laatst hoorde ik in de wandelgangen dat als er iemand is die eens een brief verdient het wel meneer Tjielp is. Geen idéé waarom eigenlijk.
Omdat ie de hele dag zelfverzonnen lofliedjes zingt zeker? Of omdat hij verreweg de knapste neus bezit? Omdat hij stilletjes door de Brievenfabriek sluipt als ik middenin één van mijn brieven ineens een woord bespeur dat alleen tevoorschijn durft te komen als het denkt dat er niemand is om door gehoord te worden? Omdat alles wat er hier kapot gaat door hem gerepareerd wordt met een rol tape en een kuil in zijn wang, hij weet dat ik moet lachen en huilen tegelijk van pirouettes draaien, stripjes tekent om me op te vrolijken als de woorden liever een dagje in mijn hoofd willen blijven logeren, van kussen houdt en ik van die van hem, altijd zegt dat alles goed komt en hij het alleraardigst lacht van de ganse Brieven- fabriek, de wereld, het heelal soms eens?
Tja.
Als je het zo bekijkt.
Maar ja, maar ja! Meneer Tjielp is een iemand en iemanden schrijven, dáár begin ik niet aan. Dus ik dacht:
als we nou eens net doen alsof jij meneer Tjielp bent, dan schrijf ik jou een brief. Volgens mij kan dat best. Kijk zo: Hokus Pokus Pilates Pas, ik wou dat je meneer Tjielp was! Nou ja, je weet hoe het werkt. En dan doe jij gewoon zo een beetje geduldig lezen, halverwege je wenkbrauw opkrullen in de vorm van een vraagteken -even oefenen hup- en aan het eind zeggen dat dit heus de allerleukste brief was tot nu toe.
Zullen we? Je mag het ook zeggen als je geen zin hebt hoor, dan vraag ik het wel aan Abracadabra.
Tjielp
....... don´t worry, nothing is under control .......
Posts tonen met het label brievenfabriek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label brievenfabriek. Alle posts tonen
donderdag 20 juni 2013
dinsdag 18 juni 2013
Ahoy Tjielp (#353),
Koekoek hier! Alles goed daar bij jou in de Brievenfabriek? Warm zeker? Hier ligt Berwtje in een plasje aan mijn voeten. Hij kabbelt heel erg knap. Af en toe roept hij blub en borrelt hij een beetje over mijn tenen heen. Ik vermoed dat het zijn binnenpretjes zijn, want ze kriebelen nogal.
Tegenover me eet Verlanglijscht zijn drieëntwintigste zwartebessenijsco van vandaag. Hij kweekt een zwartebessenbaard, omdat hij serieus genomen wil worden ondanks dat hij tegenwoordig glimlacht en hij heeft ergens gelezen dat een baard ontzag opwekt. Ondertussen oefent hij het optrekken van zijn linkerwenkbrauw. Om het geheel af te maken, zegt ie.
Yep. Zo gaat het hier. Soms vraag ik me af waar ik het allemaal aan te danken heb, maar goed.
Hoe staat het inmiddels met het huisjemeteentuineneenboomerin? Dat wil je natuurlijk weten, hè Tjielp? Nou, wij weten het ook niet. Allemaal niet. En als ik ergens niet tegen kan, is het wel niks weten. Want ik weet altijd alles, als je dat maar weet! Hebben wij weer. Gaan we eindelijk bijna met ons eigen avontuur beginnen, is het een treuzelend avontuur.
Snotmiljaarse groeten,
Koekoek
Tegenover me eet Verlanglijscht zijn drieëntwintigste zwartebessenijsco van vandaag. Hij kweekt een zwartebessenbaard, omdat hij serieus genomen wil worden ondanks dat hij tegenwoordig glimlacht en hij heeft ergens gelezen dat een baard ontzag opwekt. Ondertussen oefent hij het optrekken van zijn linkerwenkbrauw. Om het geheel af te maken, zegt ie.
Yep. Zo gaat het hier. Soms vraag ik me af waar ik het allemaal aan te danken heb, maar goed.
Hoe staat het inmiddels met het huisjemeteentuineneenboomerin? Dat wil je natuurlijk weten, hè Tjielp? Nou, wij weten het ook niet. Allemaal niet. En als ik ergens niet tegen kan, is het wel niks weten. Want ik weet altijd alles, als je dat maar weet! Hebben wij weer. Gaan we eindelijk bijna met ons eigen avontuur beginnen, is het een treuzelend avontuur.
Snotmiljaarse groeten,
Koekoek
woensdag 12 juni 2013
maandag 27 mei 2013
dinsdag 14 mei 2013
Hoi Wandelgangen (#318),
zal ik jullie eens wat verklappen? Het spookt hier. In de Brievenfabriek, bedoel ik.
's Ochtends als ik wakker word en aan mijn bureau ga zitten, liggen de dingen anders dan ik ze de vorige dag heb achtergelaten. Heel vreemd. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar ik weet dat het zo is.
Vandaag bijvoorbeeld was er ineens een einde in zicht. Recht voor mijn neus. Pomtiedom, zei die. Nou ja! Die was er eerst niet, echt niet, en hij zat zeker niet te neuriën!
En nog iets, voor het geval jullie me niet geloven: mijn zorgen. Die lagen eerst in hoge stapels om me heen. Zo´n beetje verstrikt in allerlei brieven. Maar tegenwoordig zie ik ze alleen nog in de verte. Geen idee hoe ze daar nou zo plotseling gekomen zijn. Ze zwaaien zelfs naar me, dat deden ze vroeger nooit!
Om eerlijk te zijn was er eerst helemaal geen verte om naar te turen, Wandelgangen, ik heb er tenminste nog nooit één voorbij zien wandelen. Of misschien was het een heel kleintje. Dat zou kunnen. Eentje die niet met zijn hoofd boven de stapels uit kwam. Een vertje.
Goh.
Kleine vertjes worden groot.
En ze kunnen dansen. Wisten jullie dat? Erg aanstekelijk zelfs, een beetje nukkig en geloken, zoiets. Ik kan het niet uitleggen. Zulke zaken moet je eigenlijk met eigen ogen zien.
Tjielp
's Ochtends als ik wakker word en aan mijn bureau ga zitten, liggen de dingen anders dan ik ze de vorige dag heb achtergelaten. Heel vreemd. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar ik weet dat het zo is.
Vandaag bijvoorbeeld was er ineens een einde in zicht. Recht voor mijn neus. Pomtiedom, zei die. Nou ja! Die was er eerst niet, echt niet, en hij zat zeker niet te neuriën!
En nog iets, voor het geval jullie me niet geloven: mijn zorgen. Die lagen eerst in hoge stapels om me heen. Zo´n beetje verstrikt in allerlei brieven. Maar tegenwoordig zie ik ze alleen nog in de verte. Geen idee hoe ze daar nou zo plotseling gekomen zijn. Ze zwaaien zelfs naar me, dat deden ze vroeger nooit!
Om eerlijk te zijn was er eerst helemaal geen verte om naar te turen, Wandelgangen, ik heb er tenminste nog nooit één voorbij zien wandelen. Of misschien was het een heel kleintje. Dat zou kunnen. Eentje die niet met zijn hoofd boven de stapels uit kwam. Een vertje.
Goh.
Kleine vertjes worden groot.
En ze kunnen dansen. Wisten jullie dat? Erg aanstekelijk zelfs, een beetje nukkig en geloken, zoiets. Ik kan het niet uitleggen. Zulke zaken moet je eigenlijk met eigen ogen zien.
Tjielp
donderdag 9 mei 2013
Hoi Ravijn (#313),
hoe is het? Ik schreef al eerder vandaag een brief aan je, maar die vond ik bij nader inzien ongeschikt. Iets over viooltjesthee en schouderophalen. De woorden kwamen schoorvoetend op het papier aan. En ik wilde zo graag dat ze zouden vallen, de woorden, zo uit mijn hoofd, hups, die brief in, naar jou.
Ik heb 'm maar verfrommeld. Het is niet de eerste keer dat ik dat doe. Het barst van de verkreukelde ideeën hier op de vloer van de Brievenfabriek. Die dingen vallen maar naar beneden. Behalve als je ze nodig hebt natuurlijk, nee dan kan je wachten tot je een ons weegt en dan zie je nog niets.
Als ze wéten dat je daar beneden staat om ze op te vangen, dwarrelen ze gerust een stukje verderop. Of dichterbij, als je verziend bent. Bewegen zul je, lijken ze te denken. Er op uit. Of er op in. Net waar je zin in hebt.
Nu moet ik zeggen dat de woorden in deze brief ook niet zulke enthousiastelingen zijn. Ze komen struikelend de wereld binnen. Ik hoop niet dat je het erg vindt. Och, op die manier maak jij vast wel vaker kennis met wat aan jou voorbij komt waaien.
Tjielp
Ik heb 'm maar verfrommeld. Het is niet de eerste keer dat ik dat doe. Het barst van de verkreukelde ideeën hier op de vloer van de Brievenfabriek. Die dingen vallen maar naar beneden. Behalve als je ze nodig hebt natuurlijk, nee dan kan je wachten tot je een ons weegt en dan zie je nog niets.
Als ze wéten dat je daar beneden staat om ze op te vangen, dwarrelen ze gerust een stukje verderop. Of dichterbij, als je verziend bent. Bewegen zul je, lijken ze te denken. Er op uit. Of er op in. Net waar je zin in hebt.
Nu moet ik zeggen dat de woorden in deze brief ook niet zulke enthousiastelingen zijn. Ze komen struikelend de wereld binnen. Ik hoop niet dat je het erg vindt. Och, op die manier maak jij vast wel vaker kennis met wat aan jou voorbij komt waaien.
Tjielp
dinsdag 9 april 2013
Oeioeioei Koekoek (#283),
sorry dat ik je stoor, je hebt het vast heel druk, maar ik heb weer een wens uit de lucht geplukt. Ik weet het, ik weet het: ik moet het eigenlijk niet doen. We hebben tenslotte al meer dan genoeg te stellen met Verlanglijscht, maar ik kon het niet laten. Er wapperde een vlinderboek voorbij! En nu wil ik een vlinderboek.
Het komt, denk ik, omdat ik afgelopen zondag zomaar een cadeautje kreeg. Een boek over vogels, kijk!
En nu wil ik meer, MEER, MEER!
Zo gaan die dingen.
Oe, heel misschien kom je per ongeluk wel een keer een weesvlinderboek tegen! Stel je voor! Dan zou je Verlanglijscht niet eens lastig hoeven te vallen. Ik zou je werkelijk zeer erkentelijk zijn.
Is de pizza trouwens in goede staat aangekomen? Je had je niet stiekem zelf heel erg verheugd op het vervullen van precies deze ene wens, hè? Nee toch! Dat zou nou echt iets voor mij zijn. Heb ik weer. Snotverderrie. Zeg op Koekoek! Het is toch niet waar zeker?
Okidoki. Ik ga maar eens aan de slag. Er slingert hier van alles rond.
En de Brievenfabriek roept.
Hoor maar!
Tjielp
Het komt, denk ik, omdat ik afgelopen zondag zomaar een cadeautje kreeg. Een boek over vogels, kijk!
En nu wil ik meer, MEER, MEER!
Zo gaan die dingen.
Oe, heel misschien kom je per ongeluk wel een keer een weesvlinderboek tegen! Stel je voor! Dan zou je Verlanglijscht niet eens lastig hoeven te vallen. Ik zou je werkelijk zeer erkentelijk zijn.
Is de pizza trouwens in goede staat aangekomen? Je had je niet stiekem zelf heel erg verheugd op het vervullen van precies deze ene wens, hè? Nee toch! Dat zou nou echt iets voor mij zijn. Heb ik weer. Snotverderrie. Zeg op Koekoek! Het is toch niet waar zeker?
Okidoki. Ik ga maar eens aan de slag. Er slingert hier van alles rond.
En de Brievenfabriek roept.
Hoor maar!
Tjielp
woensdag 3 april 2013
Ahoy Koekoek! (#277)
Bedankt voor je brief. Ik lees dat je spatjes inmiddels weer in vol ornaat present zijn. Berwtje heeft geweldig werk verricht. Het lijkt wel alsof ze meer glimmen dan ooit tevoren. Mooi zo, want ik had het mezelf nooit vergeven als er ook maar ééntje beschadigd was geraakt.
Je bent goed bezig, Koekoek! Daarom heb ik besloten mijn steentje bij te dragen aan het verwensen van Verlanglijscht. Er ploppen hier in de Brievenfabriek bovendien om de haverklap wensen uit mijn oren (buttons maken, ik wil buttons maken! schrijf je 'm erbij?) en is het niemand, en dus ook mij niet, ontgaan dat jullie particuliere situatie dankzij Verlanglijscht tamelijk zorgwekkend is en er iets dient te gebeuren.
Aldus!
Een huisgemaakte pizza! Zelfgekneed en al! Mooi is ie, hè? Streep die maar door!
Alsjeblieft, helemaal voor jullie! Smakelijk eten!
Tjielp
ps. Ik stuur Berwtjes vriendenboekje mee terug. Wat een charmant idee zeg!
Wil je het aan hem doorgeven? Dankjewel hoor.
Je bent goed bezig, Koekoek! Daarom heb ik besloten mijn steentje bij te dragen aan het verwensen van Verlanglijscht. Er ploppen hier in de Brievenfabriek bovendien om de haverklap wensen uit mijn oren (buttons maken, ik wil buttons maken! schrijf je 'm erbij?) en is het niemand, en dus ook mij niet, ontgaan dat jullie particuliere situatie dankzij Verlanglijscht tamelijk zorgwekkend is en er iets dient te gebeuren.
Aldus!
Een huisgemaakte pizza! Zelfgekneed en al! Mooi is ie, hè? Streep die maar door!
Alsjeblieft, helemaal voor jullie! Smakelijk eten!
Tjielp
ps. Ik stuur Berwtjes vriendenboekje mee terug. Wat een charmant idee zeg!
Wil je het aan hem doorgeven? Dankjewel hoor.
vrijdag 22 maart 2013
Voor Heug en Meug (#265),
nee, zegt mijn hoofd, vandaag krijg je niks. De winter heeft alle woorden opgegeten. Ik moet dringend nieuwe maken. Scheer je weg!
De brievenfabriek kraakt in zijn voegen.
De oostenwind trekt aan het dak
en roept
woei!
In de verte,
daar is het lente.
Tjielp
De brievenfabriek kraakt in zijn voegen.
De oostenwind trekt aan het dak
en roept
woei!
In de verte,
daar is het lente.
Tjielp
zondag 3 februari 2013
Hoi Tjielp (#218),
dat had ik niet verwacht hè, om een brief van mij te krijgen! Ha, ik had ook nooit gedacht dat ik er één aan me zou schrijven. Sjonge, wat kan ik mijzelf toch ontzettend verrassen.
Eigenlijk schreef ik mij omdat er zoveel gedachten door mijn hoofd vliegen dat ik niets anders meer kon doen. Ik dacht aan het midden van de nacht, aarzelingen, het onbekende, reisjes, kijken met je ogen open en kijken met je ogen dicht, zwijgen, eigenlijk, alsof en over verloren moed en gelukkige vinders.
Ik zocht een plek om dat allemaal te bewaren en een brief is één van de meest geschikte plaatsen om iets op te bergen. Vind ik tenminste. En als dat niet zo zou zijn, zou ik nog steeds zeggen dat ik dat vond. Anders kon ik die hele Brievenfabriek wel opdoeken natuurlijk. En wat moet ik dan? Nou?
Weet ik het.
Rare dingen zijn het eigenlijk. Gedachten bedoel ik. Er moet altijd iets mee, valt me op. Ze komen niet gewoon langs (hé hallo, hoe is het!), ploffen neer op de bank en eten vrolijk zwijgend een borrelnootje mee. Nee, ze moeten zo nodig hun verhaal kwijt. En als ze de indruk hebben dat er niet naar ze geluisterd wordt, dan zeggen ze het nog wel een keer. Tot vervelens toe eigenlijk.
Het helpt niks om er andere gedachten op af te sturen. Daar gaan ze alleen maar steeds harder van gillen. Totdat je er genoeg van hebt omdat je hoofd bijna ontploft, ze onder je arm neemt, het raam open doet en ze er onverbiddelijk uit gooit. Of ze opstuurt in een brief naar jezelf natuurlijk.
Vinden ze niet erg. Ze lijken niets liever te willen dan de wijde wereld in. Hardop leven.
Hé, het valt me nu pas op dat dat precies is wat ik zelf ook graag wil.
Ahoi!
Tjielp
Eigenlijk schreef ik mij omdat er zoveel gedachten door mijn hoofd vliegen dat ik niets anders meer kon doen. Ik dacht aan het midden van de nacht, aarzelingen, het onbekende, reisjes, kijken met je ogen open en kijken met je ogen dicht, zwijgen, eigenlijk, alsof en over verloren moed en gelukkige vinders.
Ik zocht een plek om dat allemaal te bewaren en een brief is één van de meest geschikte plaatsen om iets op te bergen. Vind ik tenminste. En als dat niet zo zou zijn, zou ik nog steeds zeggen dat ik dat vond. Anders kon ik die hele Brievenfabriek wel opdoeken natuurlijk. En wat moet ik dan? Nou?
Weet ik het.
Rare dingen zijn het eigenlijk. Gedachten bedoel ik. Er moet altijd iets mee, valt me op. Ze komen niet gewoon langs (hé hallo, hoe is het!), ploffen neer op de bank en eten vrolijk zwijgend een borrelnootje mee. Nee, ze moeten zo nodig hun verhaal kwijt. En als ze de indruk hebben dat er niet naar ze geluisterd wordt, dan zeggen ze het nog wel een keer. Tot vervelens toe eigenlijk.
Het helpt niks om er andere gedachten op af te sturen. Daar gaan ze alleen maar steeds harder van gillen. Totdat je er genoeg van hebt omdat je hoofd bijna ontploft, ze onder je arm neemt, het raam open doet en ze er onverbiddelijk uit gooit. Of ze opstuurt in een brief naar jezelf natuurlijk.
Vinden ze niet erg. Ze lijken niets liever te willen dan de wijde wereld in. Hardop leven.
Hé, het valt me nu pas op dat dat precies is wat ik zelf ook graag wil.
Ahoi!
Tjielp
woensdag 23 januari 2013
Hoi Karma (#207),
ik weet niet hoor, maar ik heb zo´n idee dat jij de hele tijd mijn brieven aan het onderscheppen en aan het lezen bent. Het is anders toch wel heel erg toevallig dat ik maar een brief over geduld hoef te krijgen en het mijne is pardoes op. Of laatst schreef ik over rodekool en nu ligt er plots eentje in mijn keukenkast een beetje angstvallig om zich heen te kijken. Zonder iets te vragen of zeggen, hè! Uit het niets! Op zijn minst is het verdacht, Karma.
Ik had er nooit zo over nagedacht, maar ik stuur elke dag handenvol woorden de lucht in en daar zit van alles. In de lucht, bedoel ik. Wie weet wat mijn woorden allemaal meemaken voordat ze bij hun plaats van bestemming zijn aangekomen! Misschien botsen ze tegen wolkenkrabbers, worden ze gestoken door driftige hommels of geraakt door de bliksem, vallen ze te vroeg naar beneden of te laat, komen ze terecht in wervelstormen, worden ze gestolen door onverlaten, raken ze de weg kwijt, zichzelf of elkaar! Ik moet er maar niet te veel over nadenken. Er kan van alles misgaan!
Jij woont er ook. Daar in de lucht. Dat lijkt me tenminste wel de meest geschikte plek om te verblijven als je doet wat ik denk dat jij doet. Je hebt goed overzicht en veel ruimte, je bent lekker wendbaar en dichtbij de zon, er zijn altijd wel ergens een stuk of wat wolken om af en toe een tukje in te doen, je kunt liedjes zingen met de vogels en zo nu en dan kriebelt er opeens een regenboog aan je tenen. Wat wil je nog meer?
Een brief natuurlijk! Je hoogsteigen brief! Een heuse! Van de Brievenfabriek! Ja, dat ik daar nog niet eerder aan had gedacht! (Ik weet wel hoe dat komt hoor, want ik dacht er sowieso pas gister aan dat jij misschien wel eens achter allerlei dubieuze zaken zou kunnen zitten. Leuk dubieus, bedoel ik, hè! Niet de ongure variant, nee, denk dat maar niet!)
In ieder geval. Hier is ie dan! Ik hoop dat je ´m leuk vindt.
Groet,
Tjielp
ps. O, en zou je er misschien voor kunnen zorgen dat dat huisjemeteentuineneenboomerin nou eindelijk eens een keer van de grond komt of heb je precies dáár dan weer over heen gelezen zeker?
Ik had er nooit zo over nagedacht, maar ik stuur elke dag handenvol woorden de lucht in en daar zit van alles. In de lucht, bedoel ik. Wie weet wat mijn woorden allemaal meemaken voordat ze bij hun plaats van bestemming zijn aangekomen! Misschien botsen ze tegen wolkenkrabbers, worden ze gestoken door driftige hommels of geraakt door de bliksem, vallen ze te vroeg naar beneden of te laat, komen ze terecht in wervelstormen, worden ze gestolen door onverlaten, raken ze de weg kwijt, zichzelf of elkaar! Ik moet er maar niet te veel over nadenken. Er kan van alles misgaan!
Jij woont er ook. Daar in de lucht. Dat lijkt me tenminste wel de meest geschikte plek om te verblijven als je doet wat ik denk dat jij doet. Je hebt goed overzicht en veel ruimte, je bent lekker wendbaar en dichtbij de zon, er zijn altijd wel ergens een stuk of wat wolken om af en toe een tukje in te doen, je kunt liedjes zingen met de vogels en zo nu en dan kriebelt er opeens een regenboog aan je tenen. Wat wil je nog meer?
Een brief natuurlijk! Je hoogsteigen brief! Een heuse! Van de Brievenfabriek! Ja, dat ik daar nog niet eerder aan had gedacht! (Ik weet wel hoe dat komt hoor, want ik dacht er sowieso pas gister aan dat jij misschien wel eens achter allerlei dubieuze zaken zou kunnen zitten. Leuk dubieus, bedoel ik, hè! Niet de ongure variant, nee, denk dat maar niet!)
In ieder geval. Hier is ie dan! Ik hoop dat je ´m leuk vindt.
Groet,
Tjielp
ps. O, en zou je er misschien voor kunnen zorgen dat dat huisjemeteentuineneenboomerin nou eindelijk eens een keer van de grond komt of heb je precies dáár dan weer over heen gelezen zeker?
donderdag 20 december 2012
Geacht Einde Van De Wereld (#173),
bij deze moet ik u helaas teleurstellen en onze afspraak voor morgen afzeggen. Ik ben mij er van bewust dat het kort dag is, maar ik probeer nu al enige tijd duidelijkheid te krijgen over onze eventuele ontmoeting en u blijft uzelf maar in nevelen hullen. Dat doet uw betrouwbaarheid geen goed, kan ik u vertellen.
Het is u kennelijk zelfs op dit late uur nog altijd te veel moeite uw komst definitief te bevestigen, dus heb ik besloten de eer aan mijzelf te houden en helemaal af te zien van ons treffen van morgen. Buiten dat zijn mij enkele grimmige berichten over uw onstuimige karakter ter ore gekomen en ik moet eerlijk bekennen dat deze mijn besluit voor dit moment de nodige ruggegraat verschaffen.
Ik heb uit allerlei bronnen vernomen dat ik niet de enige ben die door uw toedoen in het duister tast, dus ik kan u geruststellen: de woorden in deze brief zijn geschreven uit naam van iedereen. Nu weet u in elk geval waar u aan toe bent en kunt u wellicht eens ervaren hoe prettig zoiets in feite is.
Omdat ik weet dat deze brief niet is wat u verwacht had te vinden in uw brievenbus deze ochtend en mijn nieuwsgierigheid naar u, ondanks eerdere tegenwerpingen, onstuitbaar is, wil ik u graag een ander voorstel doen.
Zal ik eens naar u toe komen? Dat heeft misschien wat minder voeten in aarde en ik hoor dat u een prachtig uitzicht heeft. Denkt u er maar eens goed over na, maar niet te lang: uw imago kan best een opknapbeurt gebruiken, dacht ik zo.
U kunt mij bereiken, per post of telegram, in de Brievenfabriek.
Met vriendelijke groet,
Tjielp (en de rest)
Het is u kennelijk zelfs op dit late uur nog altijd te veel moeite uw komst definitief te bevestigen, dus heb ik besloten de eer aan mijzelf te houden en helemaal af te zien van ons treffen van morgen. Buiten dat zijn mij enkele grimmige berichten over uw onstuimige karakter ter ore gekomen en ik moet eerlijk bekennen dat deze mijn besluit voor dit moment de nodige ruggegraat verschaffen.
Ik heb uit allerlei bronnen vernomen dat ik niet de enige ben die door uw toedoen in het duister tast, dus ik kan u geruststellen: de woorden in deze brief zijn geschreven uit naam van iedereen. Nu weet u in elk geval waar u aan toe bent en kunt u wellicht eens ervaren hoe prettig zoiets in feite is.
Omdat ik weet dat deze brief niet is wat u verwacht had te vinden in uw brievenbus deze ochtend en mijn nieuwsgierigheid naar u, ondanks eerdere tegenwerpingen, onstuitbaar is, wil ik u graag een ander voorstel doen.
Zal ik eens naar u toe komen? Dat heeft misschien wat minder voeten in aarde en ik hoor dat u een prachtig uitzicht heeft. Denkt u er maar eens goed over na, maar niet te lang: uw imago kan best een opknapbeurt gebruiken, dacht ik zo.
U kunt mij bereiken, per post of telegram, in de Brievenfabriek.
Met vriendelijke groet,
Tjielp (en de rest)
maandag 8 oktober 2012
Lieve Koekoek (#100),
sorry, sorry, sorry! Het is echt niet mijn bedoeling je te verwaarlozen, maar ik heb het zo ontzettend druk! Het is niet niks om in mijn eentje een hele Brievenfabriek draaiende te houden. Of dacht je soms dat meneer Tjielp wel eens een letter op papier zet? Nee hoor, die is gewoon de hele dag liedjes aan het zingen en af en toe roept ie: kijk, ik doe een boom-in-de-storm na en dan staat hij ineens midden in de fabriek heen en weer te zwaaien alsof er niet ontzettende stapels aanvragen van Dingen die een brief willen ontvangen op mijn bureau liggen te wachten. Ik kan inmiddels erg goed fronsen, kan ik je vertellen.
Maar goed. Hier ben ik dan eindelijk. Ik hoop dat ik nog op tijd ben, want je klonk best angstaanjagend in je vorige brief. (Misschien helpt het als ik je vertel dat dit de honderdste brief is die ik straks de deur uitzwaai? Dat is toch best bijzonder of niet, Koekoek? De honderdste brief! Helemaal alleen voor jou! En trouwens. Ik schrijf jou sowieso het vaakst van alle Dingen.)
Ik heb je brieven allebei zorgvuldig gelezen en ik heb een plan bedacht. Want is het nou niet een geweldig idee als jij voor Verlanglijst gaat zorgen? Naast je weesdingenadoptiebureau bedoel ik. Dat kan best parttime. En dan kun je de rest van de tijd zorgen dat de wangetjes van Verlanglijst weer gaan blozen door zijn wensen te vervullen. Kei avontuurlijk! Kan je bijvoorbeeld beginnen met je eigen cape in elkaar te flansen. Ha! Twee vliegen in één klap. Heb je meteen je eerste kledingstuk gemaakt.
Ik snap wel dat niet alle wensen heel gemakkelijk te vervullen zijn hoor, maar je mag ze hebben. Allemaal. Voor jou. Doe er mee wat je wilt. Alsjeblieft.
En weet je wat me dan leuk lijkt? Dat je af en toe verslag uit komt brengen in de Brievenfabriek. Want jij beleeft dan avonturen voor ons twee. Oe, dan ben je een heuse verslaggever! Wauw Koekoek, wat stoer! Zullen we afspreken dat je één keer in de maand over je bevindingen bericht? Wat denk je er van?
Je ootmoedige Tjielp
ps. Doe de groeten aan weeswimmetje. Wat een poepie!
Maar goed. Hier ben ik dan eindelijk. Ik hoop dat ik nog op tijd ben, want je klonk best angstaanjagend in je vorige brief. (Misschien helpt het als ik je vertel dat dit de honderdste brief is die ik straks de deur uitzwaai? Dat is toch best bijzonder of niet, Koekoek? De honderdste brief! Helemaal alleen voor jou! En trouwens. Ik schrijf jou sowieso het vaakst van alle Dingen.)
Ik heb je brieven allebei zorgvuldig gelezen en ik heb een plan bedacht. Want is het nou niet een geweldig idee als jij voor Verlanglijst gaat zorgen? Naast je weesdingenadoptiebureau bedoel ik. Dat kan best parttime. En dan kun je de rest van de tijd zorgen dat de wangetjes van Verlanglijst weer gaan blozen door zijn wensen te vervullen. Kei avontuurlijk! Kan je bijvoorbeeld beginnen met je eigen cape in elkaar te flansen. Ha! Twee vliegen in één klap. Heb je meteen je eerste kledingstuk gemaakt.
Ik snap wel dat niet alle wensen heel gemakkelijk te vervullen zijn hoor, maar je mag ze hebben. Allemaal. Voor jou. Doe er mee wat je wilt. Alsjeblieft.
En weet je wat me dan leuk lijkt? Dat je af en toe verslag uit komt brengen in de Brievenfabriek. Want jij beleeft dan avonturen voor ons twee. Oe, dan ben je een heuse verslaggever! Wauw Koekoek, wat stoer! Zullen we afspreken dat je één keer in de maand over je bevindingen bericht? Wat denk je er van?
Je ootmoedige Tjielp
ps. Doe de groeten aan weeswimmetje. Wat een poepie!
Abonneren op:
Posts (Atom)