ie toch nóóit of te nimmer mee naar toe.
Weet je wat het namelijk is? Ik zou het zo fijn vinden om je eens een keertje alleen te zien. Dan kan ik eindelijk weer eens liggen in Gras (dat heb ik ´m al zo lang beloofd en hij gaat speciaal voor de gelegenheid zijn sappigste en groenste pak aantrekken!) en kun jij lekker bijkletsen met Zon en Hemel (o, Hemel komt in het strakblauw trouwens). En als jij dan eventueelmisschienalsjeblieft je zachte wollige witte schaapjesjurk aan zou willen doen? Weet je wel? Die ene die de hele tijd van vorm verandert. Die vind ik zo lekker feestelijk.
Dan wordt het een heel gelukkige middag. Ik weet het zeker.
Tot dan, Wolkiepolkie!
Luchtzoen,
Tjielp
ps. Ik weet nog niet precies tot hoe laat de picknick duurt, want Zeeën van Tijd komen ook, dus dan weet je het wel. Kijk maar waar je zin in hebt. Je mag altijd blijven logeren. Misschien komt Maan wel langs!
Abonneren op:
Posts (Atom)