hoi zee, zei ik
sjjj sjjj, lispelde de zee
ik trok mijn wrozelig gezicht aan - nieuw!
en liet het zien aan de horizon - niets!
bijziend, mompelde het strand,
de verte kan zichzelf niet zien en
haar oneindige verdriet kabbelt zachtjes om jouw tenen
sjjj
Tjielp
....... don´t worry, nothing is under control .......
Posts tonen met het label horizon. Alle posts tonen
Posts tonen met het label horizon. Alle posts tonen
zaterdag 25 mei 2013
vrijdag 24 mei 2013
dinsdag 14 mei 2013
Hoi Wandelgangen (#318),
zal ik jullie eens wat verklappen? Het spookt hier. In de Brievenfabriek, bedoel ik.
's Ochtends als ik wakker word en aan mijn bureau ga zitten, liggen de dingen anders dan ik ze de vorige dag heb achtergelaten. Heel vreemd. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar ik weet dat het zo is.
Vandaag bijvoorbeeld was er ineens een einde in zicht. Recht voor mijn neus. Pomtiedom, zei die. Nou ja! Die was er eerst niet, echt niet, en hij zat zeker niet te neuriën!
En nog iets, voor het geval jullie me niet geloven: mijn zorgen. Die lagen eerst in hoge stapels om me heen. Zo´n beetje verstrikt in allerlei brieven. Maar tegenwoordig zie ik ze alleen nog in de verte. Geen idee hoe ze daar nou zo plotseling gekomen zijn. Ze zwaaien zelfs naar me, dat deden ze vroeger nooit!
Om eerlijk te zijn was er eerst helemaal geen verte om naar te turen, Wandelgangen, ik heb er tenminste nog nooit één voorbij zien wandelen. Of misschien was het een heel kleintje. Dat zou kunnen. Eentje die niet met zijn hoofd boven de stapels uit kwam. Een vertje.
Goh.
Kleine vertjes worden groot.
En ze kunnen dansen. Wisten jullie dat? Erg aanstekelijk zelfs, een beetje nukkig en geloken, zoiets. Ik kan het niet uitleggen. Zulke zaken moet je eigenlijk met eigen ogen zien.
Tjielp
's Ochtends als ik wakker word en aan mijn bureau ga zitten, liggen de dingen anders dan ik ze de vorige dag heb achtergelaten. Heel vreemd. Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar ik weet dat het zo is.
Vandaag bijvoorbeeld was er ineens een einde in zicht. Recht voor mijn neus. Pomtiedom, zei die. Nou ja! Die was er eerst niet, echt niet, en hij zat zeker niet te neuriën!
En nog iets, voor het geval jullie me niet geloven: mijn zorgen. Die lagen eerst in hoge stapels om me heen. Zo´n beetje verstrikt in allerlei brieven. Maar tegenwoordig zie ik ze alleen nog in de verte. Geen idee hoe ze daar nou zo plotseling gekomen zijn. Ze zwaaien zelfs naar me, dat deden ze vroeger nooit!
Om eerlijk te zijn was er eerst helemaal geen verte om naar te turen, Wandelgangen, ik heb er tenminste nog nooit één voorbij zien wandelen. Of misschien was het een heel kleintje. Dat zou kunnen. Eentje die niet met zijn hoofd boven de stapels uit kwam. Een vertje.
Goh.
Kleine vertjes worden groot.
En ze kunnen dansen. Wisten jullie dat? Erg aanstekelijk zelfs, een beetje nukkig en geloken, zoiets. Ik kan het niet uitleggen. Zulke zaken moet je eigenlijk met eigen ogen zien.
Tjielp
maandag 4 maart 2013
Best Gewag (#247),
vandaag vloog ik door de wolken. Daar haal ik mijn neus niet voor op.
Beneden zag ik bergen, blauw van de kou. En een zee die zich door niemand liet verrassen.
Ik zei er niks van.
Ik glimlachte niet. Ik zwaaide nergens naar. Ook niet naar de maan die maar niet naar huis wilde. Of de horizon die wel van stoepkrijt leek.
Zo was ik de enige die wist dat ik bewogen was.
Tjielp
Beneden zag ik bergen, blauw van de kou. En een zee die zich door niemand liet verrassen.
Ik zei er niks van.
Ik glimlachte niet. Ik zwaaide nergens naar. Ook niet naar de maan die maar niet naar huis wilde. Of de horizon die wel van stoepkrijt leek.
Zo was ik de enige die wist dat ik bewogen was.
Tjielp
zondag 24 februari 2013
Hoi Poosje (#239),
weet je waar ik zin in heb?
In zomaar ergens heen wandelen met z´n twee en dat er, aan het eind ervan, een bankje staat met daarboven precies genoeg zonnestralen om vier wangen te verwarmen en een verte om naar te turen, het liefst iets met golfjes.
En dat we dan gaan zitten en niets zeggen en ik mijn hoofd op jouw schouder leg: niet zó dat ik me de hele tijd afvraag of mijn hoofd niet te groot is of dat jouw schouder te veel hoeken heeft, maar zó dat ik vergeet dat ik een hoofd heb en jij een schouder. En als we stil genoeg zijn en blijven staren zonder dat we willen zien wat we denken te moeten zien, worden onze gedachten maanreizigers.
En omdat zij dwarrelen,
dwarrelen
wij.
E n d a a r n a , a l s o n z e l i c h t e
v o e t e n e n o n z e
l u c h t i g e h a r t e n
m e t e e n
plof
weer op de aarde zijn geland, halen we een ijsje.
Toe!
Tjielp
In zomaar ergens heen wandelen met z´n twee en dat er, aan het eind ervan, een bankje staat met daarboven precies genoeg zonnestralen om vier wangen te verwarmen en een verte om naar te turen, het liefst iets met golfjes.
En dat we dan gaan zitten en niets zeggen en ik mijn hoofd op jouw schouder leg: niet zó dat ik me de hele tijd afvraag of mijn hoofd niet te groot is of dat jouw schouder te veel hoeken heeft, maar zó dat ik vergeet dat ik een hoofd heb en jij een schouder. En als we stil genoeg zijn en blijven staren zonder dat we willen zien wat we denken te moeten zien, worden onze gedachten maanreizigers.
En omdat zij dwarrelen,
dwarrelen
wij.
E n d a a r n a , a l s o n z e l i c h t e
v o e t e n e n o n z e
l u c h t i g e h a r t e n
m e t e e n
plof
weer op de aarde zijn geland, halen we een ijsje.
Toe!
Tjielp
zondag 13 januari 2013
donderdag 27 december 2012
Hoi Verte (#180),
nou is het jaar bijna voorbij en ben ik nog steeds niet bij je op visite geweest. En eerlijk gezegd weet ik ook niet of ik je kan beloven om je in het nieuwe jaar met een bezoekje te vereren.
Ik ben namelijk sinds kort anders gaan denken over plannen, beloftes, voornemens en al dat soort zaken. Ik geloof dat ik ze niet zo goed vind werken. Tot nu toe hebben ze me in ieder geval nog niet bij jou gebracht.
Ik heb vandaag zelfs besloten eens een tijdje niets vooruit te willen. Ik hou er mee op te bedenken dat ik jou straks, wanneer ik de tijd geschikter acht, graag wil zien en dat ik die wens dan veilig in een laatje tussen mijn hersenkronkels opgeborgen hou tot dat moment is aangebroken. Ver weg in mijn hoofd van bewaring.
Willen verandert in moeten als je het te lang vasthoudt. En als dat eenmaal gebeurd is, kun je er niets meer aan doen. Moeten is onwrikbaar. Volgens mij werkt het veel beter om elke dag opnieuw om je heen te kijken en te zien wat er vandaag allemaal te willen is.
En als ik dan iedere dag doe wat ik op dat moment wil, dan kan het niet anders dan dat ik een keer ineens zomaar op je stoep sta. Of je er vervolgens bent, is weer een andere vraag. Misschien ging jij intussen precies de andere kant op.
Spannend hè, Verte!
Groet van Tjielp
ps. Dit is geen voornemen.
Ik ben namelijk sinds kort anders gaan denken over plannen, beloftes, voornemens en al dat soort zaken. Ik geloof dat ik ze niet zo goed vind werken. Tot nu toe hebben ze me in ieder geval nog niet bij jou gebracht.
Ik heb vandaag zelfs besloten eens een tijdje niets vooruit te willen. Ik hou er mee op te bedenken dat ik jou straks, wanneer ik de tijd geschikter acht, graag wil zien en dat ik die wens dan veilig in een laatje tussen mijn hersenkronkels opgeborgen hou tot dat moment is aangebroken. Ver weg in mijn hoofd van bewaring.
Willen verandert in moeten als je het te lang vasthoudt. En als dat eenmaal gebeurd is, kun je er niets meer aan doen. Moeten is onwrikbaar. Volgens mij werkt het veel beter om elke dag opnieuw om je heen te kijken en te zien wat er vandaag allemaal te willen is.
En als ik dan iedere dag doe wat ik op dat moment wil, dan kan het niet anders dan dat ik een keer ineens zomaar op je stoep sta. Of je er vervolgens bent, is weer een andere vraag. Misschien ging jij intussen precies de andere kant op.
Spannend hè, Verte!
Groet van Tjielp
ps. Dit is geen voornemen.
woensdag 5 december 2012
Dag Eiland (#158),
Koekoek heeft me dringend verzocht geen brieven aan hem te sturen, omdat dat onderduiktechnisch gezien niet zo handig is, maar hij heeft níet gezegd dat ik geen contact met jou mag zoeken!
We hebben elkaar nog niet ontmoet, maar ik heb veelbelovende verhalen over je gehoord. Gaat alles volgens plan daar? Is er wel voldoende hagelslag of zal ik nog wat sturen?
Ik schrijf je, omdat ik je wil vragen alsjeblieft goed op Koekoek te letten. Het is niet dat hij dat zelf niet kan, maar er is maar één zoals hij en ik mis hem een beetje.
Hij is het niet gewend om niets te doen te hebben en heel lang alleen te zijn, dus misschien is het goed als je af en toe eens wat met hem praat. Een beetje filosoferen, zodat zijn hersenpan niet op tilt slaat. Daar word ie namelijk nogal wrokkig en zwartgallig van. Daarmee vergeleken zijn de kuren van Verlanglijst een zoete zegen, dus het is verstandig dit te allen tijde te vermijden.
Zoals je wel gemerkt zult hebben, is Koekoek dol op avonturen beleven en plannen maken en uitvoeren, Maar hij houdt ook van onpeilbare diepte, de horizon en wolken. Ik vermoed dat jullie op dat vlak veel met elkaar gemeen hebben en elkaar heel wat zouden kunnen leren.
O! En lol maken natuurlijk. Ik ken niemand die zo veel moppen kent over de horizon als Koekoek. Je kan hem geen groter plezier doen dan heel hard om ze te lachen. Ik weet zeker dat hij dolgraag eens een eiland zou zien schuddebuiken.
Dankjewel alvast!
En doe de groetjes aan Koekoek, maar wel pas wanneer hij diep in slaap is.
Tjielp
ps. Dit is een geheime brief natuurlijk. Dat snap je zeker wel, hè Eiland? Eet 'm maar meteen op als je klaar bent met lezen. Op een bedje van zeewier. Dat zal wel smaken, dacht ik zo.
We hebben elkaar nog niet ontmoet, maar ik heb veelbelovende verhalen over je gehoord. Gaat alles volgens plan daar? Is er wel voldoende hagelslag of zal ik nog wat sturen?
Ik schrijf je, omdat ik je wil vragen alsjeblieft goed op Koekoek te letten. Het is niet dat hij dat zelf niet kan, maar er is maar één zoals hij en ik mis hem een beetje.
Hij is het niet gewend om niets te doen te hebben en heel lang alleen te zijn, dus misschien is het goed als je af en toe eens wat met hem praat. Een beetje filosoferen, zodat zijn hersenpan niet op tilt slaat. Daar word ie namelijk nogal wrokkig en zwartgallig van. Daarmee vergeleken zijn de kuren van Verlanglijst een zoete zegen, dus het is verstandig dit te allen tijde te vermijden.
Zoals je wel gemerkt zult hebben, is Koekoek dol op avonturen beleven en plannen maken en uitvoeren, Maar hij houdt ook van onpeilbare diepte, de horizon en wolken. Ik vermoed dat jullie op dat vlak veel met elkaar gemeen hebben en elkaar heel wat zouden kunnen leren.
O! En lol maken natuurlijk. Ik ken niemand die zo veel moppen kent over de horizon als Koekoek. Je kan hem geen groter plezier doen dan heel hard om ze te lachen. Ik weet zeker dat hij dolgraag eens een eiland zou zien schuddebuiken.
Dankjewel alvast!
En doe de groetjes aan Koekoek, maar wel pas wanneer hij diep in slaap is.
Tjielp
ps. Dit is een geheime brief natuurlijk. Dat snap je zeker wel, hè Eiland? Eet 'm maar meteen op als je klaar bent met lezen. Op een bedje van zeewier. Dat zal wel smaken, dacht ik zo.
maandag 12 november 2012
Dag Ritselen (#135),
je hoort bij de zachte dingen van de wereld. Als ik naar je luister, zingen mijn gedachten na een tijdje jouw liedje met je mee. Dan denk ik aan voorbij en aan turen. Aan verdriet en dat ik niet meer wil vergeten waar dat precies goed voor is.
Kriebelen, wolkenluchten, ellebogen, smurfensnot (aan wie dat ooit verzonnen heeft en of het nog bestaat).
Aan wat er zou gebeuren als ik niet meer bang zou zijn.
En aan dat innen niet bij uiten hoort, maar buiten wel bij binnen.
Tjielp
Kriebelen, wolkenluchten, ellebogen, smurfensnot (aan wie dat ooit verzonnen heeft en of het nog bestaat).
Aan wat er zou gebeuren als ik niet meer bang zou zijn.
En aan dat innen niet bij uiten hoort, maar buiten wel bij binnen.
Tjielp
zondag 21 oktober 2012
maandag 17 september 2012
Lieve Tjielp (#79),
Heb lief.
Houd moed.
Maak lol.
Wees geduldig.
Geef betekenis.
Maak vrienden.
Zeg ja tegen het onverwachte.
Zeg nee tegen bosbessenmuffins.
Voel je vrij.
Geniet van de zon.
Lach veel.
En om jezelf.
Wees opmerkzaam.
Doe dansjes.
Kijk met allebei je ogen.
Luister langzaam.
Durf.
Zing liedjes op de fiets.
En onder de douche.
Slaap zacht.
Wees goed.
En gelukkig.
Groei.
Doe.
Droom.
Eet appels.
Ga vaker naar zee.
Geef aandacht.
Haast je niet.
Wees eerlijk.
Twijfel niet.
Onthoud alleen het goede.
En het wonderschone.
Vergeet de horizon niet.
Groet vreemdelingen.
Wees open.
Blijf leren.
En spelen.
Vier feestjes.
Laat waaien.
Hou van je geheimen.
Klim eens in een boom.
Gil elk jaar minstens één keer zo hard als je kunt.
Wees wie je bent.
Zeg altijd dag voordat je gaat.
Alles komt goed.
Dag.
♥
Groet van de Dingen
Houd moed.
Maak lol.
Wees geduldig.
Geef betekenis.
Maak vrienden.
Zeg ja tegen het onverwachte.
Zeg nee tegen bosbessenmuffins.
Voel je vrij.
Geniet van de zon.
Lach veel.
En om jezelf.
Wees opmerkzaam.
Doe dansjes.
Kijk met allebei je ogen.
Luister langzaam.
Durf.
Zing liedjes op de fiets.
En onder de douche.
Slaap zacht.
Wees goed.
En gelukkig.
Groei.
Doe.
Droom.
Eet appels.
Ga vaker naar zee.
Geef aandacht.
Haast je niet.
Wees eerlijk.
Twijfel niet.
Onthoud alleen het goede.
En het wonderschone.
Vergeet de horizon niet.
Groet vreemdelingen.
Wees open.
Blijf leren.
En spelen.
Vier feestjes.
Laat waaien.
Hou van je geheimen.
Klim eens in een boom.
Gil elk jaar minstens één keer zo hard als je kunt.
Wees wie je bent.
Zeg altijd dag voordat je gaat.
Alles komt goed.
Dag.
♥
Groet van de Dingen
donderdag 16 augustus 2012
Lieve Walvis (#47),
o wat had ik je graag willen zien! Jij staat op mijn verlanglijst! Nou ja, niet jijzelf, maar dat ik jou zie daarginds in de verte.
Maar ik was hier.
Mijn wensen kabbelen een beetje in mijn hoofd, zoals de zee schommelt om jou heen. En er maakt er geen één zulke mooie sprongetjes als jij dat kunt. Ik denk dat ze in slaap zijn gevallen door al dat heen-en-weer-gedein. En ikzelf ook een beetje. Want nu jij zo dichtbij was, bedacht ik me opeens dat de kans om jou per ongeluk te zien heel klein is als je in je huis en in je hoofd je wensen zit te wiegen. Met mijn ene voet in het zand, de ander op een kwal en met als horizon de zee, ben je al een stukje dichterbij. Ik, bedoel ik. Jij was immers dichterbij dan ooit.
Tjielp
Maar ik was hier.
Mijn wensen kabbelen een beetje in mijn hoofd, zoals de zee schommelt om jou heen. En er maakt er geen één zulke mooie sprongetjes als jij dat kunt. Ik denk dat ze in slaap zijn gevallen door al dat heen-en-weer-gedein. En ikzelf ook een beetje. Want nu jij zo dichtbij was, bedacht ik me opeens dat de kans om jou per ongeluk te zien heel klein is als je in je huis en in je hoofd je wensen zit te wiegen. Met mijn ene voet in het zand, de ander op een kwal en met als horizon de zee, ben je al een stukje dichterbij. Ik, bedoel ik. Jij was immers dichterbij dan ooit.
Tjielp
maandag 30 juli 2012
Abonneren op:
Posts (Atom)