Voor Onderweg (#363)

Hoi Elfje (#360),

noen
toe hoor!
achter de geluiden
poezen stillen nietsvermoedend slaap
roezesoesjes


Tjielp

Van Morgen (#344)

#331

#330

#321

#311

#300!

O Heremetijd (#299),

ik kocht roze met witte anjers, vond een zelfgemaakt boek en een ansichtkaart uit China in de brievenbus, rook de lindebloesem die door de straten zwiert, ving sproeten, ging op bezoek bij de magnolia, vierde de eerste bij van het jaar, kreeg twee cadeautjes, gaf er één, begon aan iets wenselijks, dacht aan waarom, ontving een bericht van verheugen, en visite, at een appelflap, lustte die voor het eerst en ook voor het laatst en ontdekte dat verhalen altijd bestaan uit dezelfde woorden.
Ondertussen ligt al het andere bijna onhoorbaar te wachten tot het op een dag zoetjesaan gebeuren mag.
Let maar eens op.


T j i e l p

Hoi Wissewasje (#259),

vannacht heb ik de maan zien varen
ze ging zomaar ergens heen
ik wou niet mee
ik bleef benee
iemand moet er zwaaien


Tjielp

#249

 

Hoi Poosje (#239),

weet je waar ik zin in heb?
In zomaar ergens heen wandelen met z´n twee en dat er, aan het eind ervan, een bankje staat met daarboven precies genoeg zonnestralen om vier wangen te verwarmen en een verte om naar te turen, het liefst iets met golfjes.
En dat we dan gaan zitten en niets zeggen en ik mijn hoofd op jouw schouder leg: niet zó dat ik me de hele tijd afvraag of mijn hoofd niet te groot is of dat jouw schouder te veel hoeken heeft, maar zó dat ik vergeet dat ik een hoofd heb en jij een schouder. En als we stil genoeg zijn en blijven staren zonder dat we willen zien wat we denken te moeten zien, worden onze gedachten maanreizigers.
En omdat zij dwarrelen,
dwarrelen
wij.

E      n         d    a        a          r               n           a  ,                a                      l                 s                               o             n       z          e      l                  i           c          h       t                 e
 v         o   e           t    e                          n             e       n              o  n               z          e
             l u    c             h          t          i        g      e       h   a        r            t e           n
      m           e       t                   e                       e                   n

plof

weer op de aarde zijn geland, halen we een ijsje.
Toe!



Tjielp

Hé Winterslaap (#206)

Hoi Brief (#195),

ik zou willen dat je een vakantie was. Dan schreef ik er zon in en zachte briesjes, een klein riviertje om in te springen, of een strandje verderop met zand voor tussen mijn tenen, een appelboom om in te klimmen, veldenvol met huizenhoge zonnebloemen, dutjes in de middag, slenterweggetjes, gras waar niemand je kan vinden als je er in ligt, witte lakens op een houten bed, frambozen om te plukken, dikke boeken waar je in kunt wonen, krekels die zo hard zingen in de schemering dat je niet anders kunt dan naar ze luisteren, wakker worden zonder woorden, mezelf, meneer Tjielp en een trein die ons bracht naar waar we maar wilden zijn.
Dan stopte ik je in een envelop, stuurde je op naar mezelf, ontving je met open armen, maakte je voorzichtig open en deed ik er de hele winter over om je te lezen.



Tjielp

Hoi Orakel (#163),

hoewel ik best wat kwesties kan bedenken die belangrijker zijn, en misschien zelfs wel een aantal die mijn aandacht heel hard nodig hebben, vroeg ik me ineens toch af of het toeval is dat ik het allerliefst zo lig als de letter -s van slaap en ssst en sussen.


Tjielp

Dag Verandering (#141),

hang je lekker daar boven in de lucht? Als je er dan toch bent en waarschijnlijk nog eventjes zal blijven ook, doe dan eens gek. Kan jou het schelen!
Een koprol, een zweefduik, tegen een wolk aanbotsen en net doen alsof je van niets weet, leren hoe je de spreeuwendans doet, bumperkleven bij een stelletje ganzen, regendruppels omdraaien, woorden die je niet meer nodig hebt over de straten uitstrooien, een regenboogverzameling beginnen, alles om je heen appeltjesgroen schilderen, bliksemschichten in je haar doen, wolken proeven, de kruinen van alle bomen kussen. En dan daarna urenlang mijmeren met de wind. Met zo nu en dan een wild dansje tussendoor.
Dat zou ik tenminste doen. Als ik het was die boven in de hemel hing.


Met frisse groet,

Tjielp

Hoi Pierewaaien (#138)

 ♥
I
love 
you 
let´s 
go!
 ♥

Lieve Zolder (#137),

het liefst zou ik naar jou op vakantie gaan en hele dagen lang op een piepende oude schommelstoel bijna vergeten boekjes lezen, schatzoeken in het stof, een grote kist met rare jurken vinden, ze één voor één aantrekken en ook een keer tegelijk, naar krakerige liedjes luisteren op een grammofoon, springen op een bed met veren, zo veel mogelijk pirouettes draaien achter elkaar, uitgeteld onder een stapel donzen dekens door het dakraam naar de sterren kijken en dromen van levens van eerder en later.
Maar ik weet niet waar ik je kan vinden, behalve dicht onder het dak van mijn eigen hoofd.


Tjielp

#115

Liefste Wens (#17),

ik weet ook wel dat ik al dagenlang loop te roepen dat ik me het allerliefst wil verstoppen onder de dekens, behoefte heb aan vakantie en zin heb in eeuwigdurende dagen die zo lekker van die buitensporige verveling met zich meebrengen waarvan je alleen maar wil zeuren tot iedereen om je heen erbij neer valt. Daar heb ik gister toevallig nog een brief over geschreven. En ik waardeer heus wel dat het je zo snel gelukt is om uit komen. Ik bedoel. Je bent echt ongehoord daadkrachtig. Ze zeggen niet voor niets dat je moet uitkijken wat je wenst.
Maar ik wil toch even zeggen dat ik het een beetje jammer vind dat je deze oplossing hebt gevonden. Je hebt altijd zo'n rijke fantasie! En je bent zo intelligent. En wijs! Je bent in staat om dingen te verzinnen waarbij je pas jaren later ineens snapt hoe mooi en ingenieus je alles in elkaar hebt gevlochten. Daarom verbaast me dit een beetje. Er had bijvoorbeeld ook best een klein briefje in de brievenbus mogen vallen met een uitnodiging daarin voor een weekendje zitten-in-een-schommelstoel-onder-een-boom-in-frankrijk-met-niets-anders-dan-een-boek-op-schoot-en-de-bergen-om-tegen-te-gillen. Bijvoorbeeld. Dat voelt toch net wat anders dan een dood-ordinaire griep.
Maar goed. Je zal wel zo je redenen hebben.
Eén ding nog, Wens. Dat misselijke gevoel hoeft voor mij niet zo. Het voegt ook niets toe aan het geheel, vind ik. Als je dat nog een beetje zou kunnen aanpassen? De buren zijn zich aan het voorbereiden op de ramadan en mijn maag reageert daar nogal sterk op. Datzoufijnzijndankjewelhoor.


Dag,

Tjielp