Adios April (#304),

er is zo veel gewuifd vandaag dat alles in mij mee is gaan wuiven. Mijn gedachten, mijn haren, mijn knieën, mijn sproeten, de katten aan mijn voeten, de prinsessenbonen in mijn buik, het wuift, het wuift. Ik weet niet waarheen. Weg waarschijnlijk.
Misschien komt een beetje ervan bij jou terecht en verdwijn je stilletjes wuivend in de koningsblauwe nacht. Wuiven is een wiegeliedje.
Morgen is het over. Dan zal er weer van alles zwaaien. Net zoals altijd.

 
Tjielp

Wees gegroet Tjielp! (#303)

Nou nou nou zeg, ik hoop dat ik nog een beetje fatsoenlijk kan tiepen. Nondebietjes, wat een dag! Wij zijn hier bezig geweest de zonnegroet te leren en nu ligt iedereen in een onherkenbaar hoopje op de grond. Berwtje piept zelfs een beetje.
Snotmiljaar, wat een toestand. Als ik van tevoren had geweten, Tjielp, in hoeveel bochten ik mij moest wringen om van Verlanglijscht af te komen, was ik nóóit op je aanbod ingegaan. Had ik dat al ooit verteld? Nee? Dat mag je anders best weten.  
Mooie praatjes, dát waren het. Avonturen beleven, mijn bips! Als je het avontuurlijk vindt om op je vrije maandagmiddag tussen een langzaam in tweeën scheurende Verlanglijscht en een verrukt Berwtje op je roodaangelopen kop te gaan staan, terwijl de één de hele tijd wemelt dat ie om middernacht naar de maan gaat huilen, omdat het zo zielig is dat de zon alle aandacht krijgt en de ander murmelend en wel telkens op zijn eigen tenen gaat staan en vervolgens iedere keer iemand meeneemt terwijl hij omvalt, ja dán is dit één groot avontuur, ja!
Anyway. Ik ga maar eens kijken hoe het met iedereen is. Berwtje is opgehouden met piepen, maar roept nu: hoe, wat, waaróm? En ik moet Verlanglijscht nog aan elkaar plakken. Die kan zo niet eens praten. Hmm, wacht even ... Misschien ga ik bij nader inzien eerst eens wat naar de horizon turen. Beetje bijkomen enzo. Je weet wel.

Ahoeiiii!


Koekoek

ps. Je krijgt de groeten terug van de zon!

#302

Hoi Waterlanders (#301),

als de wereld in mijn hoofd zou passen
zijn mijn ogen de rivier
in mijn oren ruist de zee 
kom maar zwemmen
als je durft
het ene oor in
door het andere er uit
kopje op kopje onder
ik heb de zomer in mijn bol



Tjielp

#300!

O Heremetijd (#299),

ik kocht roze met witte anjers, vond een zelfgemaakt boek en een ansichtkaart uit China in de brievenbus, rook de lindebloesem die door de straten zwiert, ving sproeten, ging op bezoek bij de magnolia, vierde de eerste bij van het jaar, kreeg twee cadeautjes, gaf er één, begon aan iets wenselijks, dacht aan waarom, ontving een bericht van verheugen, en visite, at een appelflap, lustte die voor het eerst en ook voor het laatst en ontdekte dat verhalen altijd bestaan uit dezelfde woorden.
Ondertussen ligt al het andere bijna onhoorbaar te wachten tot het op een dag zoetjesaan gebeuren mag.
Let maar eens op.


T j i e l p

Dag Verhaaltje Voor Het Slapengaan (#298),

wil je weten hoe de dag was? Nou goed.
Er was sprake van een avontuur.
Met een woest heerschap, een snikkende jongeling
en een gelukkige tussenkomst er in.
Ik was de hoofdpersoon,
at ijs
en hoefde dit keer enkel mee te doen met
opgelucht ademhalen
toen iedereen gelukkig nog steeds leefde
op het eind.



Tjielp