#257

Lieve Mme. Pia-Pia (#231),

gefeliciteerd met het verwezenlijken van één van jullie wensen: een yurtopeenbergmeteenpingpongtafel! Hourra!
Sjongejonge, dat het gelukt is! Incroyable! Hebben jullie daar jullie eigen Coucou voor of doen jullie dat helemaal zelf?
Nu kan Monsieur Pia-Pia eindelijk luidkeels liederen zingen en naar hartelust edelweissstamppot maken. Ik zie hem al op een bergtop staan: zijn onverwoestbare snor wapperend in de wind, een borstkas vol met frisse lucht en opborrelende deuntjes en Albert naast hem die verwoed probeert zijn liedjes te vangen alsof het vogeltjes zijn.
Hoe is het met Albert eigenlijk? Spint hij nog steeds harder dan jullie kunnen praten? Ik ben benieuwd of hij zal schrikken van zijn eigen echo. Prrrrrt ... Rrrrrt ... Rrt ... T.
Enfin. Wanneer gaan jullie verhuizen? Mogen de bijen mee? En waar verheug je je het meest op?
Hier is alles goed. De snor van meneer Tjielp wil godzijdank nog steeds niet doorkomen en vannacht droomde ik van lange schaduwen die woorden schreven in het gras.


Bonne chance!


Mme. Tjielp

#177

Lieve Mme. Pia-Pia (#176),

merde (excusez le mot)! Ik ben een oelewapper! Een flapdrol! Un oeuf! Hebben jullie het einde van de wereld eigenlijk wel overleefd daar aan de andere kant van het wormgat?
Mon dieu, ik heb er helemaal niet aan gedacht dat het voor jullie best eens een heel ander verhaal kan zijn! Tot vandaag natuurlijk, want anders schreef ik deze brief nu niet.
Olala, wat een toestand!
Ik hoop dat het meevalt en alleen de snor van Monsieur Pia-Pia per ongeluk vergaan is.
S'il vous plaît.



Adieu!


Mme. Tjielp

Hoi Parallel Leven (#57),

hoe is het met mijn franse, bijenhoudende, taartjesbakkende, onder-de-hazelaar-luierende, balletdansende, knotdragende parallelle zelf? Ik heb vernomen dat ze is begonnen met een herbarium. Wat een goed idee! Wat vindt meneer Tjielp (excusez moi) Monsieur Pia-Pia daar van?
Trouwens. Nu we het toch over Monsieur Pia-Pia hebben. Die laat zich wel hélemaal gaan wat betreft zijn snor zeg. Mon Dieu, wat een gevaarte! Als ik Madame Pia-Pia was, dan wist ik het wel. Adieu moustache! Wat denkt ie wel niet!
Enfin. Ik wilde eigenlijk alleen even laten weten dat hier alles goed is. De bomen ruisen zachtjes en ik ruik een pietsie zee.


Salut,

Mme. Tjielp