#342

#341

Dag Praatje (#340),

ergens op de wereld staat een onooglijk kantoortje vol met keurige dametjes die de wonderen van de dag beheren. Typen, controleren, archiveren, corrigeren.
Ze werken onafgebroken, zonder te neuriën . Hun gezicht is verlaten door hun glimlach, maar dat deert hen niet.
Binnenin zijn zij veel groter dan je van de buitenkant kunt zien. Daar woont, niet verder vertellen, het glunderen van de hemel.
Wonder
wel
waar. 



Tjielp

#339

Best Blozen (338),

ik las eens een keer dat wanneer je je op je gemak voelt met je ongemak, je de hele wereld aan kan. Wat een goeie zeg! Ik wou dat ik het zelf bedacht had. Heb je dat nooit? Zo wou ik vroeger een troetelbeer zijn en daarna de uitvinder van soep en toen die van de allerbeste dierenverhalen van het heelal.
Maar als ik dat allemaal geworden was, had ik jou natuurlijk nooit een brief kunnen schrijven. Dan had ik de hele dag boven een pan regenboogsoep roerige verhaaltjes van lettervermicelli staan declameren. Misschien wist ik dan niet eens dat je bestond! Nou ja zeg!
Maar goed, waar was ik? O ja, ik schreef jou een brief. Hallo Blozen, hoe is het? Ik vroeg me af of je zin hebt om vrienden te worden. Zelf vind ik het een heel goed idee. En ik heb het nog bedacht ook.
Wat denk je er van? Waarom niet, toch? Er hoeft niet eens iets te veranderen. Alleen het weten is genoeg.


Tjielp

#337

Saluut Koekoek (#336),

oef, ik zie net dat ik je schabouwelijk lang niet heb geschreven. Sorry hoor, ik ben een schandelijk luie epistelier, dat blijkt maar weer. Nou moet ik zeggen dat ik ook heus wel wat te doen heb natuurlijk. Elke dag een brief schrijven is niet niks. Sjonge! Dat kun je je misschien niet voorstellen Koekoek, maar schrijven gaat niet zonder verschrikkelijk te lijden. En lijden kost nou eenmaal ontzettend veel tijd, dat weet iedereen.
Wel heb ik al je brieven met stijgende bewondering gelezen en dat wil wat zeggen, want daar hou ik niet eens van. Je bent een heuse held, Koekoek, ik ben trots op je.
Hoe ging het verder met het huisjemeteentuineneenboomerin? Is Verlanglijscht inmiddels uitgemonkeld of wat? Als hij nog steeds zit te zeuren over dat er te weinig van hem overblijft nu al die wensen aan de lopende band vervuld worden, dan moet je het maar zeggen. Verzin ik er gewoon een paar nieuwe bij.
Over Verlanglijscht gesproken: meneer Tjielp en ik hebben vandaag ge-guerillagardened of hoe zeg je zoiets? Wij kochten bloemetjes, togen naar een vergeten landje om de hoek, plantten daar, zonder aan iemand te vragen of het mocht, zo hup onze wildgroei in het gras, deden een pirouette tussendoor en voelden ons ongehoord rebels.
Kijk, zo zag het er uit:

Daarna struinden we door de boterbloemen, tuurden naar wat bootjes, de golven, de verte, de grond en dachten heel even aan alles wat lief was en voorbij.



Tjielp


ps. Wil je tegen Berwtje zeggen dat, ook al is er zo nu en dan wel eens een einde in zicht en lijkt soms plotseling alles op te houden met bestaan, er altijd en overal Berwtjes zullen zijn? Niet vergeten, hoor!