het zit er al weer op voor dit jaar. Man, wat gaat dat snel. Er gebeurde een heleboel. En ook een hele hoop niet natuurlijk. Dat heb je wel eens.
Ik overnachtte niet in een herberg.
Ik zong geen enkel liedje achterstevoren.
Ik at niet met stokjes.
Ik deed niet één handstand.
Ik werd geen tornadojager.
Ik ging niet naar de woestijn.
Ik had geen visioen.
Ik kocht geen stippeltjesbloes.
Ik las geen enkel boek over het ontstaan van alles.
En ook niet over de flamingo.
Ik zag niemand met twee neuzen.
Danste geen chachacha.
Schreef geen brief aan heisa.
Verkocht niemand een oplawaai.
Klom niet in de perelaar.
Deed geen uitvinding.
Groef geen kuil.
Hield me niet aan mijn voornemen me niets voor te nemen.
En nam geen kuierlatten.
Het zal mij benieuwen wat ik volgend jaar allemaal niet mee ga maken.
Tot dan!
Tjielp
....... don´t worry, nothing is under control .......
donderdag 31 januari 2013
woensdag 30 januari 2013
Hoi Dankjewel (#214),
voor de lichtjes in de regendruppels aan de waslijn,
de knoppen in de bomen,
voor mijn oren die vogelliedjes horen,
voor dromen in de nacht,
voor verwondering,
en wakker worden,
voor het uitzicht van mijn ogen,
alle wolken van de wereld
en het liefst van al:
de
zon
schijnt
een
kriebel
in
mijn
buik.
Tjielp
de knoppen in de bomen,
voor mijn oren die vogelliedjes horen,
voor dromen in de nacht,
voor verwondering,
en wakker worden,
voor het uitzicht van mijn ogen,
alle wolken van de wereld
en het liefst van al:
de
zon
schijnt
een
kriebel
in
mijn
buik.
Tjielp
dinsdag 29 januari 2013
maandag 28 januari 2013
Oja T. (#212),
in alle consternatie vergeet ik je bijna te vertellen dat Berwtje en ik een taart hebben gemaakt. Misschien word je daar wat vrolijker van.
Ondanks dat Verlanglijscht geblesseerd en voor onbepaalde tijd niet beschikbaar is, ga ik onverdroten door met de wensen te vervullen die ik me zo uit het blote hoofd nog weet te herinneren. Zo! Niet in de laatste plaats omdat ik op die manier zo snel mogelijk van hem af ben natuurlijk.
Tadaaaaaa!
Zelfs Verlanglijscht werd er even stil van.
Al snel bleek dat dat kwam omdat hij aan het uitdokteren was hoe hij die taart zo gewiekst mogelijk achterover kon drukken om hem in zijn eentje te verslinden, want na een paar tellen van verwoed gegluur, griste hij de taart van de tafel en stak hem in één keer in zijn mond, terwijl hij ons zeer vervaarlijke blikken toewierp.
Maar goed. Er was dus een heuse taart.
En er is wederom een wens minder.
Hatsjiekidee!
K.
Ondanks dat Verlanglijscht geblesseerd en voor onbepaalde tijd niet beschikbaar is, ga ik onverdroten door met de wensen te vervullen die ik me zo uit het blote hoofd nog weet te herinneren. Zo! Niet in de laatste plaats omdat ik op die manier zo snel mogelijk van hem af ben natuurlijk.
Tadaaaaaa!
Zelfs Verlanglijscht werd er even stil van.
Al snel bleek dat dat kwam omdat hij aan het uitdokteren was hoe hij die taart zo gewiekst mogelijk achterover kon drukken om hem in zijn eentje te verslinden, want na een paar tellen van verwoed gegluur, griste hij de taart van de tafel en stak hem in één keer in zijn mond, terwijl hij ons zeer vervaarlijke blikken toewierp.
Maar goed. Er was dus een heuse taart.
En er is wederom een wens minder.
Hatsjiekidee!
K.
zondag 27 januari 2013
zaterdag 26 januari 2013
Nondeknetter Tjielp! (#210)
Gaat het wel? Ik hoorde van Karma dat je een beetje zwartgallig over hoeden aan het kletsen bent tegenwoordig. Hij maakt zich zorgen. Niet in de laatste plaats omdat je hem van de week een brief hebt gestuurd waarin je hem van van allerlei dubieuze zaken beschuldigt. Ik heb de brief gelezen, Tjielp, en dubieus is nooit leuk. Je had net zo goed kunnen schrijven dat je het niet persoonlijk bedoelde. Daarvan weet ook iedereen dat dat een vrijbrief is voor hoogst onhoffelijke opmerkingen.
Nee, hier is wat anders aan de hand. Ik vermoed een oververhitte hersenpan in combinatie met een kleine winterdip. En? Heb ik gelijk? Ja, geef het maar toe! Ik heb het bij het rechte eind. Wat ben ik toch goed, zeg. En zomaar uit de losse pols, hè! Ik zou er iets mee moeten doen. Volgens mij heb ik een gave. Maar goed, ik heb het al druk genoeg natuurlijk. Sjonge, ik kom niet eens aan avonturen beleven toe met al die drukte bij mij thuis.
Verlanglijscht blijkt allergisch te zijn voor chipolatapudding! Nu heeft hij overal bultjes en is hij onleesbaar geworden. Nou, dáár word ie pas echt chagrijnig van. Tjeeminee, ik dacht dat het niet erger kon worden, maar jawel hoor, dat kan makkelijk! Hij lijkt te denken dat met zijn leesbaarheid ook zijn bestaansrecht is verdwenen, want nu loopt hij de hele dag alleen maar te bulderen dat hij er heus nog steeds toe doet en dan moeten Berwtje en ik aldoor roepen: ja natuurlijk Verlanglijscht, en heel erg zelfs! En dan moet dat in koor ook nog, hè! Anders gaat ie heel hard jammeren dat het ons niets kan schelen.
Nou ja, hij práát in ieder geval weer. En Berwtje heeft besloten werkelijk te worden in plaats van denkbeeldig te blijven. Dus er is ook goed nieuws gelukkig.
Anyway. Je hebt het dus een beetje moeilijk op het moment. Wat je moet doen is dit: veel lol maken. Zo. Dat is alles. Klinkt simpel. En dat is het ook. Kijk maar naar mij.
Is het bijvoorbeeld niet een idee om eens met een hoed onder je arm naar een plaats te gaan waar niemand je kent en ´m dan daar op je hoofd te zetten? Kun je een beetje uitproberen hoe het voelt en of het je een completere Tjielp maakt. Hahahaha, o sorry, ik liet me even meeslepen. Ik bedoel gewoon te zeggen dat je er dan niet meteen zo´n kwestie van hoeft te maken, zo´n alles of niets toestand, maar het bekijken als een experiment. Een leuk experiment! Niet vergeten!
Ik roep maar wat natuurlijk, maar wat is het weer geniaal. Nou? Zeg het maar hoor, Tjielp, ik ben de beste!
Nou. Hup. Je kunt het.
Koekoek
ps. En bedankt nog voor het cadeau. Ik begrijp nog niet veel van hem en hij snurkt, maar voor de rest is hij volgens mij best aimabel.
Nee, hier is wat anders aan de hand. Ik vermoed een oververhitte hersenpan in combinatie met een kleine winterdip. En? Heb ik gelijk? Ja, geef het maar toe! Ik heb het bij het rechte eind. Wat ben ik toch goed, zeg. En zomaar uit de losse pols, hè! Ik zou er iets mee moeten doen. Volgens mij heb ik een gave. Maar goed, ik heb het al druk genoeg natuurlijk. Sjonge, ik kom niet eens aan avonturen beleven toe met al die drukte bij mij thuis.
Verlanglijscht blijkt allergisch te zijn voor chipolatapudding! Nu heeft hij overal bultjes en is hij onleesbaar geworden. Nou, dáár word ie pas echt chagrijnig van. Tjeeminee, ik dacht dat het niet erger kon worden, maar jawel hoor, dat kan makkelijk! Hij lijkt te denken dat met zijn leesbaarheid ook zijn bestaansrecht is verdwenen, want nu loopt hij de hele dag alleen maar te bulderen dat hij er heus nog steeds toe doet en dan moeten Berwtje en ik aldoor roepen: ja natuurlijk Verlanglijscht, en heel erg zelfs! En dan moet dat in koor ook nog, hè! Anders gaat ie heel hard jammeren dat het ons niets kan schelen.
Nou ja, hij práát in ieder geval weer. En Berwtje heeft besloten werkelijk te worden in plaats van denkbeeldig te blijven. Dus er is ook goed nieuws gelukkig.
Anyway. Je hebt het dus een beetje moeilijk op het moment. Wat je moet doen is dit: veel lol maken. Zo. Dat is alles. Klinkt simpel. En dat is het ook. Kijk maar naar mij.
Is het bijvoorbeeld niet een idee om eens met een hoed onder je arm naar een plaats te gaan waar niemand je kent en ´m dan daar op je hoofd te zetten? Kun je een beetje uitproberen hoe het voelt en of het je een completere Tjielp maakt. Hahahaha, o sorry, ik liet me even meeslepen. Ik bedoel gewoon te zeggen dat je er dan niet meteen zo´n kwestie van hoeft te maken, zo´n alles of niets toestand, maar het bekijken als een experiment. Een leuk experiment! Niet vergeten!
Ik roep maar wat natuurlijk, maar wat is het weer geniaal. Nou? Zeg het maar hoor, Tjielp, ik ben de beste!
Nou. Hup. Je kunt het.
Koekoek
ps. En bedankt nog voor het cadeau. Ik begrijp nog niet veel van hem en hij snurkt, maar voor de rest is hij volgens mij best aimabel.
vrijdag 25 januari 2013
Abonneren op:
Posts (Atom)