alles wat ik wou was alles
met een regenboog
toe
maar ik kreeg
niets op
een schipbreuk
op het eiland dat ik zelf ben
na
Tjielp
....... don´t worry, nothing is under control .......
Posts tonen met het label eiland. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eiland. Alle posts tonen
vrijdag 12 april 2013
zondag 3 maart 2013
Aan De Allerkloekmoedigste Koekoek Van De Hele Wereld (#246),
ik geloof dat ik iets te ver ben gegaan in mijn vorige brief. Berwtje heeft me geschreven. Nou, dan weet je het wel.
Hij maakt zich zorgen. En ik nu ook een beetje. Sorry hoor. En je had nog wel gelijk ook. Ik was inderdaad sip. En nurks. En blijkbaar kan ik dan niet zo heel erg goed tegenbemoeizuchtige tips goedbedoelde adviezen.
En nu ik dan toch bezig ben, kan ik misschien het beste ook meteen bekennen dat ik het was die Eiland aan de praat kreeg. Welbeschouwd is het mijn schuld dat hij gezonken is, Verlanglijscht nog onuitstaanbaarder is geworden dan hij al was en jouw cape opgepeuzeld werd door haaien.
Ik bedoelde het niet zo. Als ik van tevoren had geweten dat Eiland niet goed snik was, had ik allicht nooit stiekem aan hem gevraagd of hij zo vriendelijk wilde zijn om eens van gedachten met je te wisselen.
Ik heb het al met al niet zo handig aangepakt misschien. En ik had nooit mogen schrijven dat je zonder mij niet bestond. Echt nooit! Dat was gemeen. Ik ben juist blij dat je bestaat! Je bent me niets verschuldigd. Als je eenmaal op de wereld bent beland, ben je alleen nog van jezelf en helemaal van niemand anders.
Hup! Raap die cape op, tuur een keertje goed naar de horizon, geef Berwtje een klapzoen, stof je spatjes af en wees de allerbeste Koekoek die er bestaat!
Tjielp
ps. Zeg maar tegen Berwtje dat zijn allereerste brief ooit een heuse heldendaad was.
pps. O, en wil je alsjeblieft ook doorgeven dat Berwtje zich niet hoeft te melden bij een of ander ministerie, maar dat zijn bestaan met onmiddellijke ingang geldig is zodra hij er zelf niet meer aan twijfelt. Dankjewel hoor!
Hij maakt zich zorgen. En ik nu ook een beetje. Sorry hoor. En je had nog wel gelijk ook. Ik was inderdaad sip. En nurks. En blijkbaar kan ik dan niet zo heel erg goed tegen
En nu ik dan toch bezig ben, kan ik misschien het beste ook meteen bekennen dat ik het was die Eiland aan de praat kreeg. Welbeschouwd is het mijn schuld dat hij gezonken is, Verlanglijscht nog onuitstaanbaarder is geworden dan hij al was en jouw cape opgepeuzeld werd door haaien.
Ik bedoelde het niet zo. Als ik van tevoren had geweten dat Eiland niet goed snik was, had ik allicht nooit stiekem aan hem gevraagd of hij zo vriendelijk wilde zijn om eens van gedachten met je te wisselen.
Ik heb het al met al niet zo handig aangepakt misschien. En ik had nooit mogen schrijven dat je zonder mij niet bestond. Echt nooit! Dat was gemeen. Ik ben juist blij dat je bestaat! Je bent me niets verschuldigd. Als je eenmaal op de wereld bent beland, ben je alleen nog van jezelf en helemaal van niemand anders.
Hup! Raap die cape op, tuur een keertje goed naar de horizon, geef Berwtje een klapzoen, stof je spatjes af en wees de allerbeste Koekoek die er bestaat!
Tjielp
ps. Zeg maar tegen Berwtje dat zijn allereerste brief ooit een heuse heldendaad was.
pps. O, en wil je alsjeblieft ook doorgeven dat Berwtje zich niet hoeft te melden bij een of ander ministerie, maar dat zijn bestaan met onmiddellijke ingang geldig is zodra hij er zelf niet meer aan twijfelt. Dankjewel hoor!
maandag 14 januari 2013
Allerbeste Koekoek (#198),
ooooooooo sorry, nou heb ik je weer zo lang verwaarloosd en dat terwijl je grootse avonturen beleeft! Het komt omdat ik zo ontzettend vaak en veel aan het luieren werk ben. Echt! Ik vergeet gewoon de tijd en alles. Sorry, sorry, sorry!
Als je maar weet dat ik al je verslagen tot in de puntjes heb gelezen. Wat een toestanden! Werkelijk waar, als ik van tevoren had geweten dat Verlanglijscht (hoe komt ie erop!) zo´n ingewikkeld snotjong zou zijn, dan had ik je nooit met hem opgescheept. Echt niet! Jeminee, wat kunnen Dingen zich toch heel anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn, hè Koekoek? Ongelofelijk.
En Eiland! Nah, toen ik dát las! Wat een rare knakker. Als je maar niet denkt dat dat iets met mij te maken heeft. Want dat is natuurlijk niet zo. Hoe zou het ook kunnen? Want ik was hier. En niet daarginds, ver weg op een geheime plek waar geen enkele brief ooit kan komen. Zélfs die van mij niet. Nogal wiedes. Dus. Ik zou je hoofd er maar niet over breken. Niet dat je dat deed. Want, zoals ik al zei, ik weet van niks.
Nee.
Ahum.
Maar goed. Om je weer een beetje op te vrolijken, een hart onder de riem te steken en de welgemeende excuses voor mijn schandelijke afwezigheid luister bij te zetten, stuur ik je een cadeau. Sja, dat had je niet gedacht, hè! Het is een Frans Brievenboek. Helemaal alleen voor jou! Je hoogsteigen weesding. En misschien kan ie je nog helpen met Verlanglijscht ook. Tadaaaaa (haha, een koekoekje van eigen deeg)!
Veel plezier ermee!
En tot de volgende keer,
Tjielp
ps. Oja! En de groeten terug aan Berwtje. Dat lijkt me nou een geschikte knaap. Bijna niemand weet ervan, maar lettertjesvermicelli-liefhebbers zijn heel kloeke types. Let maar eens op.
Als je maar weet dat ik al je verslagen tot in de puntjes heb gelezen. Wat een toestanden! Werkelijk waar, als ik van tevoren had geweten dat Verlanglijscht (hoe komt ie erop!) zo´n ingewikkeld snotjong zou zijn, dan had ik je nooit met hem opgescheept. Echt niet! Jeminee, wat kunnen Dingen zich toch heel anders voordoen dan ze in werkelijkheid zijn, hè Koekoek? Ongelofelijk.
En Eiland! Nah, toen ik dát las! Wat een rare knakker. Als je maar niet denkt dat dat iets met mij te maken heeft. Want dat is natuurlijk niet zo. Hoe zou het ook kunnen? Want ik was hier. En niet daarginds, ver weg op een geheime plek waar geen enkele brief ooit kan komen. Zélfs die van mij niet. Nogal wiedes. Dus. Ik zou je hoofd er maar niet over breken. Niet dat je dat deed. Want, zoals ik al zei, ik weet van niks.
Nee.
Ahum.
Maar goed. Om je weer een beetje op te vrolijken, een hart onder de riem te steken en de welgemeende excuses voor mijn schandelijke afwezigheid luister bij te zetten, stuur ik je een cadeau. Sja, dat had je niet gedacht, hè! Het is een Frans Brievenboek. Helemaal alleen voor jou! Je hoogsteigen weesding. En misschien kan ie je nog helpen met Verlanglijscht ook. Tadaaaaa (haha, een koekoekje van eigen deeg)!
Veel plezier ermee!
En tot de volgende keer,
Tjielp
ps. Oja! En de groeten terug aan Berwtje. Dat lijkt me nou een geschikte knaap. Bijna niemand weet ervan, maar lettertjesvermicelli-liefhebbers zijn heel kloeke types. Let maar eens op.
zaterdag 22 december 2012
Hoei Tjielp (#175),
daar ben ik weer! Niet zonder slag of stoot weliswaar, maar dat schijnt er een beetje bij te horen als je wat probeert te ritselen.
Nou, waar zal ik eens beginnen? Er is zo veel gebeurd sinds mijn laatste brief. Slecht nieuws eerst. Eiland is niet meer. Nee. Dat is niet leuk. Maar ik moet eerlijk zeggen dat Eiland zelf ook niet zo heel leuk was. Ik weet niet wat het is, maar ik schijn zeurpieten aan te trekken.
O trouwens, nu we het toch over zeurpieten hebben, wist je dat Verlanglijst van dieet veranderd is? Zit je met 254 pakken pure hagelslag op een onderduikadres, wil meneer ineens toch liever vissticks met chipolatapudding na, omdat hij behoefte heeft aan, en ik citeer, ouderwetsche gezelligheid. En dan spreekt hij, alsof het niet allemaal al erg genoeg is, de -sch heel nadrukkelijk uit. Ongelofelijk. Ik heb hem al miljoenmiljard keer verteld dat je dat met een doodnormale -s uitspreekt. Maar anders is het zo zielig voor de -ch, zegt ie dan. Blijkbaar is hij toch in staat tot mededogen.
Hij gaat zelfs zo ver dat hij zijn naam heeft veranderd. Hij heet nu Verlanglijscht. Probeer dat maar eens uit te spreken. En denk niet dat hij een grapje maakt, Tjielp, niks daarvan. Hij luistert niet meer naar iets anders.
Anyway. Ik schreef je vanwege Eiland. De eerste dagen gingen goed. Er was zon, er was zee en er was de relatieve stilte die samenhangt met Verlanglijscht natuurlijk. Maar toen begon Eiland ineens te praten. Ik weet nog steeds niet waarom. Sjonge, ik schrok me een hoedje. Zijn stem was zo hoog dat mijn oren al na drie zinnen begonnen te fluiten. Daar kan hij niets aan doen natuurlijk. Het waren meer de onderwerpen die het ´m deden. Snotmiljaar. De hele dag hoorde ik niets anders dan: Koekoek? Besta ik wel? Wat is bestaan eigenlijk? Hoe weet ik nou zelf dat ik er echt ben? Ben ik er omdat ik dat denk of denk ik alleen dat ik er ben? Wat denk jij?
Ik heb alles geprobeerd om Eiland er van te overtuigen dat hij echt bestaat. Alles. Eerst door te praten, te vragen, te luisteren en toen dat niet hielp, werd ik boos op hem. Daar raakte hij nog meer van streek van, waardoor hij alle chocoladehagelslag opat, en toen dacht ik dat het een goed idee was om samen met Verlanglijscht zo hard als we konden op en neer te springen, zodat Eiland kon zien dat hij, en hij alleen, de bodem onder onze voeten was en daarom wel móest bestaan.
Nou ja, en toen is hij dus gezonken. Ik heb nog gekeken of ik hem kon vinden, maar hij was echt weg. En er waren haaien. Wat een schoelje is dat! Je cape of je leven, riepen ze, terwijl Verlanglijscht en ik net op ons vlot van lege hagelslagpakken aan het klimmen waren. Dat je niet denkt dat we ongeschonden uit de strijd zijn gekomen, Tjielp!
Dus. Dan weet je weer hoe het zit allemaal. Ga ik nu even een nieuwe cape breien, als je het niet erg vindt.
Doei!
Koekoek
Nou, waar zal ik eens beginnen? Er is zo veel gebeurd sinds mijn laatste brief. Slecht nieuws eerst. Eiland is niet meer. Nee. Dat is niet leuk. Maar ik moet eerlijk zeggen dat Eiland zelf ook niet zo heel leuk was. Ik weet niet wat het is, maar ik schijn zeurpieten aan te trekken.
O trouwens, nu we het toch over zeurpieten hebben, wist je dat Verlanglijst van dieet veranderd is? Zit je met 254 pakken pure hagelslag op een onderduikadres, wil meneer ineens toch liever vissticks met chipolatapudding na, omdat hij behoefte heeft aan, en ik citeer, ouderwetsche gezelligheid. En dan spreekt hij, alsof het niet allemaal al erg genoeg is, de -sch heel nadrukkelijk uit. Ongelofelijk. Ik heb hem al miljoenmiljard keer verteld dat je dat met een doodnormale -s uitspreekt. Maar anders is het zo zielig voor de -ch, zegt ie dan. Blijkbaar is hij toch in staat tot mededogen.
Hij gaat zelfs zo ver dat hij zijn naam heeft veranderd. Hij heet nu Verlanglijscht. Probeer dat maar eens uit te spreken. En denk niet dat hij een grapje maakt, Tjielp, niks daarvan. Hij luistert niet meer naar iets anders.
Anyway. Ik schreef je vanwege Eiland. De eerste dagen gingen goed. Er was zon, er was zee en er was de relatieve stilte die samenhangt met Verlanglijscht natuurlijk. Maar toen begon Eiland ineens te praten. Ik weet nog steeds niet waarom. Sjonge, ik schrok me een hoedje. Zijn stem was zo hoog dat mijn oren al na drie zinnen begonnen te fluiten. Daar kan hij niets aan doen natuurlijk. Het waren meer de onderwerpen die het ´m deden. Snotmiljaar. De hele dag hoorde ik niets anders dan: Koekoek? Besta ik wel? Wat is bestaan eigenlijk? Hoe weet ik nou zelf dat ik er echt ben? Ben ik er omdat ik dat denk of denk ik alleen dat ik er ben? Wat denk jij?
Ik heb alles geprobeerd om Eiland er van te overtuigen dat hij echt bestaat. Alles. Eerst door te praten, te vragen, te luisteren en toen dat niet hielp, werd ik boos op hem. Daar raakte hij nog meer van streek van, waardoor hij alle chocoladehagelslag opat, en toen dacht ik dat het een goed idee was om samen met Verlanglijscht zo hard als we konden op en neer te springen, zodat Eiland kon zien dat hij, en hij alleen, de bodem onder onze voeten was en daarom wel móest bestaan.
Nou ja, en toen is hij dus gezonken. Ik heb nog gekeken of ik hem kon vinden, maar hij was echt weg. En er waren haaien. Wat een schoelje is dat! Je cape of je leven, riepen ze, terwijl Verlanglijscht en ik net op ons vlot van lege hagelslagpakken aan het klimmen waren. Dat je niet denkt dat we ongeschonden uit de strijd zijn gekomen, Tjielp!
Dus. Dan weet je weer hoe het zit allemaal. Ga ik nu even een nieuwe cape breien, als je het niet erg vindt.
Doei!
Koekoek
woensdag 5 december 2012
Dag Eiland (#158),
Koekoek heeft me dringend verzocht geen brieven aan hem te sturen, omdat dat onderduiktechnisch gezien niet zo handig is, maar hij heeft níet gezegd dat ik geen contact met jou mag zoeken!
We hebben elkaar nog niet ontmoet, maar ik heb veelbelovende verhalen over je gehoord. Gaat alles volgens plan daar? Is er wel voldoende hagelslag of zal ik nog wat sturen?
Ik schrijf je, omdat ik je wil vragen alsjeblieft goed op Koekoek te letten. Het is niet dat hij dat zelf niet kan, maar er is maar één zoals hij en ik mis hem een beetje.
Hij is het niet gewend om niets te doen te hebben en heel lang alleen te zijn, dus misschien is het goed als je af en toe eens wat met hem praat. Een beetje filosoferen, zodat zijn hersenpan niet op tilt slaat. Daar word ie namelijk nogal wrokkig en zwartgallig van. Daarmee vergeleken zijn de kuren van Verlanglijst een zoete zegen, dus het is verstandig dit te allen tijde te vermijden.
Zoals je wel gemerkt zult hebben, is Koekoek dol op avonturen beleven en plannen maken en uitvoeren, Maar hij houdt ook van onpeilbare diepte, de horizon en wolken. Ik vermoed dat jullie op dat vlak veel met elkaar gemeen hebben en elkaar heel wat zouden kunnen leren.
O! En lol maken natuurlijk. Ik ken niemand die zo veel moppen kent over de horizon als Koekoek. Je kan hem geen groter plezier doen dan heel hard om ze te lachen. Ik weet zeker dat hij dolgraag eens een eiland zou zien schuddebuiken.
Dankjewel alvast!
En doe de groetjes aan Koekoek, maar wel pas wanneer hij diep in slaap is.
Tjielp
ps. Dit is een geheime brief natuurlijk. Dat snap je zeker wel, hè Eiland? Eet 'm maar meteen op als je klaar bent met lezen. Op een bedje van zeewier. Dat zal wel smaken, dacht ik zo.
We hebben elkaar nog niet ontmoet, maar ik heb veelbelovende verhalen over je gehoord. Gaat alles volgens plan daar? Is er wel voldoende hagelslag of zal ik nog wat sturen?
Ik schrijf je, omdat ik je wil vragen alsjeblieft goed op Koekoek te letten. Het is niet dat hij dat zelf niet kan, maar er is maar één zoals hij en ik mis hem een beetje.
Hij is het niet gewend om niets te doen te hebben en heel lang alleen te zijn, dus misschien is het goed als je af en toe eens wat met hem praat. Een beetje filosoferen, zodat zijn hersenpan niet op tilt slaat. Daar word ie namelijk nogal wrokkig en zwartgallig van. Daarmee vergeleken zijn de kuren van Verlanglijst een zoete zegen, dus het is verstandig dit te allen tijde te vermijden.
Zoals je wel gemerkt zult hebben, is Koekoek dol op avonturen beleven en plannen maken en uitvoeren, Maar hij houdt ook van onpeilbare diepte, de horizon en wolken. Ik vermoed dat jullie op dat vlak veel met elkaar gemeen hebben en elkaar heel wat zouden kunnen leren.
O! En lol maken natuurlijk. Ik ken niemand die zo veel moppen kent over de horizon als Koekoek. Je kan hem geen groter plezier doen dan heel hard om ze te lachen. Ik weet zeker dat hij dolgraag eens een eiland zou zien schuddebuiken.
Dankjewel alvast!
En doe de groetjes aan Koekoek, maar wel pas wanneer hij diep in slaap is.
Tjielp
ps. Dit is een geheime brief natuurlijk. Dat snap je zeker wel, hè Eiland? Eet 'm maar meteen op als je klaar bent met lezen. Op een bedje van zeewier. Dat zal wel smaken, dacht ik zo.
donderdag 22 november 2012
Pssst Tjielp (#145),
ik weet niet of er iemand in de buurt is, maar misschien is het beter om deze brief in je eentje te lezen. Helemaal alleen, bedoel ik dan, dus zelfs zonder meneer Tjielp. Je weet tenslotte maar nooit hoe de dingen lopen.
Okee, ben je er klaar voor? Ja?
Ik heb een eiland voor je gevonden! Voor je eerste wens, weet je nog! Tadaaaa!
Het lag zomaar ergens te slingeren en het was verder van niemand, dus heb ik het voor je meegenomen. Het is een knapperd, kan ik je alvast verklappen. Ik weet dat je nu nog geen tijd hebt voor vakantie, dus ik zal ´m goed voor je bewaren op een geheime plek met een beetje zon en genoeg water, zodat ie niet verpietert enzo, want dat zou verschrikkelijk zonde zijn. Je hoort te zijner tijd wel waar dat is. Nu is het het beste als je zo min mogelijk concrete informatie hebt. Niet dat we iets verkeerd hebben gedaan natuurlijk! Gewoon. Voor de zekerheid. Vertrouw me maar. Ik weet waar ik het over heb.
Nou. Genoeg administratieve zaken. Hoe vind je het? Had je zeker niet verwacht, hè? Ha! Wat ben ik toch een toffe peer. Ongelofelijk. Al zeg ik het zelf. Maar ik weet heus wel dat jij dat ook vindt hoor, Tjielp. Toch? Jawel!
Tot later!
Koekoek
ps. Het is waarschijnlijk het beste om deze brief meteen te vernietigen nadat je 'm gelezen hebt. En schrijf ook voorlopig niet terug. Ik neem wel weer contact met je op als de kust veilig is. En maak je geen zorgen. Verlanglijst en ik zijn onvindbaar, laat dat maar aan mij over. We hebben zo veel hagelslag meegenomen dat we wel een jaar of drie kunnen wegblijven. Mocht dat nodig zijn. Ik verwacht van niet. Ik denk niet dat ik het überhaupt zo lang uithoud met Verlanglijst. Wist je dat ik elke ochtend moet luisteren naar ellenlange verhalen over wat hij allemaal gedroomd heeft en ik moet nog opletten ook, want op het eind verwacht hij dat ik er een interpretatie op los laat en hij houdt niet op met zeuren totdat hij er één heeft gehoord waar hij van gaat glimmen. Afschuwelijk. Maar goed. Ik doe het allemaal voor jou.
Dus.
pps. Tabee!
Okee, ben je er klaar voor? Ja?
Ik heb een eiland voor je gevonden! Voor je eerste wens, weet je nog! Tadaaaa!
Het lag zomaar ergens te slingeren en het was verder van niemand, dus heb ik het voor je meegenomen. Het is een knapperd, kan ik je alvast verklappen. Ik weet dat je nu nog geen tijd hebt voor vakantie, dus ik zal ´m goed voor je bewaren op een geheime plek met een beetje zon en genoeg water, zodat ie niet verpietert enzo, want dat zou verschrikkelijk zonde zijn. Je hoort te zijner tijd wel waar dat is. Nu is het het beste als je zo min mogelijk concrete informatie hebt. Niet dat we iets verkeerd hebben gedaan natuurlijk! Gewoon. Voor de zekerheid. Vertrouw me maar. Ik weet waar ik het over heb.
Nou. Genoeg administratieve zaken. Hoe vind je het? Had je zeker niet verwacht, hè? Ha! Wat ben ik toch een toffe peer. Ongelofelijk. Al zeg ik het zelf. Maar ik weet heus wel dat jij dat ook vindt hoor, Tjielp. Toch? Jawel!
Tot later!
Koekoek
ps. Het is waarschijnlijk het beste om deze brief meteen te vernietigen nadat je 'm gelezen hebt. En schrijf ook voorlopig niet terug. Ik neem wel weer contact met je op als de kust veilig is. En maak je geen zorgen. Verlanglijst en ik zijn onvindbaar, laat dat maar aan mij over. We hebben zo veel hagelslag meegenomen dat we wel een jaar of drie kunnen wegblijven. Mocht dat nodig zijn. Ik verwacht van niet. Ik denk niet dat ik het überhaupt zo lang uithoud met Verlanglijst. Wist je dat ik elke ochtend moet luisteren naar ellenlange verhalen over wat hij allemaal gedroomd heeft en ik moet nog opletten ook, want op het eind verwacht hij dat ik er een interpretatie op los laat en hij houdt niet op met zeuren totdat hij er één heeft gehoord waar hij van gaat glimmen. Afschuwelijk. Maar goed. Ik doe het allemaal voor jou.
Dus.
pps. Tabee!
Abonneren op:
Posts (Atom)